Rozpuszczalniki lotne

Obok rozpuszczalników lotnych dodaje się często do kitów asfaltowych, lepików na zimno, mas izolacyjnych i powłokowych rozpuszczalniki nielotne i substancje o charakterze żywic w celu trwałego nadania masom konsystencji plastycznej i ich zmiękczenia, a także dla zwiększenia ich przyczepności (program uprawnienia budowlane na komputer).
Z produktów pochodzenia naftowego używa się różnych gatunków olejów, przeważnie nierafinowanych.

Z olejów tych najczęściej stosuje się destylowany olej wrzecionowy i olej wulkanowy .
Olej ten upłynnia asfalty słabiej niż olej wrzecionowy. Używa się go do zwiększania penetracji asfaltów.
Dodatek olejów pochodzenia naftowego zwiększa penetrację asfaltów, obniża ich temperaturę mięknienia, wpływa stosunkowo niewiele na obniżenie temperatury łamliwości i zmniejsza dość znacznie ciągliwość. Podobnie jak większość produktów pochodzenia naftowego, oleje te zmieniają się pod wpływem czynników atmosferycznych w stopniu bardzo niewielkim, dając trwały efekt zmiękczający.
Z olejów pochodzenia koksochemicznego jako rozpuszczalniki najczęściej stosowane są olej opałowy i olej antracenowy (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Jest to olej średniolotny, zawierający zawsze pewną ilość składników kwaśnych (i fenoli), nadający się jako rozpuszczalnik do kitów i wolno wiążących mas izolacyjnych i lepików. Olej opałowy jest dobrym rozpuszczalnikiem dla smół i asfaltów. Nie ulatnia się całkowicie i pozostawia w masie pewną część swych składników, trwale ją zmiękczając.
Olej antracenowy jest to najcięższa frakcja olejów odbieranych przy destylacji smoły. Jest gęstą nieprzezroczystą cieczą o ciemnej barwie.

W niższych temperaturach wykrystalizowuje z oleju antracen, fenan- tren i inne łatwo krystalizujące składniki. Temperatura wrzenia oleju antracenowego waha się w granicach 250-400°C. Do mas izolacyjnych należy używać oleju antracenowego filtrowanego, zawierającego możliwie niewiele składników krystalicznych (uprawnienia budowlane).
Zamiast oleju antracenowego stosuje się często olej impregnacyjny lub kreozotowy, będący rozszerzoną filtrowaną frakcją oleju antracenowego o niższej początkowej temperaturze wrzenia i dużej zawartości składników kwaśnych i wyższych fenoli.

Olej antracenowy

Olej antracenowy jest dobrym rozpuszczalnikiem dla smół, paków i asfaltów (program egzamin ustny). Dzięki wysokiej temperaturze wrzenia tylko niewielka część najbardziej lotnych składników ulatnia się z oleju antracenowego, reszta pozostająca w masie dobrze się plastyfikuje. Masy izolacyjne, zawierające ten olej, gęstnieją powoli, zachowując plastyczność i zdolność wiążącą, która z czasem wzrasta.
Kalafonię stosuje się do lepików i mas izolacyjnych jako dodatek zwiększający ich przyczepność i zdolności wiążące (opinie o programie).
Kalafonia jest pozostałością po destylacji oleju terpentynowego i żywic drzew iglastych, barwy od żółtej do ciemnobrązowej, konsystencji dość twardej. Jest ona termoplastyczna. Kalafonie handlowe oznaczane są literami w zależności od barwy.

Temperatura mięknienia kalafonii waha się w granicach 70-f-100°C. Kalafonia ogrzana do temperatury ciała ludzkiego staje się już lepka. Kalafonia rozpuszcza się dobrze w rozpuszczalnikach organicznych, roztwory kalafonii w benzynie i olejach węglopochodnych dobrze się mieszają z roztopionym asfaltem. Głównym składnikiem kalafonii jest kwas abietynowy, łatwo się zmydlający.
Żywice i paki kumaronowe dodaje się podobnie jak kalafonię do mas izolacyjnych i lepików w celu zwiększenia ich zdolności lepiących (segregator aktów prawnych).

Żywica kumaroncwra jest produktem kondensacji i polimeryzacji kumaronu CsHoO, otrzymywanym przy rafinacji benzenu stężonym kwasem siarkowym.
Żywice kumaronowe mają barwę jasnożóltą do ciemnobrązowej; najciemniejsze gatunki żywicy kumaronowej nazywane są pakiem kumaronowym. Konstystencja żywicy kumaronowej, w zależności od gatunku, jest różna — od bardzo gęstopłynnej cieczy do zupełnie twardej i kruchej masy.

Jakość żywicy kumaronowej określa się na podstawie barwy, porównując 5- lub 10-procentowy roztwór badanej żywicy w benzenie z roztworem 1,5 g dwuchromianu potasowego wt 100 ml 50-pro- centowego kwasu siarkowego; w przypadku żywic stosowanych do produkcji materiałów izolacyjnych ciemnych barwa nie ma znaczenia (promocja 3 w 1)..