Pomiar miernikiem

Do pomiarów wstępnych używa się mierników poziomu dźwięku. Przyrządy tego typu mają mikrofon, wzmacniacz, filtry ważące A, B, C o charakterystykach dostosowanych do zmian czułości ucha ludzkiego w funkcji częstotliwości (patrz rozdział 2) oraz miernik wskazówkowy o odpowiednio wycechowanej podziałce. Na podziałce tej odczytuje się poziom mierzonego hałasu w decybelach A, B, lub C. Większość stosowanych mierników jest zasilana z baterii (program uprawnienia budowlane na komputer).

Pomiar miernikiem pozwala na określenie poziomu dźwięku (hałasu) występującego na poszczególnych stanowiskach roboczych, jak również przeciętnego poziomu dźwięku (hałasu), panującego w danym pomieszczeniu. Wykonanie kilku pomiarów pozwala zorientować się w charakterze rozprzestrzeniania się tego hałasu i na tej podstawie określić poziom dźwięku we wszystkich miejscach tego pomieszczenia, w których pracują ludzie (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Pomiary poziomu dźwięku (hałasu) występującego na stanowiskach roboczych stojących wykonuje się przy ustawieniu mikrofonu miernika na wysokości 1,5 m od podłogi, a na stanowiskach siedzących na wysokości 0,6 m nad powierzchnią siedzenia w miejscu, w którym w normalnych warunkach znajduje się głowa robotnika zajmującego to stanowisko (uprawnienia budowlane). W czasie pomiarów oś maksymalnej czułości mikrofonu powinna być ustawiona w kierunku głównego źródła dźwięku. Zarówno osoba wykonująca pomiary, jak i inne osoby, powinny się znajdować w odległości co najmniej 0,5 m od mikrofonu. Uzyskane wyniki należy porównać z wartością dopuszczalnego dla danych warunków poziomu dźwięku (program egzamin ustny).

Wyniki pomiarów poziomu dźwięku

Ważne jest, aby wyniki pomiarów poziomu dźwięku były zapisane w sposób przejrzysty, z uwzględnieniem szczegółów dotyczących rodzaju użytej aparatury, usytuowania danego stanowiska (lub stanowisk) względem głównych źródeł dźwięku, rodzaju i ilości tych źródeł itp. Przykład karty pomiarowej, którą wypełniono wynikami pomiarów przeprowadzonych w pomieszczeniach odlewni (opinie o programie).

Niekiedy stosuje się karty pomiarowe, w których oprócz sposobu wykonania oraz wyników z przeprowadzonych pomiarów zapisuje się szczegóły istotne dla opracowania wytycznych dotyczących zmniejszenia szkodliwego działania hałasu w danym pomieszczeniu (segregator aktów prawnych). W takim przypadku na karcie powinny znaleźć się rubryki, w których można by zapisać: cechy występującego hałasu, a więc subiektywną jego ocenę, czas trwania w ciągu dnia roboczego, rodzaj oraz liczbę źródeł hałasu itp., jak również cechy pomieszczenia, w którym hałas ten występuje, a więc wymiary i kształt pomieszczenia, rodzaj powierzchni ścian, sufitu i podłogi, liczbę pracujących maszyn i urządzeń, liczbę zatrudnionych w nim osób itp.

W przypadku gdy poszczególne stanowiska robocze nie mają określonego miejsca, w pomieszczeniach o przeciętnie wyrównanym poziomie dźwięku, pomiary wykonuje się tylko w dwóch punktach na podłużnej osi pomieszczenia, w Vs odległości od krótszych ścian, w pomieszczeniach nie mających wyraźnych źródeł hałasu tylko w środku pomieszczenia, natomiast w pomieszczeniach, w których występują wyraźne skupione źródła dźwięku, należy podać minimalną i maksymalną wartość występującego poziomu dźwięku.

Ze względu na bezwładność wskazówki, miernikiem poziomu dźwięku można mierzyć dźwięki o przebiegu ustalonym. Dla dokonania pomiarów hałasu, który wykazuje przyspieszone zmiany jego intensywności, większość mierników jest zaopatrzona w układ elektroniczny zmieniający bezwładność wskazówki miernika, co pozwala na pomiar przebiegów wolnozmiennych i szybkozmiennych (fast). Do pomiarów hałasu udarowego stosuje się specjalne mierniki impulsowe (promocja 3 w 1).

Ponieważ bardziej dokładną ocenę szkodliwości oraz uciążliwości danego hałasu można uzyskać przez analizę poziomu ciśnienia poszczególnych jego składowych, niektóre mierniki są zaopatrzone w zestawy filtrów, przeważnie oktawowych. Przykład takiego miernika z filtrami. Pokazany miernik jest dostosowany do pomiarów widmowych w pasmach oktawowych o częstotliwości środkowej 31,5, 63, 125, 250, 500, 1000, 2000, 4000, 8000, 16 000 i 31 500 Hz.