Położenie zbrojenia

Położenie zbrojenia wymagane ze względów statycznych należy zapewnić stosując odpowiednie rozporki. Muszą one być tak związane (np. drutem) lub zaklinowane między prętami zbrojenia, aby nie mogły się obsunąć podczas betonowania. Zbrojenie należy tak wymiarować, aby uzyskać dostatecznie duże odstępy między prętami, umożliwiające dobre wypełnienie i zagęszczenie betonu w całym przekroju. Pręty zbrojenia przed ich zastosowaniem trzeba oczyścić z wszelkich zanieczyszczeń, mogących pogarszać przyczepność (program uprawnienia budowlane na komputer).

Aby uchronić zbrojenie przed wygięciem na skutek deptania, trzeba na czas betonowania układać kładki robocze oparte na podkładach wspierających się na deskowaniu. Należy unikać stąpania bezpośrednio po zbrojeniu (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Szczególną uwagę należy zwrócić na położenie zbrojenia pracującego na skręcanie w płytach podpartych z czterech stron. Właściwe położenie zbrojenia i jego zabezpieczenie przed przesunięciem muszę być kontrolowane przez nadzór budowlany podczas prac zbrojarskich I betoniarskich. Mieszanka betonowa powinna być fachowo przygotowana, ułożona możliwie bezpośrednio po wymieszaniu i dobrze zagęszczona. Przy betonach o konsystencji półciekłej i ciekłej należy zwrócić uwagę na niebezpieczeństwo rozsegregowania się mieszanki (uprawnienia budowlane).

Przerwa w betonowaniu może trwać tylko dopóty, dopóki nie zwiąże ostatnio ułożona porcja betonu. Jeśli ma ona trwać dłużej, to należy albo przewidzieć dylatacje robocze, albo zastosować środki opóźniające wiązanie w celu przedłużenia dopuszczalnego czasu betonowania. Dylatacje robocze należy w miarę możności zawczasu projektować i rozmieszczać tak, aby nie leżały one między podporami deskowania. Jeśli nie jest to możliwe, to należy przewidzieć dodatkowe jego podparcie bezpośrednio pod dylatacją(program egzamin ustny).

Szczelność i wytrzymałość połączenia

Szczelność i wytrzymałość połączenia w obrębie dylatacji roboczej należy zapewnić przez zastosowanie odpowiednich środków. Do czasu wystarczającego stwardnienia należy świeży beton chronić przed zbyt silnym oziębieniem lub nagrzaniem, przed wyschnięciem (także na skutek działania wiatru), przed płynącą wodą (deszczem), działaniami chemicznymi, drganiami i wstrząsami (opinie o programie).

Przez co najmniej 7 (lepiej 14) dni beton powinien być stale utrzymywany w stanie wilgotnym przez skrapianie lub przykrywanie np. wilgotnymi płachtami. Natryskiwane powłoki woskopodobne mają tylko ograniczoną przydatność.

W przypadku spodziewanego mrozu można przyspieszyć wiązanie stosując cementy wyższych marek. W celu ochrony betonowanych elementów (ewentualnie całej budowy) przed mrozem można szczelnie obudować i ogrzewać wnętrze obudowy, co najmniej zaś należy przykrywać powierzchnie świeżo betonowanych elementów. Przy długotrwałych mrozach można chronić beton przez zastosowanie właściwych technologicznie środków obróbki cieplnej (naparzanie, podgrzewanie elektryczne lub promieniowaniem podczerwonym). Termin rozdeskowania elementów wykonanych w okresie mrozów szczególnie elementów masywnych należy opóźnić (segregator aktów prawnych).

W rozpatrywanych przypadkach uszkodzeń stwierdzono, że często ich przyczyną są nadmierne u- gięcia nośnych elementów budynku. Szczególnie stropy i belki żelbetowe o dużej rozpiętości i niskich przekrojach uginały się tak bardzo, że w skrajnych przypadkach następowało zarysowanie samej konstrukcji nośnej (prostopadle do zbrojenia głównego), zwykle zaś dochodziło do uszkodzeń sąsiednich elementów, przede wszystkim pęknięć nienośnych ścian wewnętrznych stojących na stropie (rys. 56). Poza tym odpadał tynk w obszarze oparcia stropu na ścianach stojących poniżej oraz pogarszała się izolacja akustyczna. Do podobnych szkód i usterek dochodziło często wtedy, gdy elementy miały niedopuszczalnie małą sztywność (promocja 3 w 1).