Skały osadowe

Meksyk, położony w pn. części amerykańskiego pomostu kontynentalnego, określa się często mianem obszaru granicznego między oboma lądami, lak w sensie fizyczno-geograficznym, jak i kulturowym. W rzeczywistości terytorium kraju tworzy strefę przejściową, w której zachodzi proces mieszania się wielu elementów środowiskowych i kulturowych obu regionów (program uprawnienia budowlane na komputer).

Obszar państwa (niemal 2 min kirb) ma kształt słabo rozczłonkowanego pasa o dł. ponad 3 tys. km, zwężającego się od ok. 2 tys. km na pn. do 215 km w przesmyku Tehuantepec na pd. Ukształtowanie poziome urozmaicają dwa duże półwyspy: Kalifornijski (ok. 144 tys. km-) i Jukatan (ok. 180 tys. km-’) oraz zatoki: Kalifornijska, Tehuantepec i Campeche. Do Meksyku należy także wiele wysp i archipelagów o łącznej pow. ok. 5360 km’, z których największe to: Angel de la Guarda i Tiburón w Zatoce Kalifornijskiej oraz Cozumel w Zatoce Meksykańskiej. Linia brzegowa, urozmaicona licznymi lagunami i ciągami raf koralowych na wybrzeżu atlantyckim oraz skalistymi zatokami na wybrzeżu pacyficznym, liczy 9901 km (w tym 7147 km wybrzeży zach.) (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Meksyk charakteryzuje się skomplikowana budowa geo logiczna. kIóra jest konsekwencją jego położenia na styku czterech płyt litosfery: północnoamerykańskiej, pacyficznej, kokosowej i karaibskiej. Począwszy od kambru obszar ten objęły wszystkie gł. orogenezy, z których ostatnia (faza laramijska orogenezy alpejskiej) doprowadziła do wykształcenia podstawowych założeń współczesnej rzeźby kraju, modelowanej obecnie w wyniku działalności wulkanicznej. Ok. 30% pow (uprawnienia budowlane).

Meksyk pokrywają skały magmowe (Sierra Mądre Zachodnia, Sierra Mądre Południowa, Kordyliera Wulkaniczna i Sierra Mądre de Chiapas), a na pozostałym obszarze dominują skały osadowe. Największą aktywnością wulkaniczną cechują się: Kordyliera Wulkaniczna i Sierra Mądre de Chiapas (powstanie wulkanu Parfcutin w 1943), zaś pas ciągnący się wzdłuż Zatoki Kalifornijskiej oraz pd. Część kraju poddawane są częstym trzęsieniom ziemi (np. miasto Meksyk, 1985) (program egzamin ustny).

Zasoby ropy naftowej

Dominującym elementem krajobrazu Meksyku są wyżyny i góry, zajmujące w sumie 71% pow. kraju. Obszary nizinne to głównie niziny nadbrzeżne: Kalifornijska, porozcinana licznymi zrębami i zapadliskami tektonicznymi oraz Zatokowa z przesmykiem Tehuantepec, kryjąca największe zasoby ropy naftowej i gazu ziemnego. Pozostałe tereny tworzą mozaikę gór i wyżyn, które w pn. części Meksyku przyjmują układ południkowy, a na pd. równoleżnikowy. Wnętrze kraju zajmuje Wyżyna Meksykańska, w której wyróżnia się Wyżynę Północno- meksykańską (1200-1800 m n.p.m.) złożoną z bezodpływowych kotlin (bolsonów) przegrodzonych niewysokimi górami oraz Wyżynę Południowomeksykańską (ok. 2000 m n.p.m.) stanowiącą płaskowyż lawowy z izolowanych kotlin wypełnionych w przeszłości wodami jezior (Bajib, Anahuac, Toluca, Mexico, Puebla) (opinie o programie).

Wyżyna Meksykańska ograniczona jest wysokimi łańcuchami górskimi - od wsch. krawędziowym pasmem Sierra Mądre Wschodnia (maksymalna wys. 3600 m n.p.m.), od zach. natomiast Sierra Mądre Zachodnią (Chorreras 3150 m n.p.m.). Pd. granicę wyżyny stanowi Kordyliera Wulkaniczna.- najwyższe pasmo górskie Meksyku, tworzone przez liczne stożki czynnych wulkanów, m.in. Orizabę (Citlaltepetl, 5700 m n.p.m.), Popocatepetl (5452 m n.p.m.). Na pd. od niego rozciągają się równolegle: zapadlisko rowu Balsas oraz Sierra Mądre Południowa (segregator aktów prawnych).

Przedłużeniem pasma w kierunku wsch. są: Sierra Atravesada, Sierra Mądre de Chiapas i wyżyna Chiapas. Wyżynny jest także półwysep jukatan, zbudowany z silnie skra- sowiałych wapieni trzeciorzędowych. Drugi z dużych półwyspów - Kalifornijski - tworzy szereg pasm górskich (sięgających .3000 m n.p.m.), którym towarzyszą wąskie, pustynne niziny nadbrzeżne (promocja 3 w 1). U nasady półwyspu, na obszarze delty Kolorado, znajduje się najniższy punkt Meksyku położony I0 m p.p.m.