Rozbudowa przemysłu budowlanego

Wydaje się, że podjęcie decyzji o ustaleniu norm nieskoordynowanych między sobą pod względem wymiarowym, powodujących konieczność stosowania połowicznych rozwiązań zastępczych, było w okresie budowy i rozbudowy przemysłu budowlanego, a więc w okresie prawie nieobciążonym serwitutami stanu istniejącego, posunięciem w wysokim stopniu nieuzasadnionym i szkodliwym (program uprawnienia budowlane na komputer). Dlatego też, obok wielu innych powodów omówionych w naszych rozważaniach zawartych, najwłaściwsze wydaje się zastosowanie podobnie jak ma to miejsce w Niemczech oktametrycznego systemu wielkości modularnych, tj. M = 12,5 cm; MO = - 62,5 cm; MOs = 125 cm; MOp = 250 cm oraz wymiarów cegły 24 X X 11,5 X 7,1 cm (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Powinny być prowadzone systematyczne prace naukowe nad problemami koordynacji modularnej, które dotąd nie zostały należycie wyświetlone; w pracach tych powinna istnieć możliwość wykonywania teoretycznych projektów i ich fragmentów wg różnych wariantów ustaleń stosowania zasad koordynacji modularnej i wielkości modułów oraz możliwość bezpośredniego porównywania ich caeteris paribus, co nigdy nie może mieć miejsca przy porównywaniu opracowań wykonanych w bieżącej normalnej praktyce projektowej (uprawnienia budowlane).

Ponadto musi istnieć możliwość badań nad takimi problemami prefabrykacji, których rozstrzygnięcie może mieć wpływ na sprawy związane z koordynacją modularną, np. określenie wpływu ilości typów prefabrykatów, mających sumarycznie określoną kubaturę i stałą średnią wielkość, na koszt ich produkcji i stosowania; ilość bowiem typów elementów prefabrykowanych zależna jest od przyjętej wielkości modułu (program egzamin ustny).

Rezultaty badań

Dalej: badanie strat powierzchni i badanie niewykorzystania możliwości kształtowania funkcjonalnych rozwiązań w miarę wzrostu założonych wielkości modularnych. Wyniki tego rodzaju badań powinny stale wpływać na nasz pogląd na stosowanie zasad koordynacji modularnej i na wielkości modułów oraz powodować ewentualne ich okresowe zmiany, wprowadzane w odpowiedni, w miarę możliwości „bezwstrząsowy” sposób (opinie o programie).

Niniejsze opracowanie jest próbą ujęcia, bądź niekiedy tylko postawienia szeregu problemów, związanych z koordynacją modularną w budownictwie. Próby tej dokonano na podstawie skromnych stosunkowo studiów wykonanych dotąd w kraju oraz przy uwzględnieniu niektórych dostępnych badań zagranicznych. Liczyć się należy z faktem, że szerokie stosowanie koordynacji modularnej w praktyce obali pewne tezy niniejszego opracowania, wysuwając na ich miejsce nowe; niemniej jednak wydało się rzeczą niewątpliwie konieczną postawienie tych zagadnień, ujęcie ich w formę opisowo-rysunkową i podjęcie prób ich rozwiązywania na terenie kraju w szerszej skali (segregator aktów prawnych). Przyczyni się to też niewątpliwie do podjęcia poważniejszej dyskusji i rozwinięcia nowych poglądów, wpływających na rozwój zagadnienia.

Uzyskiwane z czasem doświadczenia powinny być przekazywane placówce badawczej, aby po przeanalizowaniu praktycznych rezultatów można było rozwiązania uznane za sprawdzone zalecać jako przykłady do dalszego stosowania i traktować jako materiał dla wymiany poglądów z ośrodkami zagranicznymi. Dotychczasowe i przyszłe rezultaty badań nad koordynacją modularną powinny bowiem być możliwie szybko przekonsultowane z jak największą ilością krajów zarówno w celu uzyskania jak największej ilości elementów do decyzji na naszym terenie, jak i dla przedstawienia za granicą naszych odrębności w sposobie rozumowania i przyczynienia się w ten sposób do przyśpieszenia rozwoju nauki o koordynacji modularnej i typizacji elementów w budownictwie (promocja 3 w 1).