Popieranie badań nauk

AC, marka samochodów produkowanych przez ang. wytwórnię samochodów sport. AC Cars Ltd w Thames Ditton. Academia EUROPEA [akademia e.], organizacja zrzeszająca naukowców, zał. 1988 w Londynie z inicjatywy Royal Society of London; celem A.E. jest podnoszenie poziomu eur. oświaty i szkolenia oraz popieranie badań nauk.; do A.E. należą również poi. uczeni. ACADEMIE CARRIERE, prywatna szkoła mai., zał. w Paryżu ok. 1898, przez E. Carriere; uczęszczali do niej m.in. fowiści (program uprawnienia budowlane na komputer).

ACADEMIE DES SCIENCES [akademi de sja:s] (Akademia Nauk), instytucja nauk. zat. 1666 w Paryżu; wzorowana na ang. Royal Society; czołowa fr. instytucja w zakresie nauk ścisłych; wchodzi w skład Institut de France. POLITIQUES [akademi de sja:s morał e politik] (Akademia Nauk Moralnych i Politycznych), instytucja nauk. zal. 1832; jedna z 5 akad. wchodzących w skład Institut de France; nawiązuje do istniejącego w nim 1795-1803 wydziału nauk moralnych i politycznych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Academie (Akademia Francuska), najstarsze fr. towarzystwo nauk., zal. 1635 w Paryżu; od 1795 wchodzi w skład Institut de France; zajmuje się językiem i literaturą fr., wydaje słowniki języka francuskiego. prywatna szkoła mai., zal. w Paryżu 1860, przez Rodolpha Juliana; rozpoczęło w niej naukę wielu wybitnych malarzy francuskich. Academie RANSON [akademi rasą], prywatna szkoła mai., zal. 1908 w Paryżu, przez Paula Ransona i jego żonę France, gl. w celu spopularyzowania estetyki nabistów; wykładowcy m.in.: M. Denis, P. Serusier, E. Vuillard, M. Kissling, M. Gromaire (uprawnienia budowlane).

Produkty reakcji

ACADEMIE SUISSE, prywatna szkoła mai., zał. w Paryżu przez byłego modela nazwiskiem Suisse, słynna z dobrych modeli; ok. 1860 malowali w niej m.in. przyszli impresjoniści. wyspa irl. na O. Atlantyckim, u zach. wybrzeży Irlandii; 146 km², ok. 3 tys. mieszk.; rybołówstwo; wydobycie torfu; turystyka; gl. osiedle Dugort. ACAJUTLA [akachu-], m. w Salwadorze, nad O. Spokojnym; 40,3 tys. mieszk. (1980); gł. ośr. przemysłu ciężkiego w kraju; rafineria ropy naft., przemysł cement.; największy port handl., port rybacki (program egzamin ustny).

ACAPULCO [akapulko], m. i port w Meksyku (Guerrero), nad O. Spokojnym; 409,3 tys. mieszk. (1980); kąpielisko i ośr. turyst.-wypoczynkowy o świat, sławie; przemysł spoż., cementowy. ACCADEMIA Dl SAN LUCA [akkadę- di san luka] (Akademia Świętego Łukasza), jedna z najstarszych wł. akad. sztuki, zal. 1577 w Rzymie; ob. p.n. Reale Accademia Romana di San Luca. ACCADEMIA NAZ10NALE DEI LINCEI (Narodowa Akademia Rysiów), najwyższa wl. korporacyjna instytucja nauk.; swój rodowód wywodzi od zal. 1603 w Rzymie Accademia dei Lincei (Akad. Rysiów - jej symbolem był ryś) - tow. nauk. skupiającego uczonych i badaczy-amatorów, entuzjastów eksperymentalnego przyrodoznawstwa (jej czł. byl m.in. Galileusz); jako wł. nar. akad. nauk ukształtowała się 1870/71. Accelerando muz. przyspieszając (opinie o programie).

ACCRINGTON, m. w W. Brytanii (Anglia); 36,0 tys. mieszk. (1981); przemysł włók., maszyn., chem.; wydobycie węgla kamiennego. ACCURSIUS (właśc. Francesco Accursio), ok. 1185-1260, prawnik wł.; najwybitniejszy z glosatorów; wykładowca na uniw. w Bolonii; Glossa ordi- naria - zbiór glos do Corpus Iuris Ci- vilis (segregator aktów prawnych).

ACENAFTEN C_i2H₁₀, trójpierścieniowy węglowodór aromatyczny występujący w smole węglowej; kryształy; pochodne a. stosowane do syntezy barwników, leków, środków owado- i grzybobójczych, tworzyw sztucznych. ACEROLA (wiśnia z Barbados, Malpi- ghia glabra), niski, wiecznie zielony krzew z Ameryki Środk., uprawiany na niewielką skalę dla jadalnych owoców średn. 2,5 cm, b. bogatych w wit. C. ACETALDEHYD - octowy aldehyd. ACETALE, związki org.; produkty reakcji alkoholi z aldehydami lub ketonami; ciecze o przyjemnym zapachu, odporne na działanie zasad; stosowane w syntezach org. i przemyśle perfumeryjnym (promocja 3 w 1).