Rozwinięcia trasy drogowej

Rozróżnia się następujące rozwinięcia trasy drogowej: zakola, serpentyny, pętle i zakosy.
Podczas kształtowania tras górskich w trudnych warunkach terenowych często odstępuje się od zasady wpisywania trasy drogi w istniejącą niweletę terenu, a prowadzi się trasę poprzez tunele lub wiadukty (program uprawnienia budowlane na komputer).

Podstawowym elementem trasy w planie są:
- proste,
- krzywe (łuki kołowe i krzywe przejściowe).
Połączenia prostych i krzywych elementów trasy powinny zapewniać jednakowe warunki bezpieczeństwa ruchu (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Stosowanie prostych w planie drogi ze względu na trudność dostosowania do krajobrazu oraz niekorzystne działanie na kierowcę ogranicza się do odcinków:
- na których taki przebieg trasy jest konieczny po to, aby uzyskać widoczność wyprzedzania,
- dobiegających do skrzyżowań,
- na których taki przebieg jest uzasadniony specyficznymi warunkami terenowymi i ekonomicznymi.

Samochód przejeżdżając z prostej w łuk nie przechodzi bezpośrednio z ruchu prostoliniowego na ruch po kole, lecz zakreśla pewną krzywą, zależną od szybkości i promienia łuku. Promień krzywizny na tym odcinku zmienia się w sposób ciągły, od nieskończenie dużego do wartości promienia łuku kołowego. Krzywą zakreśloną przez koła pojazdu samochodowego nazywamy krzywą przejściową. Idealną krzywą przejściową, jaką opisują koła samochodu, powstałą przy równomiernym obrocie kierownicą i stałej prędkości ruchu jest krzywa spiralna (klotoida). Jako krzywe przejściowe można stosować: lemniskatę lub parabolę trzeciego stopnia (uprawnienia budowlane).

Przejazd samochodu po łuku (szczególnie o małym promieniu) wymaga większej szerokości jezdni niż po prostej ze względu na ukośne ustawienie się pojazdu na łuku w stosunku do osi drogi.
Poszerzenia jezdni dokonuje się w połowie po zewnętrznej stronie krzywej, a w połowie po jej stronie wewnętrznej. W wyjątkowych wypadkach poszerzenie jezdni może być stosowane tylko po stronie wewnętrznej krzywej. Przejście z normalnej szerokości jezdni na prostej do poszerzonej jezdni na łuku odbywa się w granicach krzywej przejściowej.
Szerokość poboczy drogi zarówno na prostej, jak i na odcinku poszerzonej drogi na łuku powinna być jednakowa.
Ulica jest to pas terenu w liniach rozgraniczających przeznaczony do przepuszczania wszystkich lub niektórych rodzajów ruchu kołowego i ruchu pieszego oraz do lokalizowania urządzeń ulicznych podziemnych i naziemnych (program egzamin ustny).

Miejsca załamań niwelety

Linia rozgraniczająca jest to linia oddzielająca teren ulicy od terenu innego zagospodarowania.
Oś ulicy w planie może składać się z prostych lub z prostych i krzywych. Załamania ulicy powinny być łagodzone lukami poziomymi.
Przekrój podłużny jest przecięciem drogi przez powierzchnię pionową, poprowadzoną po osi drogi (opinie o programie).
Niweleta drogi jest to linia nawierzchni drogowej w jej osi. Niweletę drogi projektuje się przez dobranie odpowiednich pochyleń podłużnych dowiązanych do istniejącej konfiguracji terenu. Miejsca załamań niwelety wyokrąglą się lukami pionowymi: wypukłymi i wklęsłymi.

Podczas projektowania niwelety należy przestrzegać:
- zapewnienia widoczności pionowej,
- zachowania płynności trasy przez dobranie odpowiedniego stosunku poszczególnych elementów technicznych drogi w planie i w przekroju podłużnym,
- odpowiedniego wzniesienia korony drogi nad terenem w celu zabezpieczenia przed zaśnieżeniem,
- odpowiedniego wzniesienia korony drogi nad poziomem wód gruntowych i powierzchniowych (z uwzględnieniem najwyższego poziomu tych wód),
- zachowania normatywnych pochyleń,
- zapewnienia optymalnej wielkości robót ziemnych z zachowaniem wymaganych warunków technicznych,
- powiązania z krzyżującymi się drogami, kolejami, urządzeniami podziemnymi i naziemnymi oraz zabudowaniami położonymi w pobliżu drogi (segregator aktów prawnych).

W celu uzyskania odpowiedniego odwodnienia drogi minimalne pochylenie podłużne powinno wynosić 0,2%. Poziome odcinki niwelety mogą być w zasadzie stosowane jedynie na groblach wykonanych na terenach bagiennych lub zalewowych z zapewnieniem należytego odwodnienia korpusu drogowego (promocja 3 w 1).