Schemat ramy kratowej uprawnienia budowlane

Schemat ramy kratowej zastosowanej jako nośny układ poprzeczny wiaty. Rozstaw ram wynosi 6 m (program uprawnienia budowlane na komputer). Pokrycie przewidziano z eternitu falistego na ciągłych płatwiach z dwuteowników walcowanych na gorąco. W projekcie przewidziano również możliwość obudowy wiaty ścianami.

Pasy słupów i rygla wykonano z ceowników, a krzyżulce z prętów okrągłych. Skratowanie dano w dwóch płaszczyznach, wykonując spawane złącza krzyżulców i stopek ceowników. Konstrukcja jest rozbieralna o złączach montażowych na śruby. W celu zmniejszenia momentów zginających w płatwiach od obciążenia równoległego do połaci dachu zastosowano w ich środkach zawieszenie na ściągach z prętów okrągłych. Ściągi te obciążają płatew kalenicową (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Zużycie stali na konstrukcję wiaty wynosi (bez fundamentów) 38,6 kg/m2. Udział poszczególnych elementów w ciężarze konstrukcji wynosi: konstrukcja ram poprzecznych 45,8%, płatwie 43,4%, jezdnia wciągu 7,8%, stężenia połaciowe i pionowe 3,0%. Opracowano ostatnio system przekryć rusztowych, którego cechą podstawową jest ograniczony zestaw zunifikowanych belek kratowych oraz patentowych łączników pasów górnych i dolnych, stosowanych w miejscach krzyżowania się prętów rusztu. Produkcja 13 typów belek rusztu o stałej długości, wysokości i układzie skratowania wraz z odpowiednimi łącznikami umożliwia budowę dachów o rozpiętości od 18 do 38 m na planie kwadratu lub prostokąta zbliżonego do kwadratu.

Ruszty dachów mogą stanowić przekrycia pojedynczych pawilonów - przy podparciu słupami co 6 m, lub segmentów hal wielonawowych - przy podparciu słupami w czterech narożach (uprawnienia budowlane). Fragment belki kratowej oraz połączenia pasów górnych i dolnych. Elementy przekładkowe pasów górnych przenoszą siły przez docisk i ściskanie równoważące się w krzyżowym elemencie. Łączniki pasów dolnych przenoszą siły przez docisk i rozciąganie płaskowników. Wszystkie połączenia montażowe wykonuje się jako śrubowe.

Wiązary o przekroju trójkątnym

Wiązary kratowe z kształtowników o małych przekrojach lub z prętów okrągłych, wykonane jako ustroje płaskie, mają niską sztywność boczną (program egzamin ustny).

Znaczne podwyższenie sztywności bocznej w wiązarach kratowych uzyskuje się przez rozwinięcie pasa górnego. Prowadzi to do powstania wiązara o dwóch pasach górnych i jednym pasie dolnym. Skratowania są umieszczone w trzech płaszczyznach dzięki wzajemnemu połączeniu wszystkich pasów. Jest to konstrukcja systemu Ceno. Rozpora i słupy ramy trójprzegubowej są wykonane z elementów o trójkątnym przekroju poprzecznym. Na pasy, krzyżulce i słupki użyto prętów okrągłych, spawanych elektrycznie, bez dodawania blach w węzłach. Dodatkowe blachy użyto tylko w narożach ram i w stykach montażowych. Wymiary hali są duże (opinie o programie).

Odstęp między ramami w kierunku podłużnym hali wynosi 8 m. Na ramach opierają się płatwie, również o trójkątnym przekroju, z prętów okrągłych. Całkowita długość budynku wynosi 360 m. Zużycie stali na konstrukcję ram, dachu i ścian wynosi 36 kg/m2 (3,27 kg/m3). Znane są również wiązary dachowe systemu Ceno, wykonywane zawsze jako trójkątne o różnych rodzajach skratowania. Wysokość wiązarów wynosi 0,30-1,00 m. Są one rozstawione w odstępach 1,50-7-5,00 m. Na pokrycie stosuje się płyty z lekkich materiałów.

Spotyka się również takie rozwiązania wiązarów trójkątnych, w których rozwinięciu poddany jest pas dolny. Dach z wiązarów trójkątnych systemu Filigran (segregator aktów prawnych). Pas górny składa się z dwóch teowników. Dwa oddzielne pasy dolne są wykonane również z teowników. Krzyżulce, połączone z pasami za pomocą zgrzein punktowych, wykonano z kształtowników giętych o profilu zbliżonym do korytka.

Aby zachować niezmienną odległość między pasami dolnymi, są one połączone w kilku miejscach na długości elementu przewiązkami z płaskowników. Trójprzegubowy wiązar dachowy ze ściągiem o rozpiętości 18 m. Pas górny wykonano o przekroju w kształcie rury kwadratowej, uzyskanej przez zespawanie dwóch równoramiennych kątowników.

Wskutek tego jest możliwe przyspawanie krzyżulców w dwóch płaszczyznach nachylonych wzajemnie pod kątem 60° bez dawania blach węzłowych (promocja 3 w 1). Dwa pasy dolne i krzyżulce skratowań bocznych są wykonane z pojedynczych kątowników równoramiennych. Skratowanie między dolnymi pasami zaprojektowano z pojedynczego pręta okrągłego.