Rozkład temperatur wnętrza betonu

Rozkład temperatur wnętrza betonu podlegającego pielęgnacji nie jest taki sam jak na powierzchni. Wzrost temperatury wewnątrz jest wolniejszy, lecz również prędkość chłodzenia jest niższa. Stąd powierzchnia zawarta pod krzywą zależności temperatura-czas jest w przybliżeniu taka sama dla wnętrz bloku betonowego, jak dla punktów w pobliżu powierzchni, a więc wszystkie części betonu mają tę samą dojrzałość. Zostało to wykazane przez Rossa przedstawiono obliczeniowe krzywe zależności temperatura-czas dla długiego bloku betonowego poddanego zmianom temperatury na powierzchni, przy czym pominięto wpływ ciepła hydratacji (program uprawnienia budowlane na komputer).

Przy okazji można zauważyć, że jeśli pielęgnacja betonu odbywa się w wysokiej temperaturze, ciepło hydratacji cementu wytwarza się gwałtownie, tak ŻG wzrost temperatury obserwuje się nawet w małych próbkach. Z drugiej strony przy pielęgnacji w normalnych temperaturach efekty ciepła hydratacji mają tylko znaczenie przy konstrukcjach, gdzie stosuje się duże masy betonu (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Poza pielęgnacją w parze stosuje się także inne środki dla zastosowania wyższych temperatur do dojrzewania betonu. Na przykład przeprowadzono pewne próby pielęgnacji bloków betonowych w gazach spalinowych z nawilżaniem lub bez niego; po takiej pielęgnacji jest mniejsza potrzeba wysychania, niż ma to miejsce przy pielęgnacji parowej, lecz równocześnie gazy oddziałują na kolor bloków (uprawnienia budowlane).

Rodzaj otrzymanego produktu

Zupełnie inne podejście stosuje metoda elektronagrzewu, gdy przepuszcza się prąd elektryczny przez zbrojenie (lub przez stal sprężającą w metodzie długich torów) lub wprost przez beton; metoda ta daje dobre rezultaty, lecz jest na ogół kosztowna. Należy stosować prąd zmienny, ponieważ prąd stały prowadziłby do hydrolizy zaczynu cementowego. Wzrost temperatury powinien być stopniowy, ok. 10°C/h do temperatury nie wyższej niż 80°C (program egzamin ustny). Po okresie kilkugodzinnego nagrzewania w tej temperaturze powinno nastąpić wolne chłodzenie. Jeszcze inna metoda polega na zastosowaniu promieniowania podczerwonego do płyt betonowych przesuwających się wolno przez tunel zaopatrzony w generator podczerwieni. We wszystkich metodach istotne jest uniknięcie nadmiernego wysuszania betonu (opinie o programie).

Proces ten jest zupełnie odmienny od pielęgnacji w parze o ciśnieniu atmosferycznym, zarówno jeśli chodzi o samą metodę, jak i rodzaj otrzymanego produktu. Ponieważ wchodzą w grę ciśnienia wyższe niż atmosferyczne, komora pielęgnacji musi być zbiornikiem ciśnieniowym z dopływem mokrej pary, przy czym nadmiar wody jest konieczny, ponieważ nie można pozwolić, aby przegrzana para działała bezpośrednio na beton. Tego rodzaju ciśnieniowe komory nagrzewania nazywa się autoklawami i w literaturze amerykańskiej dojrzewanie w parze wysokociśnieniowej określa się często jako autoklawizację (segregator aktów prawnych).

Początkowo pielęgnację w parze wysokociśnieniowej zastosowano do produkcji cegieł z wapna i piasku i w dalszym ciągu jest ona szeroko stosowana w tym celu. W przypadku betonu pielęgnację w parze wysokociśnieniowej stosuje się zwykle do elementów prefabrykowanych, wykonywanych zarówno z betonu zwykłego, jak i z betonu na lekkim kruszywie, gdy pożądane jest uzyskanie jednej z następujących cech:

• wysokiej wczesnej wytrzymałości; przy pielęgnacji w parze o wysokim ciśnieniu można osiągnąć w ciągu ok. 24 h taką wytrzymałość, jaką uzyskuje się po 28 dniach normalnego dojrzewania,
• wysokiej trwałości; pielęgnacja w parze o wysokim ciśnieniu poprawia odporność betonu na siarczany i inne rodzaje agresji chemicznej, a także na zamrażanie i odmrażanie oraz redukuje powstawanie wykwitów,
• zmniejszonego skurczu wskutek wysychania i ruchu wilgoci.

Optymalna temperatura pielęgnacji została określona doświadczalnie i wynosi ok. 177°C, co odpowiada ciśnieniu pary 0,8 MN/m² (promocja 3 w 1).