Proste ściemnianie światła

Proste ściemnianie światła następuje przy zgodnym z kierunkiem krystalograficznym ułożeniu kierunków drgań w nikolach Krzyż nici pajęczych jest równoległy do kierunku krystalograficznego. Ten rodzaj wygaszania światła występuje w kryształach układu tetragonalnego, heksagonalnego i trygonalnego oraz rombowego na ścianach słupów, a także na niektórych ścianach kryształów układu jednoskośnego (program uprawnienia budowlane na komputer).

Ukośne ściemnianie światła różni się od prostego tym, że kierunki drgań w krysztale tworzą pewien kąt z kierunkami krystalograficznymi. Kąt ściemniania światła, charakterystyczny dla danej ściany badanego kryształu, pozwala na zidentyfikowanie wielu minerałów. Ukośne ściemnianie światła występuje na wszystkich ścianach kryształów układu trójskośnego oraz na większość ścian kryształów układu jednoskośnego (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Symetryczne ściemnianie światła polega na tym, że kierunku drgań w krysztale są zgodne z kierunkiem dwusiecznej kąta między ograniczającymi kryształ prostymi liniami. Ten rodzaj ściem niania światła występuje na ścianach piramid układu, tetragonalnego i trygonalnego. Można je uważać z; szczególny przypadek ściemniania prostego (w stosunku do płaszczyzny symetrii minerału) (uprawnienia budowlane).

Faliste ściemnianie światła różni się tym od zwyczajnego (prostego), ukośnego lub symetrycznego, że nie następuje równocześnie w całym minerale. Gdy pewne części minerału są już ciemne, inne są jasne lub szare. Zjawisko to występuje często w kwarcu, zwłaszcza będącym składnikiem skał metamorficznych które podlegały silnemu ciśnieniu kierunkowemu.
Pomiędzy skrzyżowanymi nikolami łatwo można rozpozna kryształy zbliźniaczone. Pozornie bowiem pojedynczy w świetl zwykłym kryształ okazuje się złożony z części, które wykazuj ściemnianie w różnych położeniach. W ten sposób można stwierdzić zarówno bliźniaki pojedyncze, jak i wielokrotne (program egzamin ustny).

Barwy interferencyjne

Poszczególne minerały między skrzyżowanymi nikolami barwy różniące się od c- własnych barw, nazywane barwami interferencyjnymi. Powstają one wskutek interferencji “(nakładania się) fal świetlnych (opinie o programie).
Jeżeli umieszczony na stoliku mikroskopu klin wycięty z optycznie anizotropowego, np. kwarcu, będzie się przesuwie w kierunku przekątnym do nici okularu w ten sposób, aby V polu widzenia zjawiała się coraz grubsza część klina tępy koniec klina będzie miał dostateczną grubość ujrzy kolejno wszystkie barwy, jakie mogą wykazywać kryształy anizotropowe.

Na cienkim końcu klina stwierdzi się barwę ciemnoszarą, przy nieznacznym zwiększeniu grubości (tj. przesuwaniu klina kwarcowego) barwę niebieskawoszarą, jasnoszarą, slomkowo żółtą, żółtą, pomarańczową i czerwoną. Przy dalszym zwiększeniu grubości płytki (tj. przy przesuwaniu klina) otrzyma się barwy: fioletową, niebieską, zieloną oraz znowu barwy żółtą i czerwoną; barwy te w porównaniu z barwami pierwszymi nie są już tak intensywne, bardziej subtelne. Pierwsze nazywa się barwami I rzędu, II rzędu. Jeszcze subtelniejsze będą barwy III rzędu niebieska, zielona, zielonożółta, czerwona) uzyskane przy dalszym : v:ększaniu grubości kryształu (przesuwanie klina) oraz barwy IV rzędu, wśród których wyraźniej widoczne są tylko zielonawa czerwonawa (segregator aktów prawnych). Przy dalszym zwiększaniu grubości klina kwarcowego barwy stają się coraz bledsze, aż wreszcie powstaje tzw. biała wysokich rzędów.

Ponieważ w mikroskopie polaryzacyjnym, badaniom poddaje zwykle preparaty mikroskopowe o takiej samej lub bardzo podobnej grubości, istotnymi czynnikami decydującymi o barwie kryształów optycznie anizotropowych między skrzyżowanymi nikolami są:

1) wielkość podwójnego załamania,

2) przekrój badanego kryształu.
Przy zwykłej grubości preparatu mikroskopowego, tj. około 2-0,03 mm, każda z wymienionych barw odpowiada pewnej Kreślonej dwójłomności, tj. różnicy współczynników załamania światła (promocja 3 w 1).