Składy materiałów i cieczy

Ze względu na stałe niebezpieczeństwo pożarów i wybuchów urządzenie składu materiałów łatwopalnych powinno w szczególnym stopniu zapewnić bezpieczeństwo w czasie przyjmowania, przechowywania i wydawania towaru (program uprawnienia budowlane na komputer).
Do grupy materiałów łatwopalnych zaliczamy materiały pędne, smary, farby, rozpuszczalniki itp. chemikalia.

Materiały te przechowywane są w zbiornikach lub opakowaniu transportowym. Górne granice ilości przechowywanych cieczy i materiałów łatwopalnych w zakładach, ograniczenia w przypadku magazynowania ich w budynkach niewydzielonych, sposób magazynowania, odległości tego rodzaju składów od pozostałych budynków w zależności od kategorii składowanej cieczy, określonej temperaturą zapłonu oraz stopniem zagłębienia budynku - regulują specjalne przepisy. Np. magazyn naziemny, przeznaczony na skład olejów mineralnych I klasy (temperatura zapłonu do 21° C), o pojemności 25000 1, wymaga pasa ochronnego dookoła budynku o szerokości 20 m (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Rozróżniamy następujące rodzaje składów tego typu:
- składy podziemne spełniające warunek, aby najwyższy punkt zbiornika lub piwnicy przeznaczonej na skład znajdował się o 0,2 m poniżej poziomu przyległego terenu;
- składy częściowo zagłębione w ziemi, w których dno zbiornika lub podłoga podziemia zagłębione są nie mniej niż do połowy wysokości zbiornika lub sutereny, przy czym najwyższy poziom płynu w zbiorniku nie powinien znajdować się wyżej niż 2 m ponad terenem;
- składy naziemne o posadzce obniżonej w stosunku do poziomu rampy lub przyległego terenu w ten sposób, aby kubatura zagłębienia była większa lub równa pojemności zbiornika lub łącznej objętości wypełnionych naczyń w celu zapobieżenia możliwości wylania się płynów na zewnątrz budynku (uprawnienia budowlane).

W przypadku stosowania pochylni prowadzących poniżej poziomu terenu zachodzą trudności w odprowadzeniu wód opadowych. Duże zagłębianie budynków, stwarzające niebezpieczeństwo zetknięcia z wodą gruntową oraz przykrywanie budynków ziemią, stawia na naczelnym miejscu zagadnienie izolacji przeciwwilgociowej.

Konstrukcje nośne pionowe

W budownictwie składowym znajdują zastosowanie następujące konstrukcje: murowana, mieszana, żelbetowa monolityczna, żelbetowa prefabrykowana, stalowa (program egzamin ustny).
Siatka słupów lub wymiary poszczególnych traktów budynku, podyktowane wielkością jednostek składowanego asortymentu materiałów, powinny być wielokrotnością modułu przemysłowego 3 m. Jest to warunek nieodzowny z uwagi na możliwość stosowania prefabrykacji jako najwłaściwszej formy budownictwa składowego.

Obciążenie; dla obciążeń powyżej 1000 kg/m2 siatka nie powinna przekraczać 6 m.
Sposób ustawiania regałów; siatka powinna być wielokrotnością szerokości regałów (stert) łącznie z odstępami między nimi; przy większych rozpiętościach polepsza się ustawność regałów (najekonomiezniejsza rozpiętość 18 m), lecz występuje trudność przekrycia bali (opinie o programie).
Układ głównych szlaków komunikacyjnych. Dla składów wymagających dużej ilości odrębnych pomieszczeń, oddzielonych ściankami działowymi, można stosować gęstszą siatkę słupów, korzystną ze względu na przekrycie.

Istnieją asortymenty materiałów, dla których pomieszczenia składowe nie dają rozwiązać się w modułowej siatce słupów, jak np. skóry, które wymagają powierzchni składowej o szerokości około 1,8 m i przejść o szerokości około 2 m.
Stropy składów wielokondygnacj owych nie powinny ze względów ekonomicznych przenosić zbyt dużych obciążeń (najczęściej 500-1500 kg/m2). Obciążenia przekraczające 1500 kg/m2 wymagają już ciężkich stropów, zwykle żelbetowych (segregator aktów prawnych).

Ekonomiczniej sze w takich przypadkach są rozwiązania w postaci budynków parterowych, tym bardziej że w składach wielokondygnacj owych występuje dodatkowy problem urządzenia transportu pionowego.
Stropy i stropodachy stosuje się w zasadzie ogniotrwałe.
Konstrukcja stropodachów zależy głównie od rozpiętości (promocja 3 w 1).