Składnik surowcowy

Badania przeprowadzono na dwóch seriach zestawów: zestawy serii I, zawierające jako składnik surowcowy czerwony szlam, i porównawcze zestawy serii II, przygotowane z klasycznych surowców o tych samych właściwościach. W ramach każdej serii przygotowano cztery zestawy mieszanin, różniące się wartością modułu nasycenia Mn (program uprawnienia budowlane na komputer).

Zestawy obliczono przy założonych wartościach modułu nasycenia Mn i modułu glinowego Mg, stosując ogólnie przyjętą metodę. Okazuje się, że przy tych założonych wartościach Mn i Mg uzyskuje się niskie wartości modułu krzemowego Mk dla zestawów serii II, wynoszące od 1,55 do 1,60. Na ogół cementy o stosunku Si02 : R203 < 1,5 mają szybkie wiązanie, którego nie można uregulować za pomocą dodatku gipsu z powodu dużej zawartości w nich glinianu trójwapniowego; dlatego cementy takie nie są stosowane (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W tym przypadku duża zawartość R203 spowodowana jest jednak głównie obecnością tlenku żelazowego, co opóźnia nieco proces wiązania; glinożelaziany wapnia uwadniają się bowiem znacznie wolniej niż glinian trójwapniowy. W pracach MChTI im. D.I. Mendelejewa wykazano możliwość i celowość produkowania cementów belitowo-glinowo-żelazianowych, dla których wartość modułu krzemowego wynosi zaledwie 0,65 przy wartości modułu glinowego 0,64. Niższa wartość modułu krzemowego jest więc dopuszczalna (uprawnienia budowlane).

W celu maksymalnego zbliżenia składu badanych zestawów (seria I) do składu zestawów porównawczych (seria II) zostały przeprowadzone obliczenia zestawów zawierających czerwony szlam przy założonych wartościach modułów: nasycenia, krzemowego i glinowego. Skład chemiczny stosowanych surowców, skład zestawów, a obliczeniowe zawartości podstawowych tlenków oraz minerałów klinkierowych w poszczególnych zestawach, a także wartości modułów (program egzamin ustny).

Klinkiery

Klinkiery wszystkich badanych zestawów zalicza się do glinowo-żelazianowych, ponieważ zawartość w nich glinożelazianu cztero wapniowego nie przekracza 18%, a zawartość glinianu trójwapniowego utrzymuje się poniżej 2% [1]. Biorąc pod uwagę wartości modułu nasycenia, można podzielić te klinkiery na cztery grupy: klinkiery o Mn - 0,95 - zaliczane do wysokoalitowych (zawartość krzemianu trójwapniowego przewyższa 60%), klinkiery o Mn = 0,90 - zaliczane do alitowych (zawartość krzemianu trójwapniowego przewyższa 50%), klinkiery o Mn = 0,80 - zaliczane do alitowo-belitowych i klinkiery o Mn = 0,75 - zaliczane do belitowych (zawartość krzemianu dwuwapniowego większa od 35%) (opinie o programie).

Charakterystyka szlamów surowcowych. Szlam surowcowy jest materiałem polimineralnym i polidyspersyjnym, tworzącym z wodą zawiesinę o określonych właściwościach fizycznych, które w znacznym stopniu zależą od pochodzenia i struktury składników. Szlamy wapniowo-ilaste można ogólnie scharakteryzować [4] jako układ dużych uwodnionych ziarn, złożonych ze stałego jądra - ziarna kwarcu, wapienia lub gliny, i warstwy dyfuzyjnej różnej grubości.

Trwałość układu zależy od wielkości i właściwości otoczek dyfuzyjnych. W szlamie jednorodnym pod względem struktury cała faza ilasta o dużej dyspersji adsorbuje się całkowicie na większych ziarnach, zwiększając znacznie grubość błonek dyfuzyjnych, a zatem również trwałość układu (segregator aktów prawnych).
Brak składnika ilastego o dużej dyspersji, na przykład w szlamach żużlowych lub nefelinowych, prowadzi do ich rozwarstwienia się i powstawania osadu.

Z drugiej strony, duża dyspersja cząstek fazy ilastej (w szczególności w stopniu odpowiadającym koloidom) zmniejsza w znacznym stopniu ciekłość zawiesin, a więc szlamów surowcowych.
Wprowadzenie dodatkowej ilości wody, zapewniającej przepływ szlamu w korycie nachyleniu 2-4%, wpływa ujemnie na pracę urządzenia, zwiększa zużycie paliwa obniża wydajność pieców. Dlatego zmniejszenie zawartości wilgoci w szlamie stanowi jeden z ważniejszych problemów w produkcji cementu (promocja 3 w 1).