Ściany podłużne

Ściany podłużne samonośne z wielkoblokowych elementów między- okiennych i średniowymiarowych bloków podokiennych grubości 35 cm ustawianych na prefabrykatach stropowo-nadprożowych. Złącza pionowe zewnętrznych ścian szczytowych i podłużnych były typem złączy wypełnionych. Od strony wewnętrznej przestrzeń pomiędzy wrębami prefabrykatów wypełniona jest betonem, od strony zewnętrznej złącze uszczelnione jest wkładką gumową, a następnie wypełnione kitem trwale plastycznym (Olkit). Złącze poziome jest płaskie i wypełnione zaprawą. Od strony zewnętrznej uszczelnione jest ono wkładką gumową i kitem trwale plastycznym tak jak złącze pionowe (program uprawnienia budowlane na komputer). Budynki wysokie, to jest 11-kondygnacyjne, były w całości podpiwniczone. Były to budynki o jednej klatce schodowej i dwóch dźwigach osobowych. Układ budynków poprzeczny korytarzowy.

Ściany konstrukcyjne piwnic wylewane z betonu żwirowego marki 170 (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Ściany konstrukcyjne nadziemia z elementów prefabrykowanych typu cegła żerańska. Ściany osłonowe z bloczków gazobetonowych odmiany 06 murowanych na zaprawie cementowo-wapiennej ciepłej. Stropy kanałowe żerańskie. Dach wentylowany, prefabrykowany przykryty płytami korytkowymi wspartymi na ażurowych murach. Mutacją w UW-2-Ż, różniącą się od typowych rozwiązań charakterem ściany szczytowej i osłonowej, były budynki z cegły żerańskiej wzniesione w technologii wielkoblokowej UW-2-Ż ze ścianami ceramiczno-be- tonowymi nazywanymi od skrótu tworzywa ścianami cerbetowymi. Koncepcja ścian ceramiczno-betonowych, czy później ceramiczno-keramzytobetonowych, zrodziła się w roku 1962 (uprawnienia budowlane).

Opracowania uporządkowały sprawy formalne stosowania ścian cerbetowych. Świadectwo [28] dopuszcza stosowanie ścian zewnętrznych montowanych z prefabrykowanych elementów cerbetowych dwuwarstwowych, grubości 34 cm, w budynkach wielkoblokowych mieszkalnych, realizowanych wg technologii UW-2-Ż (program egzamin ustny). Na podstawie tych dokumentów wyprodukowano w Piaseczyńskich Zakładach Ceramiki Budowlanej (Zakład Lubna) elementy cerbetowe na ściany szczytowe i osłonowe początkowo dla czterech budynków doświadczalnych w Warszawi zlokalizowanych na os. Służewiec Przemysłowy, a następnie na budynki inwestorskie na os. Powsińska. Ogółem zrealizowano w Warszawie IŁ budynków ze ścianami cerbetowymi i 7 budynków tylko ze ścianami szczytowymi z cerbetu (opinie o programie).

Usztywnienie budynku

Pierwszą realizacją szkieletową budynku wielokondygnacyjnego, opartą konstrukcyjnie na elementach prefabrykowanych w kształcie litery H, był budynek biblioteki w Łodzi (magazyn książek) wzniesiony w roku 1959. Następnie rama H była szeroko stosowana w budownictwie przemysłowym. W budownictwie mieszkaniowym były stosowane dwa typy ram i związane z nimi konstrukcje budynków (opinie o programie). Do powszechnego stosowania w budownictwie mieszkaniowym wprowadził je projektowo „Mia- stoprojekt Warszawa-Północ”, a realizacyjnie PBM Wwa Muranów. W pierwszej wersji były to budynki trzytraktowe składające się z dwóch rzędów jednoprzęsłowych ram i z pięciu rzędów płyt stropowych, z czego dwie płyty tworzyły strop spoczywający na ryglach pomiędzy słupami tej samej ramy, trzecia płyta wsparta była na krótkich wspornikach obydwu ram oraz płyty spoczywającej na wspornikach zewnętrznych każdej z ram. Stały rozstaw ram w tej wersji wynosił 3,40 m i wynikał z takich wymiarów płyt stropowych. Wysokość kondygnacji wraz ze stropem wynosiła 2,70 m, w świetle 2,56 m.

Usztywnienie budynku wykonano za pomocą prefabrykowanych przepon żelbetowych podłużnych i poprzecznych grubości 10 cm, połączonych z konstrukcją szkieletową. Ściany zewnętrzne murowane z bloczków gazobetonowych. W innej wersji ramy H składają się z dwóch słupów 25X40 cm połączonych ryglem pełnym o przekroju 25X40 cm i krótkim wspornikiem z jednej strony. Rozstaw słupów w ramie 5,40 m (promocja 3 w 1). Usztywnienie przestrzenne budynku z takich ram uzyskiwano przez zastosowanie przepon prefabrykowanych. Stropy w tym systemie montowane były z typowych żerańskich płyt wielokanałowych o rozpiętościach od 2,70 do 6,0 m. Biegi schodowe i spoczniki typowe. Szyby dźwigowe z elementów prefabrykowanych przestrzennych wysokości V2 kondygnacji.