Siły pionowe

Całkowite obciążenie wynoszące 3820 kG/m rozkładamy za pomocą w i e 1 o b o k u sił na składową 2980 kG/m, działającą wzdłuż linii ścinania odcinka 3-16 i składową 1715 kG/m wzdłuż linii ścinania łuku 35-20. Przy długościach cięciw 1,26 m i 4,50 m, odpowiednie ścinania jednostkowe wynoszą 2360 i 380 kG/m² (program uprawnienia budowlane na komputer). Siłę ścinającą 3-16 rozkładamy w wieloboku sił na dwie siły: siłę ukośną 3-12 (2780 kG/m) działającą tylko w belce okiennej i siłę poziomą 12-16 (590 kG/m) działającą w płycie dolnej. Wreszcie siła ścinająca 20-35 zostaje podzielona na 8 części, z których pierwsza odpowiada łukowi 20-21, pozostałe w kolejności 21-23, 23-25 itd. Zakładamy, że te 8 sił są przyłożone w punktach 20, 22, 24 itd.

Siły pionowe są przyłożone w tych samych punktach; dla uproszczenia przyjęto, że siły działające w punktach 4-12 stanowią jedną siłę przyłożoną w punkcie 8, zaś siły 14-18 w punkcie 16. Poza tym wyznaczamy wypadkowe obciążenia pionowego oraz ścinania dla punktów 20-34. Wykreślamy teraz wielobok sił. Przyjmujemy, że siła ścinająca w belce okiennej przyłożona jest w punkcie 2 przed obciążeniem pionowym w tymże punkcie (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Od tej siły ścinającej należy odjąć siłę ściskającą w słupkach okiennych, określoną za pomocą wieloboku sznurowego. Przyjmujemy ponadto, że siła ścinająca w płycie dolnej przyłożona jest w punkcie 16 i stanowi wraz z obciążeniem pionowym działającym w tym punkcie jedną siłę.    

Wykreślamy teraz wielobok sznurowy, którego pierwszy bok przechodzi przez punkt 2. Ostatni bok (odpowiadający sile pionowej przecina linię okien w punkcie 44 (uprawnienia budowlane). Linia osiowa przeprowadzona z tego punktu do punktu 2 jest linią zamykającą. Odpowiadający jej w wieloboku sił promień jest również oznaczony linią osiową. Siła ściskająca w słupkach okiennych wynosi 1180 kG/m.

Wielkości sił

Momenty zginające są wyznaczane w taki sam sposób, jak i w przykładzie liczbowym 1.6.2-2; linie pomocnicze nie są uwidocznione na rysunku. Wielkości sił odczytane z wieloboku sznurowego i odpowiadające im momenty zestawione (program egzamin ustny).

Ponieważ momenty zginające są zbyt duże, należy zastosować układ czterech wzdłużnie ze wzdłużnicą rozciąganą 4 w punkcie 44. Można z łatwością za pomocą wykresu (nie pokazanego na rysunku) ustalić, że ścinanie jednostkowe w przedziale 35-44 równe 1 kG/m² powoduje moment równy 6,06 kG względem środka ścinania 4 kierunku przeciwnym do kierunku ruchu wskazówek zegara. Odpowiadająca siła rozciągająca w słupkach okiennych wynosi 0,835 kG/m (opinie o programie).

Jeśli rozłożymy siłę ścinającą 35-44 równą 2,75 kG/m na składowe działające wzdłuż linii ścinania układu wzdłużnie 1-2-3, znajdziemy odnośne ścinanie jednostkowe w przedziałach 3-16 i 20-35, wynoszące odpowiednio 1,13 i 0.61 kG/m². Ponieważ teraz znamy już wszystkie siły, z kolei wyznaczamy odpowiadające im momenty. Na przykład dla punktu 32 M,_p -1.19 kG (segregator aktów prawnych).

Jeżeli obierzemy dla przedziału 35-44 ścinanie jednostkowe w wysokości 1000 kG/m², otrzymamy moment względem punktu 32 M_ip = 1780 — 1190 = 590 kG. a więc w przybliżeniu tyle, ile maksymalny moment ustalony na podstawie teorii sprężystości. Ponieważ powłoka należy do rzędu długich, dalsza redukcja momentów jest niewskazana, gdyż jednocześnie z tym znacznie wzrośnie ilość zbrojenia podłużnego (promocja 3 w 1).

Ścinania jednostkowe wynoszą teraz - 2360 + 1130 - 1230 kG/m² i 380 + 610 = 990 kG/m². W ten sposób całkowita ilość zbrojenia podłużnego powinna odpowiadać wartości ścinania jednostkowego 1230 + 990 + 100 = 3220 kG/m² (w przykładzie liczbowym 1.1.2 odpowiadało temu 3530 kG/m², a więc ok. 10% więcej). Wreszcie siła w słupkach okiennych wynosi 1180 - 835 = 345 kG/m.