Rozpoznawanie i naśladownictwo

Przezroczystą odmianą berylu barwy różowej jest morganit, znany również pod nazwą icorobiewit. Nazwa morganit pochodzi od miłośnika i zbieracza kamieni szlachetnych J. T. Morgana, nazwa worobiewit - od nazwiska rosyjskiego mineraloga W. I. Worobiewa. Morganit został znaleziony w okolicach San Diego (Kalifornia) i na Madagaskarze. Kamienie z Madagaskaru są barwy czystoróżowej, kamienie kalifornijskie mają odcień różowołososiowy. W miejscach występowania morganitu znajdowane są również inne różowe kamienie szlachetne - kuncyt (odmiana spodumenu) i rubelit (różowy turmalin) (program uprawnienia budowlane na komputer).

Goszenit. Bardzo czystą, przezroczystą odmianą berylu jest goszenit. Został on znaleziony w Ameryce Północnej w Goshen (Massachusetts), Maine, Connecticut i Kalifornii.
Rozpoznawanie i naśladownictwo. Szmaragd odznacza się tak charakterystyczną barwą, że doświadczony znawca kamieni przeważnie szybko potrafi go rozpoznać. Niektóre jednak odmiany szmaragdów mogą przypominać inne minerały zielone: cyrkony lub szafiry, demantoid, chryzolit, jadeit lub zielony fluoryt. Szmaragd różni się od tych kamieni wyższą twardością oraz gęstością Syntetyczne szmaragdy otrzymali chemicy niemieccy dopiero w okresie międzywojennym. Kamieniom tym nadano nazwę Igmeralden. Pięknej barwy syntetyczne szmaragdy, bardzo podobne do naturalnych, wytwarza się od 1940 r. Zawierają one liczne inkluzje, nieraz tak podobne do zawartych w szmaragdach naturalnych, że odróżnić je potrafi tylko doświadczony znawca kamieni szlachetnych.
Syntetyczne szmaragdy mają coraz większe zastosowanie w jubilerstwie, gdyż dzięki ulepszeniu metod syntezy uzyskiwane są kamienie o dostatecznej wielkości (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Zielone szkło berylowe (szmaragdowe), otrzymywane przez stopienie okruchów szmaragdów, pomimo podobnej barwy można łatwo odróżnić po odmiennych własnościach fizycznych. Zielone syntetyczne korundy i spinele mają odmienne odcienie barw.
Akwamaryny mogą być naśladowane przez niektóre odmiany cyrkonów i topazów, a także przez spinele syntetyczne a szkło berylowe (akwamarynowe) otrzymywane przez stopienie okruchów akwamarynu (uprawnienia budowlane).
W handlu często spotyka się dublety i tryplety naśladujące szlachetne odmiany berylu.

Własności chemiczne

Szlachetnym odmianom berylu nadaje się formę szlifu schodkowego lub nożycowego (program egzamin ustny).
Dwie odmiany tego minerału mają zastosowanie w jubilerstwie. Jedna z nich - aleksandryt - odznacza się wyjątkową wśród minerałów własnością zmiany barwy, w zależności od rodzaju światła: inną barwę ma w świetle dziennym, a inną w sztucznym. Drugą odmianę stanowi tzw. kocie oko (cymojan), charakteryzujące się falistym odblaskiem (opinie o programie).
Chryzoberyl jest tlenkiem berylu glinu o wzorze zawiera nieraz domieszki żelaza, tytanu : chromu. Zielone zabarwienie aleksandrytu jest spowodowane domieszką chromu. Podobną jak aleksandryt zmianę barwy wykazują roztwory soli chromowych (chromu trójwartościowego), które w świetle dziennym są barwy niebieskozielonej, a w świetle sztucznym przyjmują barwę czerwonawą. Takie samo zjawisko można zaobserwować i w roztworach soli wanadu, który w postaci drobnych domieszek znajduje się w syntetycznych korundach używanych do imitacji chryzoberylu. Chryzoberyl nie topi się w płomieniu dmuchawki. Nie rozpuszcza się w kwasach (segregator aktów prawnych).

Postać. Chryzoberyl krystalizuje w układzie rombowym. Tworzy często zbliżniaczone kryształy kształtu sercowatego lub kryształy pseudoheksagonalne. Postać taką mają aleksandryty z Uralu.
Własności jizyczne. Chryzoberyl ma niewyraźną łupliwość w trzech kierunkach, przełam muszlowy, twardość 8,5 w skali Mohsa, gęstość 3,5-3,8 g/cm3.

Barwa chryzoberylu jest zielonawobiała, zielonawożółta lub szmaragdowozielona, niekiedy żółta lub brunatna; rzadko jest on bezbarwny. Chryzoberyl jest przezroczysty do przeświecającego. Połysk ma szklisty, na przełamie tłusty (promocja 3 w 1).