Rynny wiszące skrzynkowe

Rynny wiszące skrzynkowe (dwupowlokowe) (program na komputer). Względy estetyczne wymagają nieraz, aby rynna wisząca, wykonana ze spadkiem, zaznaczała się na elewacji prostokątnym kształtem i poziomymi krawędziami. Wówczas można zastosować rynnę skrzynkową, w której dolna blacha maskuje właściwą rynnę (program na telefon). Uchwyty służące do umocowania dolnej powłoki można przykręcić lub przybić do deski pionowej, przybitej do krokwi, zaś uchwyty półokrągłe wewnętrznej rynny mocuje się z góry do deski okapowej.

Uchwyty dolnej powłoki przepuszcza się przez otwory w blasze, by były niewidoczne w elewacji (program egzamin ustny). Powłokę zewnętrzną i właściwą rynnę lutuje się przy przedniej górnej krawędzi lub nasuwa na zwój. Tylny koniec powłoki przepuszcza się ponad górny uchwyt, zagina i przybija do deski okapowej. Przy przedniej dolnej krawędzi powłoki zewnętrznej przebija się otworki w celu odprowadzenia wody, jaka przypadkowo mogłaby się znaleźć na dolnej powłoce (opinie o programie).
Spadek osiąga się przez przynitowanie do uchwytów drugorzędnych podtrzymywaczy na zmiennych poziomach. Blachę gzymsową i okapową wykonywa się jak przy podobnej rynnie wiszącej.
Rynny stojące wykonywane być mogą jako rynny dwupowłokowe. Są one skomplikowane, kosztowne i dlatego rzadko stosowane.
Rynny leżące Rynny takie stosowane są zasadniczo tylko przy dachach blaszanych. Wykonuje się je z blachy cynkowej lub stalowej ocynkowanej.

Rynna leżąca

Rynna leżąca powstaje przez wygięcie brzegów arkuszy blachy, układanych długością w kierunku z lekka ukośnym do okapu. Pod rynną ułożony jest trapezowy pas blachy okapowej o szerokości w płaszczyźnie dachu 70 cm w najwyższym punkcie rynny i 30 cm — w najniższym (segregator aktów prawnych). Rynna jest tak umieszczona, że odsłania blachę okapową na 55 cm w najwyższym punkcie i tylko 20 cm w najniższym; w ten sposób uzyskuje się spadek w rynnie.

Uchwyty umieszczone co 50-f-70 cm muszą mieć znaczny przekrój, np. 30X5 mm, gdyż są bardziej narażone na wygięcie przy zsuwaniu się śniegu niż w rynnach wiszących.
Przedni brzeg rynny zakończony zwojem umocowany jest na wąs przy- nitowany do uchwytu. Tylny brzeg arkuszy rynnowych łączy się na rąbek leżący z wyżej leżącymi arkuszami pokrycia. Rąbek ten musi leżeć o ok. 5 cm wyżej niż przednia górna krawędź rynny (promocja 3 w 1). W rąbku tym zakłada się żabki, rozmieszczone jak w reszcie pokrycia co ok. 45 cm. Do wykonania rynien leżących potrzeba dużo blachy; łatwiej ulegają one uszkodzeniom od zsuwających się mas śniegu lub spadających przedmiotów aniżeli inne rynny.