Rozwój budownictwa uprzemysłowionego

Rozwój budownictwa uprzemysłowionego jest w różnych krajach istotnie różny i zależy nic tylko od stopnia rozwoju przemysłu w danym kraju, lecz także częściowo od warunków społeczno-gospodarczych. W ustroju gospodarki uspołecznionej charakterystyczną cechą budownictwa jest jego koncentracja, w przeciwieństwie do bardziej rozproszonego budownictwa w krajach kapitalistycznych (program uprawnienia budowlane na komputer).

Dla budownictwa w krajach socjalistycznych jest w szczególności charakterystyczne budownictwo mieszkaniowe nie tyle pojedynczych domów, lecz przede wszystkim całych osiedli, nowych miast, a w budownictwie przemysłowym - budowa dużych zespołów przemysłowych, a często i kombinatów przemysłowych. I ta właśnie okoliczność jest głównym sprzymierzeńcem rozwoju budownictwa uprzemysłowionego. Dlatego nawet mniejsze kraje demokracji ludowych mają lepsze warunki dla rozwoju tej metody budownictwa, niż większe, bardziej rozwinięte przemysłowo kraje kapitalistyczne. Potwierdzeniem tej tezy może być np. fakt, że gdy w krajach kapitalistycznych na określonych terenach (np. odbudowa miasta le Havre) taka koncentracja budownictwa ma miejsce, również i tam daje się obserwować stosowanie metody budownictwa uprzemysłowionego (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Na rozwój budownictwa uprzemysłowionego w krajach kapitalistycznych (Francja) wpływa nierzadko udział kredytów państwowych przeznaczonych na budowę zwartych osiedli.
Budownictwo uprzemysłowione znajduje się wszędzie, a także i u nas, w fazie początkowego rozwoju. Natomiast tempo tego rozwoju jest bardzo znaczne, tym bardziej im bardziej dynamicznie rosną potrzeby. Dlatego wydaje się, że wizja budownictwa, w szczególności mieszkaniowego, i architektury przyszłości to w dużym stopniu właśnie wizja budownictwa uprzemysłowionego (uprawnienia budowlane).
Uprzemysłowienie budownictwa wywrze już w niedalekiej przyszłości znaczny wpływ na metody realizacji budowy.
Obecnie panująca jeszcze na naszych budowlach mechanizacja częściowa przejdzie na wyższy etap mechanizacji, a mianowicie na etap mechanizacji kompleksowej początkowo dla poszczególnych najbardziej pracochłonnych robót budowlanych, a później i dla całych budowli (program egzamin ustny).

Plac budowy

Nastąpi również stopniowe zanikanie pomocniczych wytwórni prefabrykatów budowlanych na rzecz rozwoju stałych zakładów przemysłowych. Zakłady te prodllkować będą „na skład” typowe elementy wbudowywane w następstwie na miejscu budowy (opinie o programie).
Metoda pracy równomiernej, jako przodująca w budownictwie, opanuje wszelkie procesy w budownictwie uprzemysłowionym, z którym jest nierozerwalnie związana i bez której nie jest możliwe osiągnięcie oczekiwanych efektów ekonomicznych.
W wyniku wszystkich tych zmian w technologii i organizacji zanikać będą stopniowo place budowy w dzisiejszym ich rozumieniu pełne materiałów, ludzi, maszyn i połączonego z tym niemałego zgiełku.

Plac budowy ograniczy się z czasem do sieci solidnych dróg dojazdowych i urządzeń przeładunkowych, a na budowie pozostaną maszyny montażowe i maszyny do ograniczonego zakresu robót ziemnych (segregator aktów prawnych)..
Mimo upływu kilkunastu lat od czasu wprowadzenia budownictwa uprzemysłowionego i mimo znacznego postępu w rozwoju teorii konstrukcji z budownictwem tym związanych, brak jest przyjętej definicji tego budownictwa, jak również sposobów’ oceny stopnia uprzemysłowienia. Braki te stanowią nie tylko źródło nieporozumień klasyfikacyjnych, a więc także zaliczania pewnych technik budowania nieuprzemysłowionych do uprzemysłowionych, ale co najważniejsze, uniemożliwiają obiektywną ocenę postępu w zakresie stopnia uprzemysłowienia osiąganego w różnych rozwiązaniach konstrukcyjnych, różnych rozwiązaniach robót wykończeniowych itp.

Występuje również często mieszanie samego pojęcia uprzemysłowienia z jego stopniem jakościowym, który w niektórych przypadkach jest w praktyce tak nieznaczny, że dyskwalifikuje zaliczenie określonej techniki budowania do budownictwa uprzemysłowionego (promocja 3 w 1).