Przebieg korozji uprawnienia budowlane

Przebieg korozji będzie bardzo gwałtowny, bo powierzchnia anody (odkryte żelazo) jest bardzo mała w porównaniu z powierzchnią katody (pokrywająca blachę cyna). Jest to tzw. pokrycie katodowe (program uprawnienia budowlane na komputer).
Jeżeli zaś ulegnie uszkodzeniu powierzchnia cynkowa pokrywająca blachę, anodą będzie cynk, a w wyniku korozji nastąpi rozpuszczenie cynku i pokrycie ochronną warstewką odkrytego żelaza.

W tym przypadku otrzymuje się tzw. pokrycie anodowe.
W przypadku połączenia stali z metalem o wyższym potencjale korozji ulegnie stal, natomiast w przypadku połączenia stali z metalem bardziej elektroujemnym nastąpi ochrona stali przed korozją, gdyż skorodowany zostanie metal bardziej elektroujemny (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Zetknięcie się metalu z domieszkami niemetalicznymi. Domieszki tlenków, siarczków itp. rozproszonych w metalu wykazują inną prężność roztwórczą niż żelazo i stają się elektrodami, i to zarówno względem siebie, jak i względem zasadniczego metalu. Szybkość korozji zależy od ilości i rodzaju domieszek niemetalicznych oraz siły elektromotorycznej ogniwa utworzonego przez metal i wtrącenia niemetaliczne.

Częściowa pasywacja metalu, częściowe pokrycie go tlenkami lub nieszczelna powłoka tlenkowa. Stal, która podlegała obróbce cieplnej lub mechanicznej, ma na swej powierzchni utlenioną warstewkę. Podobnie na metalu nieprzerobionym może utworzyć się warstewka produktów korozji (np. tlenków), która przylega szczelnie do powierzchni metalu i chroni go przed dalszym działaniem czynnika korozyjnego. Taki stan metalu nazywa się pasywnym. Tlenki metali mają jednak wyższy potencjał niż metale, z których powstały. Jeżeli taka powłoka ulegnie uszkodzeniu, tworzą się ogniwa, w których metal jest anodą i ulega korozji (uprawnienia budowlane).

Zetknięcie się metalu z roztworami o różnych stężeniach soli lub tlenu, występowanie różnych temperatur w różnych miejscach powierzchni metalu (ogniwa koncentracyjne). Tego rodzaju warunki pracy są rzadko spotykane w budowlanych konstrukcjach stalowych.

Nierównomierny dopływ tlenu. Ogniwa takie mogą tworzyć się szczególnie przy połączeniach różnych elementów konstrukcji, np. pod nitami, śrubami, w szparach i szczelinach wszelkiego rodzaju.

óżny stopień wygładzania powierzchni metalu. Stal o powierzchni chropowatej ma niższy potencjał niż stal o powierzchni wypolerowanej i ta okoliczność tłumaczy powstawanie ogniw lokalnych na powierzchniach nierównomiernie wygładzonych. Bardziej odporne na korozję są stale o równomiernie gładkich powierzchniach (program egzamin ustny).

Naprężenia

Obszary odkształceń mają potencjał niższy. Między metalem nieodkształconym a odkształconym powstaje różnica potencjałów, która w obecności elektrolitu prowadzi do korozji (opinie o programie). Ogniwa tego rodzaju są niebezpieczne tylko w otoczeniu czynników chemicznych silnie korodujących.
Do istotnych czynników mających zasadniczy wpływ na przebieg uszkodzeń korozyjnych należą także skład chemiczny stopu i zastosowane metalurgiczne metody jego otrzymywania.
Wymagania lekkości konstrukcji narzucają konieczność stosowania elementów możliwie cienkościennych, pracujących zatem w warunkach wysokich naprężeń jednostkowych. Jeśli metal mógłby nawet przenieść te naprężenia, to jednak tworząca się na jego powierzchni pow łoka ochronna tlenków, cechująca się innymi własnościami mechanicznymi i fizycznymi niż metal, doznaje często lokalnych uszkodzeń, które mogą ulegać samoczynnemu „zaleczeniu” tylko w szczególnie sprzyjających warunkach. W miejscu uszkodzenia warstwy ochronnej dochodzi zatem do bezpośredniego zetknięcia się metalu z jego otoczeniem, a występująca różnica potencjałów elektrycznych między lokalnie odsłoniętą powierzchnią metalu a resztą jeszcze nie uszkodzonej powłoki tlenkowej zaczyna powodować szybki przepływ ładunków elektrycznych i gwałtowny przebieg korozji (segregator aktów prawnych).
Ta sama warstwa tlenkowa, która w warunkach całkowitej szczelności chroni metal przed reakcją chemiczną z otoczeniem, staje się więc po jej lokalnym uszkodzeniu czynnikiem przyspieszającym korozję i co najgorsze skupiającym działanie korozji w miejscach uszkodzenia powłoki.

W rezultacie, mimo że przeważająca część metalowego elementu pozostaje prawie nie tknięta korozją, konstrukcja może ulegać szybkiemu zniszczeniu wskutek powstania w niektórych tylko miejscach głębokich wżerów (promocja 3 w 1).