Projektowanie konstrukcji nawierzchni autostrady

Nawierzchnie autostrady należy projektować indywidualnie. Musi ona przenosić wszystkie oddziaływania i wpływy mogące wystąpić podczas budowy i użytkowania, posiadać odpowiednią trwałość z uwzględnieniem okresu eksploatacji. Przy projektowaniu uwzględnia się prognozowany ruch w okresie eksploatacji: 20 lat (dla nawierzchni bitumicznej) lub 30 lat (dla nawierzchni z betonu cementowego). Okres eksploatacji to okres od oddania nawierzchni do użytku do osiągnięcia stanu granicznej nośności lub przydatności do użytkowania. W projektowaniu uwzględnia się ruch samochodów ciężarowych bez przyczep, pojazdów członowych, autobusów i pojazdów nietypowych. Dopuszczalna wartość nacisku pojedynczej osi pojazdu na nawierzchnię wynosi 115 kN.

W celu prawidłowego zaprojektowania i wykonania budowli ziemnej należy przeprowadzić badania geotechniczne i geologiczne gruntów podłoża. Przy projektowaniu i realizacji autostradowej budowli ziemnej należy sprawdzić: nośność podłoża gruntowego, stateczność skarp i zboczy, stany graniczne przydatności do użytkowania, osiadania eksploatacyjne. Nośność i stateczność budowli ziemnej oraz ścian oporowych uzyskuje się w szczególności przez skuteczne i sprawne odwodnienie. Na terenie podlegającym wpływom eksploatacji górniczej należy stosować zabezpieczenia dostosowane do kategorii terenu górniczego. W trakcie użytkowania należy prowadzić regularna kontrole budowli ziemnej (promocja 3  w 1).

Na każdym pasie jezdni autostrady powinna być zapewniona odległość widoczności pozwalająca kierowcy poruszającego się z prędkością 130 km/h (przy prędkości projektowej Vp = 120 km/h), 110 km/h (przy Vp = 100 km/h), 100 km/h (przy Vp = 80 km/h) na zatrzymanie pojazdu przed przeszkodą na jezdni. Wysokość oka kierowcy nad jezdnią przyjmuje się 1,0 m a wysokość przeszkody odpowiednio do prędkości projektowej 0,45 m ÷ 0,0 m. Najmniejsza odległość widoczności na zatrzymanie jest ustalana z uwzględnieniem wielkości pochylenia podłużnego niwelety. Na wjeździe na jezdnię autostrady, jezdnię zbierająco-rozprowadzającą lub jezdnię łącznicy należy zapewnić wolne od przeszkód pole widoczności wyznaczane dla sytuacji zbliżania się do pasa włączenia i na długości pasa włączenia. Na łącznicach węzłów należy zapewnić odległość widoczności na zatrzymanie w zależności od prędkości projektowej łącznicy z uwzględnieniem pochylenia podłużnego. Z uwagi na istnienie dwu jednokierunkowych jezdni nie ma problemu widoczności na wyprzedzanie.