Rozwinięte rzemiosło

AGHA M1RAK, XVI w., pers. malarz miniaturzysta; uczeń Behzada; portrety kobiet, iluminacje rękopisów. AGHWAT, AL- (fr. Laghouat), m. w Algierii, oaza w pn. części Sahary, ośr. adm. wilajatu Al-A.; 59,2 tys. mieszk. (1977); rozwinięte rzemiosło; ośr. handl. regionu uprawy palmy daktylowej, warzyw i zbóż. AgiADZI, w staroż. Sparcie drugi (obok Eurypontydów) ród król.; protoplastą - Eurystenes, eponimem - syn jego Agis; reprezentanci polityki mocarstwowej Sparty; gl. przedstawiciele: Kleomenes III, Leonidas, Pauzaniasz. AGIENTSTWO PIECZATI „N0W0STI” (APN), druga obok TASS agencja prasowa zał. 1961 w Moskwie; w 1992 część APN połączyła się z Ros. Agencją Informacyjną (RIA), tworząc agencję RIA-Nowosti, a część (m.in. wydawnictwo, biura zagr.) - z TASS, tworząc agencję ITAR-TASS (program uprawnienia budowlane na komputer).

Agińsko-buriacki okręg autonomiczny (do 1958 Agiński Buriacko-Mongolski Okręg Narodowościowy), okręg autonom. w azjat. części Federacji Ros.; 19 tys. km², 79 tys. mieszk. (1994); ośr. adm. Agińskie; hodowla gł. owiec oraz bydła, koni, wielbłądów; wydobycie rud metali nieżelaznych. AGIŃSKIE, osiedle w azjat. części Federacji Ros., ośr. adm (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Agińskiego Burłackiego Okręgu Autonomicznego; 8,8 tys. mieszk. (1975); przemysł spożywczy. Agis IV, ok. 260-241 p.n.e., król Sparty od 244; reformator, dążący do wszechstronnego (zwł. wojsk.) wzmocnienia państwa przez umorzenie długów i nowe nadziały ziemi obejmujące tak spartiatów, jak i periojków; nieudany zamach stanu przypłacił życiem. AGITACJA, działalność mająca na celu jednanie zwolenników dla jakiejś sprawy, idei, poglądów; propagowanie haseł lub ideologii (uprawnienia budowlane).

AGLIKON, niecukrowy składnik glikozydów, połączony z cukrem wiązaniem glikozydowym. Aglomeracja, kum. proces spiekania, zbrylania, sprasowywania miałkich rud z odpowiednimi dodatkami, np. z miałem węglowym; ma na celu przygotowanie ich do dalszych procesów hutniczych. AGLOMERACJA, urban, skupisko ludności i zabudowy na małym obszarze, powodujące jego silne zurbanizowanie; a. miejska, skupienie zabudowy o licznych zgrupowaniach miejsc pracy, z których jedno ma znaczenie dominujące (np. śródmieście wielkiego miasta) (program egzamin ustny).

Aglomerat

AGLOMERAT, geol. skala piroklastyczna składająca się z okruchów skal wulk., scementowanych lawą i popiołem wulkanicznym. Aglomerat, hutn. spiek powstały w wyniku aglomeracji rozdrobnionych rud, mający postać bryłek o wielkości i wytrzymałości odpowiedniej dla danego procesu techno!.; stosowany w hutnictwie (opinie o programie).

AGLUTYNACJA, biol. zlepianie się rozproszonych w płynnym środowisku komórek, np. bakterii, krwinek, pod wpływem zawartych w osoczu krwi ciał białkowych aglutynin. Aglutynacja, językozn. zjawisko morfolog, polegające na tworzeniu form wyrazowych przez dołączenie do tematu jednofunkcyjnych morfemów gramatycznych.

AGLUTYNACYJNE JĘZYKI, typ morfolog, języków, w których podstawowym środkiem wyrażającym kategorie i stosunki gram. jest aglutynacja; m.in. języki uralskie, ałtajskie, koreań., japoński. AGNACI, w staroż. Rzymie członkowie rodziny, których pokrewieństwo oparte było wyłącznie na stosunku prawnym, wynikającym z podporządkowania władzy ojca; potocznie krewni w linii męskiej. AGNACJA, pokrewieństwo w linii męskiej, obejmujące także osoby wchodzące do rodziny przez adopcję lub małżeństwo (segregator aktów prawnych).

AGNELLI Giovanni, 1866-1945, wl. inżynier i przemysłowiec, jeden z założycieli firmy Fiat. AGNELLI Giovanni, ur. 1921, wnuk założyciela zakładów Fiata, wl. prawnik i przemysłowiec; jako prezes koncernu Fiat dokonał jego znacznej rozbudowy. AGNI, wedyjski bóg ognia, odgrywający dużą rolę w rytuale ofiar, pośrednik między ludźmi i bogami.

AGNON Szmuel Josef (wtaśc. Sz.J. Czaczkes), 1888-1970, prozaik izrael., piszący w języku hebr.; twórca izrael. powieści nar.; nowele i powieści, m.in. o Żydach poi.; nagroda Nobla. ACNOSTYCYZM, filoz. kierunek negujący lub ograniczający możliwość poznania rzeczywistości, zwl. zachodzących w niej związków przyczynowych, prawidłowości i praw jej rozwoju; a. głosili m.in. D. Hume i I. Kant (promocja 3 w 1).