Przyczepność

Wpływ poszczególnych czynników na przyczepność W początkowym okresie rozwoju żelbetu wątpiono w istnienie współpracy pomiędzy stalą a betonem (program uprawnienia budowlane na komputer). Żelbet posiadał wielu przeciwników wśród osób decydujących wówczas o postępie w budownictwie. Konstruktorzy, przyzwyczajeni do stosowania wyłącznie konstrukcji stalowych, uważali żelbet jedynie za rumowisko betonu i stali nie współpracujących ze sobą. Dopiero badania porównawcze, wykonane w Wiedniu w 1880 r., przyczyniły się do lepszej oceny żelbetu.

Zbudowano mianowicie szereg sklepień mostowych o rozpiętości l - 20 m, stosując wszystkie znane dotychczas konstrukcje i materiały, między innymi także beton i żelbet. Przekonano się wtedy, że konstrukcja żelbetowa nie ustępuje innym konstrukcjom (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Jednak jeszcze i w latach późniejszych występowały sprzeciwy odnośnie do stosowania wiotkiej stali okrągłej. Uważano raczej za właściwsze stosowanie do zbrojenia żelbetu samonośnych kształtowników stalowych. Późne stosunkowo zastosowanie żelbetu w Ameryce Północnej (1893 r.) tłumaczy się także mylnym mniemaniem, że nośność tego rodzaju konstrukcji jest zapewniona tylko dzięki samonośnemu zbrojeniu (uprawnienia budowlane).

Przeprowadzone przez Bauschingera badania obaliły uprzedzenia do prętów okrągłych. Wykazały one, że przy użytych cienkich prętach stalowych, przyczepność wynosiła od 404-47 kG/cm2. Z dawnych doświadczeń należy też wspomnieć o doświadczeniach „Service franęais des phares et balises”, przeprowadzonych na prętach okrągłych o średnicy od 254-36 mm. Z zależności od wielkości przekroju pręta otrzymano przy wyciąganiu prętów z bloków betonowych zakotwionych na długości 60 cm - naprężenia przyczepności wahające się od 204-58 kG/cm2. Przez długi czas wartość 48 kG/cm2 uważano za stałą i stanowiła ona jeden z: dowodów możliwości stosowania w żelbecie wkładek okrągłych. Wraz z pogłębiającą się znajomością konstrukcji żelbetowej nastąpiło dzięki licznym badaniom właściwe oszacowanie przyczepności betonu do stali (program egzamin ustny).

Problem przyczepności nie został jednak rozwiązany, gdyż na powierzchni styku, pomiędzy betonem i stalą występują, obok czynników mechanicznych, trudne do uchwycenia czynniki fizyko-chemiczne, o których wyżej wspominaliśmy. Gdyby udało się określić całkiem wyraźnie i jednoznacznie wpływy fizyko-chemiczne i wpływy mechaniczne, wówczas byłoby można przyjąć, że wartość przyczepności jest wartością określoną w sposób jednoznaczny. Niestety, wpływów tych, ze względów techniczno-badawczych nie udaje się określić, gdyż z jednej strony nie znany jest dokładny przebieg naprężeń na długości zabetonowanego pręta, który nie może być homogeniczny ze względu na powstawanie rys (powstają spiętrzenia naprężeń przy rysach), a z drugiej strony istnieje daleko idąca heterogeniczność powierzchni styczności stali i betonu, jako następstwo zjawisk fizyko-chemicznych (opinie o programie).

Przyczepność betonu do stali

Rozpatrując całkiem ogólnie problem przyczepności betonu do stali, określony w sposób techniczno-doświadczalny widzimy, że przyczepność jest uzależniona od wielu czynników, a przede wszystkim od:
- jakości betonu i rodzaju naprężenia w betonie (rodzaju sil działających na beton),
- długości zakotwienia pręta (segregator aktów prawnych),
- jakości powierzchni pręta stalowego (chropowatość),
- kształtu przekroju poprzecznego pręta stalowego,
- średnicy pręta,
- wartości naprężenia w stali,
- wieku betonu i temperatury,
- położenia pręta stalowego podczas betonowania,
- grubości otuliny betonowej,
- ilości zbrojenia w betonie (podłużne i poprzeczne zbrojenie).

Omówimy kolejno wyżej wymienione czynniki. Jakość betonu i rodzaj sił działających na beton wywierają największy wpływ na przyczepność. Wraz ze wzrostem wytrzymałości betonu, wzrasta również przyczepność betonu do stali. Zjawisko to obserwujemy zarówno pod obciążeniem statycznym, jak i dynamicznym. Można ogólnie powiedzieć, że wszystkie czynniki powodujące wzrost wytrzymałości betonu, powodują także wzrost przyczepności (promocja 3 w 1).