Przepisy niemieckie

Przepisy niemieckie wyraźnie określają, że cement do produkcji betonu nie może być użyty wcześniej niż 3 dni i później niż 30 dni, licząc od momentu jego wyprodukowania. Ilości dozowania cementu w różnych krajach Europy wahają się w granicach 300-T-400 kg/m3, a tylko wyjątkowo mogą być mniejsze (program uprawnienia budowlane na komputer).

Naturalnie, ze względów ekonomicznych należy dążyć do stosowania dolnej granicy, lecz w żadnym przypadku nie mniejszej niż 250 kg/m3 betonu. Również przekraczanie górnej granicy ze względu na koszta oraz zwiększony skurcz betonu nie jest wskazane. W Polsce przestrzega się, aby w nawierzchniach dwuwarstwowych różnica ilości cementu użytego do warstwy górnej i dolnej nie była większa niż 100 kg/m3 betonu. W stosunku do ustalonych ilości cementu przy nawierzchniach wykonywanych w niskich temperaturach celowe jest podwyższanie ilości cementu 50 kg/m3 (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Zabieg ten ma na celu wyrównanie strat wytrzymałościowych w betonie, jakie mogą powstać na skutek niedogodnych warunków wiązania twardnienia betonu oraz zwiększenia ilości wytwarzanego ciepła w czasie wiązania. Kruszywo. Wysokie wymagania stawiane betonom nawierzchniowym rzutują w znacznym stopniu na wymagania stawiane kruszywu.

Odporność na ścieranie nawierzchni betonowej w znacznym stopniu zależy od stopnia odporności na ścieranie zastosowanych do betonu materiałów kamiennych, a ich wpływ jest tym większy, im niższa jest marka betonu. Dużą rolę odgrywa tutaj przyczepność cementu do materiałów kamiennych (uprawnienia budowlane). O trwałości nawierzchni i jej przydatności do ruchu drogowego w dużym stopniu decyduje jednakowa ścieralność, na co mają dominujący wpływ zarówno jednorodność materiałów kamiennych, jak i jednorodność w rozmieszczeniu w betonie poszczególnych frakcji kruszywa. Ogólnie można stwierdzić, że im większy udział w betonie mają ziarna drobne, a szczególnie piaskowe, tym ścieralność betonu jest większa (program egzamin ustny).

Wytrzymałość betonu

Niezależnie od specjalnych warunków wymaganych dla poszczególnych rodzajów kruszyw, kruszywa te nie powinny wykazywać zanieczyszczeń natury organicznej, chemicznej i mechanicznej (opinie o programie).
W szczególności kruszywo nie może zawierać składników i zanieczyszczeń szkodliwie wpływających na wiązanie cementu, wytrzymałość betonu i jego odporność na czynniki atmosferyczne oraz powodujących korozję zbrojenia i betonu. Do zanieczyszczeń organicznych należą przede wszystkim części roślinne i wyjątkowo drobnoustrojowe zwierzęce, które gnijąc wytwarzają kwas humusowy.

Zanieczyszczenia organiczne występują tylko w kruszywach naturalnych (piaski, żwiry i pospółki) (segregator aktów prawnych). Przepisy dopuszczają ślady tych zanieczyszczeń w kruszywach dla warstwy dolnej i nawierzchni jednowarstwowej, natomiast nie dopuszczają ich w kruszywach dla warstwy górnej. Zanieczyszczeniami o charakterze chemicznym mogą być związki siarki i inne sole, spotykane przede wszystkim w kruszywach z żużla wielkopiecowego. Zawartość związków siarki w kruszywie nie powinna przekraczać 0,5%.

Do zanieczyszczeń mechanicznych zaliczamy koloidalne cząstki iłu, gliny i inne materiały pylaste o wielkości ziarn poniżej 0,05 mm, które mogą oblepiać powierzchnię ziarn kruszywa, zlepiać ziarna między sobą albo występować w zbitych, ale słabych grudkach. Zanieczyszczenia tego rodzaju występują przede wszystkim w naturalnych kruszywach kopalnych oraz mogą występować w kruszywach łamanych w razie braku lub złego działania odpy- laczy w wytwórniach grysów.

Dopuszczalne ilości zanieczyszczeń pylastych w kruszywie warstwy górnej wynoszą do 1%, a w warstwie dolnej i nawierzchni jednowarstwowej do 2%. Do szkodliwych zanieczyszczeń mechanicznych zalicza się również zwietrzałe ziarna kruszywa, podlegające łatwemu kruszeniu, oraz ziarna skruszonej cegły itp.

Ilości te w warstwie górnej nie mogą przekraczać 0,1%, a w warstwie dolnej oraz jednowarstwowej nawierzchni 0,5%. Do betonu nawierzchniowego stosuje się kruszywo naturalne oraz łamane mechanicznie do odpowiedniej wielkości ziarn z naturalnych surowców skalnych (promocja 3 w 1).