Pyły i gliny pylaste

Pyły i gliny pylaste z okresu polodowcowego zostały odłożone w zastoiskach (miejscowe zbiorniki wodne) i najczęściej są skonsolidowane tylko ciężarem wyżej leżących warstw gruntu. Grunty te są dość ściśliwe i mają mniejszą nośność niż utwory uprzednio obciążone lodowcem.
Duży wpływ na nośność pyłów ma ciśnienie kapilarne (program uprawnienia budowlane na komputer).

Pyły znajdujące się ponad poziomem wody gruntowej mają dość dużą nośność ze względu na ściskające działanie wody kapilarnej. Po podniesieniu się zwierciadła wody gruntowej ciśnienie kapilarne znika i pyły łatwo odkształcają się. Jeżeli grunt przy zasypywaniu fundamentów nie został dobrze ubity, występuje wówczas wypieranie pyłu spod fundamentu w kierunku pustych miejsc (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Odnosi się to i do polskich lessów, pokrywających dość dużą część województw południowo-wschodnich. Lessy te są co prawda makroporowate, ale mają najczęściej strukturę dość trwałą; w przypadku jednak niewłaściwego zasypania wykopów obok fundamentów bez należytego ubicia gruntu, mogą w razie zamoczenia wodą też spowodować osiadanie fundamentu.
Szczególnie niebezpieczne jest zamoczenie wodą makroporowatych lessów o strukturze nietrwałej - odkształcenia podłoża mogą wywołać jego zapadnięcie się.

Podłoże takie powinno być zabezpieczone od zamoczenia wodą przez:
I zapewnienie spływu wód deszczowych z dachów i z rur spustowych dc kanalizacji,
II splantowanie terenu ze spadkami od budowli i wykonanie dookoła budynków asfaltowych chodników,
III zabezpieczenie od przecieków wody z rur wodociągowych i kanalizacyjnych przez prowadzenie ich w dodatkowej obudowie (uprawnienia budowlane).

Budowla powinna być zabezpieczona od skutków nierównomiernych osiadań przez:
a) wzmocnienie murów wieńcami żelbetowymi,
b) stosowanie dylatacji itp.

Rumosze i wietrzeliny

Polskie lessy nie były uprzednio obciążone lodowcem, co należy uwzględnić przy określaniu ich nośności.Rumosze i wietrzeliny należy uważać za grunty uprzednio -nieobciążone. Ze względu na trudność określenia ściśliwości rumoszów i wietrzelin na podstawie
badań laboratoryjnych (zbyt duże ziarna) zaleca się dla poważniejszych budowli wykonywać próbne obciążenia podłoża (program egzamin ustny).
Piaski rzeczne i wydmowe, chociaż nie były uprzednio obciążone i zazwyczaj mają stopień zagęszczenia S* = 0,3-0,4, są dość dobrym gruntem dla fundamentowania budowli nie podlegających wstrząsom. W przypadku jednak spodziewanych drgań fundamentów mogą dać znaczne osiadania i powinny być przed posadowieniem budowli zagęszczane (przez wibrację lub wbijanie pali piaskowych).
Piaski grube i średnie można uznać za nośne bez względu na ich stopień zagęszczenia i wilgotność (opinie o programie).

Piaski drobne i pylaste są dobrym podłożem jeżeli są powyżej wody gruntowej; w stanie nasyconym wodą powinny być jednak obciążane tylko statycznie.
Duży wpływ na nośność gruntów podłoża ma wielkość ciśnienia spływowego wody przy przepływie od dołu do góry. Szczególną uwagę należy zwrócić na warstwy, które przy wykonywaniu wykopów poniżej poziomu zwierciadła wody gruntowej mogą ulec rozluźnieniu przy pompowaniu bezpośrednio z wykopu. Może to mieć miejsce wówczas, gdy w dnie wykopu zalega grunt mało- przepuszczalny, a pod nim jest bardziej przepuszczalna warstwa wodonośna o poziomie piezometrycznym wyższym niż projektowane dno wykopu (segregator aktów prawnych).

W tym przypadku przy pompowaniu wody z dna wykopu ciśnienie spływowe od dołu w warstwie pyłu może być większe od jego ciężaru objętościowego (PS>YO/JH) i nastąpi znaczne rozluźnienie pyłu oraz powstanie zjawisko kurzawki (upłynniony pył). Kurzawka może wytworzyć się również wtedy, gdy w dnie wykopu zamiast pyłu zalegają piaski drobne lub piaski pylaste, szczególnie jeżeli będą zawierać nieco koloidalnych cząstek iłowych.
Przy takim układzie gruntów należy zastosować obniżenie zwierciadła wody za pomocą studni depresyjnych.

Przykładem warunków wodno-gruntowych, umożliwiających pompowanie wody z wykopu jest układ warstw (promocja 3 w 1). W dnie wykopu znajduje się bardziej przepuszczalny grunt niż w warstwie głębiej zalegającej; woda może dopływać tylko z gruntu obok wykopu, co rozluźnić może jedynie podnóże skarpy, a nie rozluźni podłoża pod fundamentem.