Powierzchnia użytkowa

Powierzchnia użytkowa - suma powierzchni pomieszczeń w budynku, służących do zaspokojenia potrzeb związanych bezpośrednio z przeznaczeniem tego budynku - na wszystkich jego kondygnacjach; w budynkach mieszkalnych - powierzchnie mieszkań; w budynkach przemysłowych - powierzchnia hali produkcyjnej, licząc powierzchnię stanowisk pracy łącznie z przejściami roboczymi powierzchnia walcowa - walec powierzchnia wierzchołków (zębów koła zębatego) - powierzchnia obrotowa współosiowa z kołem zębatym przylegająca do wierzchołków zębów (program uprawnienia budowlane na komputer).

Powierzchnia wirowa - powierzchnia w obszarze poruszającego się płynu taka, iż prędkości kątowe wirowania wszystkich elementów płynu, które w danej chwili znalazły się na niej, są do niej styczne powierzchnia właściwa adsorbenta - całkowita powierzchnia odpowiadająca jednostce masy adsorbenta powierzchnia właściwa proszku - suma pól całkowitych powierzchni określonej masy ziarn, wyrażona w cm²/g (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Powierzchnia współosiowa koła zębatego - powierzchnia obrotowa, której oś pokrywa się z osią koła zębatego powierzchnia zabudowana budynku - powierzchnia rzutu budynku mierzona w zewnętrznym obrysie kondygnacji przyziemnej powierzchnia zamknięta - powierzchnia dzieląca przestrzeń R’ na dwa obszary jedno- spójne (uprawnienia budowlane).

Powierzchnia zaobserwowana - przybliżony obraz powierzchni rzeczywistej (obrabianego przedmiotu) uzyskany w wyniku mierzenia w granicach dokładności osiągalnych przy danej metodzie pomiaru powierzchnia zlewni dachu - powierzchnia równa rzutowi poziomemu powierzchni dachu powierzchnia zorientowana - powierzchnia, na której wyróżniono stronę dodatnią i stronę ujemną powierzchnia zrównania - obszar o zrównanej powierzchni powstały głównie w wyniku denudacji powierzchnia zwilżona - powierzchnia ciała stałego będąca w styczności z cieczą powierzchnia źródłowa - warstwa źródłowa (program egzamin ustny).

Powierzchniarka

Powierzchniarka - maszyna garbarska do mierzenia pola powierzchni skór powierzchnie izostatyczne - trzy ortogonalne układy powierzchni, które się wzajemnie przecinają wzdłuż linii naprężeń głównych powierzchnie nakładalne - dwie powierzchnie, dla których istnieje takie ciągłe wzajemnie jednoznaczne odwzorowanie, że odpowiadające sobie części tych powierzchni mają równe pole powierzchnie styczne do siebie (w punkcie) - dwie powierzchnie, które w danym punkcie wspólnym mają tę samą płaszczyznę styczną powietrze - mieszanina gazów charakterystyczna dla atmosfery ziemskiej, złożona z azotu (ok. 78% objętościowych), tlenu (ok. 21% objętościowych) oraz gazów szlachetnych, pary wodnej, dwutlenku węgla i in. (opinie o programie).

Powietrze drugie, powietrze wtórne - powietrze doprowadzane dodatkowo do komory paleniskowej, żeby uzupełnić braki powietrza pierwszego i spowodować lepsze jego wymieszanie z produktami spalania paliwa powietrze glebowe, faza gazowa gleby - powietrze wypełniające wolne przestwory w glebie nie zajęte przez fazy stałą i płynną; skład powietrza glebowego różni się znacznie od atmosferycznego; jest ono zasobniejsze w dwutlenek węgla i parę wodną, a uboższe w tlen (segregator aktów prawnych).

Powietrze helowe - sztuczne powietrze, w którego skład wchodzi hel zamiast azotu; ma trzykrotnie mniejszą gęstość niż zwykłe powietrze; stosowane dla nurków oraz w medycynie (leczenie astmy, duszności) powietrze kopalniane - powietrze płynące w podziemiu kopalni powietrze nasycone - powietrze wilgotne, w którym ciśnienie cząstkowe zawartej w nim pary wodnej jest równe ciśnieniu pary wodnej nasyconej przy tej samej temperaturze powietrze nawiewane - powietrze świeże powietrze normalne - powietrze o temperaturze 20″C i wilgotności względnej 50% przy ciśnieniu 1013 hPa (promocja 3 w 1).

Powietrze obiegowe, powietrze recyrkulacyjne - bud. powietrze wewnętrzne czerpane z pomieszczenia (lub z pomieszczeń) i po uzdatnieniu lub bez uzdatnienia, lecz po częściowym zmieszaniu z powietrzem zewnętrznym, z powrotem wprowadzone jako powietrze świeże do tego samego pomieszczenia (lub pomieszczeń) powietrze pierwotne (w turbinie spalinowej) - powietrze wprowadzane do komory spalania turbiny, niezbędne do spalenia wtryskiwanego paliwa powietrze pierwsze, powietrze pierwotne - powietrze, które dostaje się do paleniska z paliwem.