Projektowanie budynków

W projektowaniu budynków należących do kategorii b) należy kłaść większy nacisk na ujednolicenie wyrazu architektonicznego.
Normalizacja. Moduł oraz typizacja przekrojów i gabarytów elementów stanowią pierwsze przesłanki do ich normalizacji. Jednak normalizacja przy braku unifikacji danych wyjściowych do projektowania jest niewystarczająca (program uprawnienia budowlane na komputer).

Bez wątpienia zaprojektowane jako typowe prefabrykowane ramy okienne w żelbecie, zapewniające dobre rozwiązanie zakładania szyb i szczelność okien, łatwy montaż oraz uwzględniające obciążenia z niego wynikające, a także spełniające wszelkie wymagania estetyczne, mogą być uznane jako znormalizowane, jednak pod warunkiem, że wymiary ich, a także asortyment typów zaspokoi cały wachlarz zapotrzebowań, co bez głębszej i szerszej analizy jest trudne do przewidzenia. I właśnie w tym miejscu napotykamy przeszkodę w postaci trudności traktowania projektu typowego jako normy.
Poza stosowaniem w typizacji norm i elementów znormalizowanych, aby w jej wyniku uzyskać np. znormalizowane dźwigary, należy dążyć do unifikacji:
- działających na nie obciążeń,
- odległości między nimi,
- ukształtowania konstrukcyjnego (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Aby to uzyskać, potrzebna jest unifikacja wymagań:
- technologicznych,
- architektonicznych,
- konstrukcyjnych itd.

W związku z tym powinny być zunifikowane przez technologów siatki slupów, wysokości pomieszczeń, inne gabaryty przestrzenne, natomiast przez specjalistów budowlanych powinny być ustalone parametry techniczne, jak np. światło czy przewodność cieplna.
Reasumując wskazania i metody typizacyjne, ułożyć je w następującej kolejności.
Projektowanie typowe powinno być oparte na:
- typowych układach funkcjonalnych, wynikających z przodującej technologii,
- badaniach i studiach istniejących osiągnięć technicznych, służących dla tego samego lub podobnego celu,
- rozwiązaniach alternatywnych umożliwiających wybranie ograniczonej ilości typów,
- szerokim stosowaniu znormalizowanych i standardowych elementów i materiałów,
- optymalnych wskaźnikach techniczno-ekonomicznych (uprawnienia budowlane).

Warunek masowości

Natomiast projekt typowy należy opracowywać:
- dla szerokich potrzeb i częstego stosowania,
- zgodnie z obowiązującymi przepisami i modułem budownictwa przemysłowego,
- dostatecznie szczegółowo oraz wzorcowo, tak pod względem treści, jak i formy wy konania,
- stosownie do warunków ekonomicznych w danym okresie rozwoju ekonomicznego,
- z myślą o jednolitym charakterze architektury przemysłowej w Polsce.

Zastosowanie w projektowaniu omówionych poprzednio metod wymaga ścisłego ustalenia programu i zakresu tych prac. Koordynacja zamierzeń i kontrola postępu prac stanowią niezbędny warunek rozwoju typizacji (program egzamin ustny). W szczególności dotyczy to jednolitości programowania i właściwego podziału zagadnień między poszczególne jednostki projektodawcze, a następnie kontroli realizacji. Centralne rozwiązywanie problemów typizacji zapewnia dobre wyniki i prawidłowość opracowań poszczególnych zagadnień i tematów.

Wieloletnie etapowe programy, powiązane z perspektywicznymi planami poszczególnych działów, a na ich tle roczne plany poszczególnych jednostek, określają kolejność prac typizacyjnych oraz ich szczegółowy zakres (opinie o programie).
W wyniku takiego postępowania można ustalić, że w obecnym etapie typizacja i związana z nią dokumentacja projektowo-kosztorysowa obejmuje pięć grup powtarzających się masowo:
a) elementów budowlanych,
b) ustrojów budowlanych,
c) segmentów i sekcji budynków,
d) budynków i budowli przemysłowych,
e) zakładów i wyodrębnionych oddziałów (segregator aktów prawnych).

Zostaną one szczegółowo omówione w dalszym ciągu pracy.
Warunek masowości występowania wyznacza hierarchię potrzeb i racjonalne wykorzystanie sił twórczych. Dlatego przy ustalaniu programów typizacyjnych także brany jest pod uwagę fakt, że objęcie nimi wszystkich często występujących obiektów w budownictwie przemysłowym stanowi zadanie w praktyce niewykonalne ze względu na ich ilość, jak również w związku z tym, że wobec tempa rozwoju techniki projekty te mogą się dezaktualizować (promocja 3 w 1).