Poziom dolnej wody

Poziom dolnej wody poniżej jazu jest także zmienny i każdorazowo dostosowany do przepływu wg krzywej konsumpcyjnej dla dolnego stanowiska chyba, że jest ono podpiętrzone następnym z kolei stopniem (program uprawnienia budowlane na komputer).
Ponieważ rozkład ciśnień hydrostatycznych na jaz ma kształt trójkątny (lub trapezowy), przeto i profil poprzeczny jazu daje się najczęściej trapezowy, powstały z trójkąta przez odcięcie górnej jego części, zawartej między koroną a wierzchołkiem trójkąta obranym w najwyższym poziomie zwierciadła górnej wody. Oczywiście są możliwe także inne schematy geometryczne. Korpus jazu zawsze jednak rozszerza się ku dołowi i przypomina typowe profile murów oporowych.
Forma płaskiej i poziomej korony jest oczywiście prosta w wykonaniu, lecz niekorzystna pod względem hydraulicznym i konstrukcyjnym, bowiem charakteryzuje się dużym dławieniem strug wody (obniżka współczynnika wydatku i redukcja wydatku przelewu (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Ponadto strugi wody odrywające się od betonu wytwarzają obszary podciśnień, w których zachodzi korozja betonu, objawiająca się zwłaszcza na krawędziach załomów profilu.
Pewną poprawę sytuacji można uzyskać nadając płaszczyźnie korony pochylenie w stronę górnej wody, dodając zaokrąglenia na załomach oraz kształtując koronę w postaci łuku koła wpisanego w wierzchołek trapezu. Krzywe A oznaczają położenie wierzchu strugi, zaś krzywe B jej spodu. Gdyby profil jazu przebiegał poniżej krzywej B, wtedy na powierzchni powstawałyby podciśnienia wywołane wyssaniem powietrza, co mogłoby prowadzić do korozji betonu (uprawnienia budowlane). Żeby zabezpieczyć się przed tym zjawiskiem, zaleca się profilować przelew wg krzywej C, nieco podniesionej w stosunku do B. Uzyskuje się w ten sposób gwarancję tzw. podparcia strugi, to znaczy jej stałego przylegania do konturu przelewu, niezależnie od drobnych pulsacji, jakie w tego rodzaju przepływach zawsze mogą występować.

Dane liczbowe

Pierwsze badania kształtów krzywych A i B wykonał Creager i dlatego są one w literaturze znane pod nazwą krzywych Creagera (program egzamin ustny). W toku dalszych doświadczeń były one korygowane przez innych badaczy podajemy liczbowe zależności Y i X w postaci ustalonej przez Oficerowa. Dane liczbowe zawarte w tablicy umożliwiają właściwe zaprojektowanie konturu partii przelewowej. Krzywizna dostosowana do maksymalnej wartości h0 gwarantuje, że przy wszelkich przepływach o głębokości na przelewie mniejszej od h strugi będą zawsze podparte i nigdy od konturu przelewu nie oderwą się.
Jednakże w praktyce spotyka się także rozwiązania odbiegające od kształtu krzywej Creagera (opinie o programie). Silniejsze podparcie strugi, a więc złagodzenie pochylenia ściany spadowej, pociąga za sobą pewną redukcję wydatku, czyli prowadzi do zwiększenia spiętrzenia. Powiększenie spadku wytwarza ssanie i powstaje pewien wzrost wydatku czyli zmniejszenie spiętrzenia jednak za cenę narażenia betonu na zwiększony wpływ korozji. Ponieważ jednak przepływ przy maksymalnym spiętrzeniu zdarza się rzadko i nie bywa długotrwały, przeto w praktyce stosuje się często profil Creagera dobrany nie do tej wartości h, lecz nieco mniejszej, przez co uzyskuje się pewną redukcję objętości betonu i obniżkę kosztu jazu (segregator aktów prawnych).
Połączenie krzywizny przelewu ze ścianą odwodną najprościej wykonywa się wg schematu. Jednakże połączenie to nie jest korzystne, gdyż na ścianie pionowej poniżej punktu K powstają podciśnienia tym większe i na obszarze bardziej rozległym, im większa jest grubość przelewającej się strugi h. Dlatego też połączenie to kształtuje się często wg innych schematów, a więc w postaci nawisu o kształcie dziobu trójkątnego (b), trapezowego (c) lub ograniczonego krzywiznami zapewniającymi lepsze warunki opływu (d). Rozwiązania te są również korzystne ze względów statycznych, jednak komplikują wykonawstwo (deskowania podwieszone, ew. krzywoliniowe), co nie przyczynia się do ich spopularyzowania (promocja 3 w 1).