Siatki zabezpieczające

Podaliśmy przypadek, gdy robotnik ma pracować nic tylko w pionie przechodzącym przez punkt C, lecz gdy będzie się on poruszał na odcinku pomiędzy pionami przechodzącymi przez punkty A i B. Pomiędzy tymi punktami jest rozciągnięta lina prowadząca. Punkt zaczepienia liny kotwiącej przesuwa się wzdłuż liny prowadzącej (program uprawnienia budowlane na komputer).

Sprężystość liny prowadzącej pozwala zmniejszyć długość swobodną liny kotwiącej i amortyzuje upadek w przypadku utraty równowagi (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W Francji użycie siatek bezpieczeństwa zostało wymienione jako jeden ze środków bezpieczeństwa stosowanych w celu zapobiegania wypadkom przez spadek ze znacznych wysokości (rozporządzenie Sekretariatu Pracy i Bezpieczeństwa Publicznego z 31 sierpnia 1956 r.). W handlu znajdują się standaryzowane siatki o szerokości 3,00 m i dowolnej długości z manilli o oczkach 150 mm. Dla zabezpieczenia przed zranieniem przy ewentualnym spadku siatka powinna być zawieszona, a nie ułożona na poprzecznicach (uprawnienia budowlane).

Okólnik nr 118 SS z 6 listopada 1961 r. dotyczący sposobu stosowania rozporządzenia z 31 sierpnia 1956 r. [R 9] i z 9 stycznia 1961 r. ustala, że urządzenia zabezpieczające powinny ograniczyć wysokość spadku do co najmniej trzech metrów. W niektórych przypadkach dopuszcza się odstępstwa od tej zasady, jeśli proponowane zabezpieczenie:

• składa się z jednolitej dostatecznie sprężystej i wytrzymałej płaszczyzny przejmującej spadek,
• ma wystarczające wymiary w stosunku do toru spadku (szerokość siatki),
• ma oczka odpowiedniej wielkości (w przypadku siatki),
• jest usytuowane możliwie najbliżej, a w żadnym przypadku nic dalej niż sześć metrów od poziomu pracy (program egzamin ustny).

Konstrukcje metalowe

Pracodawca powinien przydzielić hełm ochronny każdemu pracownikowi wykonującemu prace montażowe przy wznoszeniu konstrukcji metalowych. Przepis ten, podany w formie porady technicznej udzielonej przez Rejonową Kasę Ubezpieczeń Społecznych w Paryżu (listopad 1959), ma zastosowanie w przypadku wznoszenia szkieletów budowli inżynierskich i budynków mieszkalnych z kształtowników. Warto go również stosować w przypadku rusztowań rurowych, gdy robotnicy pracują równocześnie na różnych poziomach (opinie o programie).

W artykule 59 dekretu z 9 sierpnia 1925 r. (Przepisy dotyczące warunków zdrowotności dotyczących budów Budownictwa i Robót Publicznych) przewiduje się, że: jeśli robotnicy są zmuszeni w trakcie robót pracować w odległości mniejszej niż 3 m od słupów i przewodów linii przemysłowych energii elektrycznej lub rozdzielni, pracodawca w porozumieniu z użytkownikiem linii elektrycznej powinien przed rozpoczęciem robót przedsięwziąć środki potrzebne dla ochrony bezpieczeństwa robotników zatrudnionych na budowie przez cały czas trwania robót.

Ponieważ robotnicy operują niekiedy rurami o długości przewyższającej 6,0 m, należy wyżej wymienioną odległość 3,0 m mierzyć od punktu, do którego może dosięgnąć koniec rury podczas robót montażowych (segregator aktów prawnych).

W przypadku rusztowań smukłych o znacznej wysokości należy niekiedy założyć zabezpieczenie przeciwgromowe. W niektórych przypadkach, gdy budowla ma założone piorunochrony rusztowanie można połączyć miedzianym przewodem z przewodem odgromowym. Tak postąpiono przy montażu rusztowań wokół katedry w Chartres i w Bordeaux.

W innych przypadkach, gdy budowla nie ma piorunochronu, montuje się go prowizorycznie. Na przykład w katedrze St. Benigne w Dijon prowizoryczny piorunochron na iglicy został po ukończeniu robót zamieniony na piorunochron stały (promocja 3 w 1).

Ogólnie rzecz biorąc, należy uziemiać wystające punkty rusztowania. Nie można tu ustalić jednolitych zasad i każdy poszczególny przypadek powinien być przeanalizowany przez specjalistę. Dobre wykonanie uziemienia jest sprawą zasadniczą. Składa się ono na ogół z taśmy miedzianej chronionej płaszczem ołowianym długości ok. 20 m ułożonej promieniście w zbieżnych wykopach o głębokości 1 m. W przypadku braku miejsca można zastąpić taśmy miedziane rurami miedzianymi zagłębionymi pionowo w teren.