Ruch powietrza

Jako zabezpieczenie ścian stosuje się ściankę ekranową z kanałami pionowymi, poziomymi, sprowadzonymi do kanału w murze lub do kanału wentylacyjnego w jednej ze ścian. Ruch powietrza pozwoli na stałe wysychanie ściany. W ten sposób zapobiega się gromadzeniu wilgoci w ścianie. Ścianka ekranowa pozostaje sucha, nie nosi śladów zawilgocenia (program uprawnienia budowlane na komputer).
Zagadnienie sprowadza się do wytworzenia warunków dla odpływu pary wodnej na zewnątrz budynku. W tym celu skorzystano z odkopania zewnętrznego fundamentów dla założenia drenażu opaskowego. Zbudowano ściankę ekranową z kanałami pionowymi od strony zewnętrznej.

Tego rodzaju zabezpieczenie daje lepsze wyniki od powierzchniowej izolacji, np. warstwy bitumicznych mas w połączeniu z papą (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Ściana budynku łaźni wskutek przenikania wilgoci od wewnątrz została powierzchownie zniszczona, wykazuje zniszczenie tynków i ich odpadanie. Ścianę należy zabezpieczyć przed dalszym niszczeniem. Jest jasne, że każda licówka w tych warunkach zatrzymując wilgoć kondensującą się i zamarzającą w okresie zimowym musi niszczyć się i odpadać. Zastosowanie paroizolacji jako pełnego zabezpieczenia nie można przeprowadzić wobec konieczności kompletnego remontu, który w danym przypadku okazał się niemożliwy.

Zresztą paroizolacja w zasadzie hamuje bardzo dopływ pary, lecz nie likwiduje go całkowicie. Środki izolacyjne z czasem wietrzeją, a poza tym są w niewielkim stopniu przepuszczalne dla pary wodnej (uprawnienia budowlane).
Największą jego zaletą jest skrócenie czasu wysychania, przyspieszenie oddania budynków do eksploatacji, przyspieszenie terminu wykonania robót budowlanych i możliwość wysuszenia takich rodzajów zawilgocenia, których nie można usunąć przez osuszanie naturalne.
Budynek w niektórych przypadkach można by wysuszyć nawet w ciągu kilku godzin, jednakże powstające przy gwałtownym suszeniu deformacje i naprężenia różnych elementów budowlanych (np. stolarki) ograniczają takie możliwości suszenia budowli zawilgoconych (program egzamin ustny).

Osuszanie tarczami próżniowymi

Osuszanie przez infiltrację powietrza pozwala osuszać przegrody budowlane przy różnym ogrzaniu powietrza, w zależności od warunków technicznych. Osuszanie infiltracją ogrzanego powietrza może być przeprowadzone dla przegród z materiałów porowatych. Odbywa się ono automatycznie. Trwa jednak dość długo i stanowi składową część osuszania naturalnego.
Ażeby osuszenie przyspieszyć, stosuje się wewnątrz pomieszczenia nadciśnienie w granicach 5-10 mm HaO (opinie o programie).
Metoda ta jednak może być stosowana w przypadkach, kiedy inne metody stosowane w skali przemysłowej nie nadają się ze względów technicznych.

Osuszanie tarczami próżniowymi jest metodą analogiczną do odpowietrzania powierzchni betonowych w celu nadania im trwałości i mrozoodporności. Tarcze przykładane do tynków odsysają wodę i powietrze, dzięki czemu w zaprawie pozostaje tylko woda potrzebna do reakcji chemicznych.
Metoda odpowietrzania tarczami stosowana jest na większą skalę za granicą.
Do osuszania ścian należy konstruować specjalne tarcze. Metoda osuszania tarczami może mieć zastosowanie do usuwania plam wilgoci(segregator aktów prawnych).

Osuszanie promieniami podczerwonymi. Osuszanie promieniami podczerwonymi polega na podgrzewaniu osuszanej konstrukcji lub powierzchni promieniami specjalnych lamp, które mają nić żarzącą o niższej temperaturze w porównaniu do lamp zwykłych, wskutek czego prawie cała energia elektryczna zostaje przetworzona na promienie podczerwone (niewidzialne).

Suszenie promieniami podczerwonymi stosuje się do powierzchni artystycznie malowanych i do ozdób z drewna i innych detali z tworzyw nasyconych lub wrażliwych na inny rodzaj suszenia (promocja 3 w 1)..
Wysychanie tynków następuje w ciągu kilku godzin. Na 1 m2 wysuszonej powierzchni potrzeba 4-0 kW energii elektrycznej.