Powłoki i przepony bitumiczne

Powłoki i przepony bitumiczne są tym trwalsze, im bardziej są elastyczne. Podatność na odkształcenia uzyskuje się przez powiększenie składników plastycznych w masach izolacyjnych. Wszystko to wskazuje, że wytrzymałość powłok i przepon jest w zasadzie niewielka. Z tego powodu powłoki i przepony muszą być chronione przed uszkodzeniami mechanicznymi i nie powinny pracować na rozerwanie i odrywanie. Nie wolno również dopuszczać do ścinania poprzecznego i podłużnego.

Dopuszczalne jest jedynie ściskanie i zginanie pod kątem nie większym niż 15° (program uprawnienia budowlane na komputer).
Nie można również uniknąć ścinania wskutek poślizgu, wywołanego skurczem betonu i ruchami termicznymi konstrukcji. Wielkość przesunięć nie może przekraczać 25% grubości przepony w stanie sprasowanym (pod obciążeniem).
Na przeponę działa siła G dociskająca warstwę ochronną oraz siła P powodująca poślizg tej warstwy.
Grubość odkształconej wskutek działania tych sił przepony wynosi h (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Powłoki i przepony muszą być przede wszystkim chronione przed mechanicznymi uszkodzeniami w czasie zasypywania wykopów lub podczas układania zbrojenia i betonu, przy wykonywaniu płyt dociskowych i wszelkich innych konstrukcji.

Powłoki można zabezpieczyć warstwą wyprawy. Jeżeli są one wykonywane z mas izolacyjnych o konsystencji plastycznej, najpierw narzuca się cienką warstwę cementową zaprawą o konsystencji ciekłej, a dopiero po jej stężeniu układa właściwą warstwę ochronną grubości 1,5-4 cm. Powłoki otynkowane nie powinny pozostawać dłużej nie przekryte warstwą ochronną, ponieważ wyprawy mogą odspoić się razem z powłoką od podłoża (uprawnienia budowlane).
Jeżeli powłoki zabezpieczone wyprawą mają być dłuższy czas odsłonięte, należy wyprawę cementową uzbroić siatką stalową.

Odkształcenia konstrukcji

Jeżeli powłoka pokryta jest warstwą lepkiej masy izolacyjnej, chodzenie po jej powierzchni może powodować klejenie się masy do obuwia. Ażeby temu zapobiec, przeponę posypuje się ostrym piaskiem, który zmiata się w miarę układania warstwy ochronnej betonu (program egzamin ustny).
Dobre wyniki i pełne zabezpieczenie dają warstwy cegieł lub płytek betonowych ułożonych na zaprawie cementowej. Na przeponę po zgarnięciu nadmiaru piasku wylewa się obficie zaprawę cementową i cegły lub płytki wciska się na płask w zaprawę w ten sposób, żeby pod cegłą powstała warstwa zaprawy nie mniejsza niż 1-2 cm.

Reszta zaprawy powinna być wciskana w spoiny pomiędzy cegłami. Z wierzchu należy warstwę cegieł zalać rzadką zaprawą tak, ażeby wypełniła resztę pustych spoin. Nie wolno układać cegieł bezpośrednio na przeponie (opinie o programie).
Istnieje kilka sposobów zabezpieczenia przepony pionowej, lecz wszystkie muszą uwzględniać zasadę, że przepona samodzielnie nie może dźwigać żadnego dodatkowego obciążenia, ponieważ nawet jej własny ciężar zmusza do mocowania montażowego.

Najczęściej chroni się przepony warstwą zaprawy na siatce stalowej. Po sprawdzeniu, że przepona jest całkowicie skończona i nie ma uszkodzeń, warstwę wilgotnej jeszcze masy izolacyjnej posypuje się suchym piaskiem, a następnie natryskuje się mlekiem cementowym. Po stężeniu tego narzutu zawiesza się umocowaną u góry do montażowych listew siatkę stalową. Dolny brzeg siatki zawija się wzdłuż naroża wklęsłego i betonuje łącznie z warstwą ochronną przepony poziomej (segregator aktów prawnych). Po ułożeniu poziomej warstwy ochronnej, równo napiętą siatkę zarzuca się stopniowo wyprawą, aż do uzyskania pełnej projektowanej grubości. Wystarcza grubość 2,5-3,0 cm.

Inny sposób zabezpieczenia polega na murowaniu w odległości ok. 5-12 cm od przepony ścianki ceglanej, a szczelinę stopniowo wypełnia się zaprawą lub betonem.
Odkształcenia konstrukcji i parcie gruntu wywołują zawsze poślizg warstwy ochronnej wzdłuż przepony (promocja 3 w 1).