Sklejka suchotrwała

Sklejka ma wiele zalet, spośród których jako najważniejsze można wymienić: duże wymiary powierzchni, lekkość, gładkość powierzchni, łatwość obróbki i montażu, możliwość nakładania powłok malarskich. Zastosowanie. Sklejki używa się do wykonywania przegród, osłon, meblościanek, drzwi, mebli kuchennych (program uprawnienia budowlane na komputer).

Sklejka suchotrwała przeznaczona jest do stosowania w pomieszczeniach zamkniętych, ogrzewanych, o małej wilgotności. Natomiast sklejka wodoodporna przystosowana jest do zmiennych warunków atmosferycznych. Sklejka szalunkowa ( z utwardzoną powłoką) używana jest do wykonywania deskowań przy robotach żelbetowych. W wielu przypadkach sklejka zastępuje tarcicę, blachę i niektóre tworzywa sztuczne (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Przechowywanie. Sklejkę suchotrwałą przechowuje się w pomieszczeniach krytych, suchych. Układa się ją na płask, zabezpieczając przed odkształceniem i zawilgoceniem. Określenie. Okleiną nazywany jest cienki płat drewna o estetycznym wyglądzie, przeznaczony do oklejania wyrobów drewnianych, wykonanych z gorszych gatunków drewna, w celu uszlachetnienia ich wyglądu zewnętrznego. Do produkcji oklein używa się różnych rodzajów drewna liściastego strefy umiarkowanej (np. brzozę, buk, dąb, jawor, jesion, klon, lipę orzech, topolę, wiąz) lub drewna strefy tropikalnej (np. mahoń, palisander). Właściwości. Zależnie od ilości i rozmiarów wad oraz obróbki rozróżnia się trzy klasy jakości oklein: I, II i III (uprawnienia budowlane).

W zależności od rysunku drewna, sposobu produkcji i wykończenia rozróżnia się szereg rodzajów i odmian oklein. Minimalna szerokość płatów oklein wynosi 15 cm, a długość 60 cm. Grubość 0,6-1,0 mm, zależnie od rodzaju drewna. Zastosowanie. Okleiny stosuje się do oklejania powierzchni wyrobów z drewna, przede wszystkim mebli, oraz do wykańczania wnętrz w pomieszczeniach reprezentacyjnych (np. boazerie). Przechowywanie. Okleiny przechowuje się w pomieszczeniach krytych, suchych, zabezpieczonych od wilgoci, w których temperatura nie przekracza 15°C. Nie należy wystawiać oklein na działanie promieni słonecznych (program egzamin ustny).

Wiązki oklein

Wiązki oklein układa się jedna na drugiej, lecz w taki sposób, aby przez tworzenie się zwisów nie spowodować odkształceń. Określenie. Obłogi są to cienkie płaty drewna używane do oklejania wyrobów z drewna jako podkład pod okleiny lub farby kryjące. Obłogi produkuje się z drzew liściastych, np. z brzozy, olchy, buku, topoli. Właściwości i podział. Zależnie od ilości i rozmiarów wad oraz obróbki rozróżnia się dwie klasy jakości: I i II. Minimalna szerokość płatów obłogów wynosi 15 cm, a długość 30 cm. Grubość 1,2; 1,5; 2,0; 2,5; 2,7; 3,0; 3,5 mm (opinie o programie).

Zastosowanie. Obłogi stosuje się do oklejania płyt stolarskich, płyt wiórowych wytłaczanych, płyt komórkowych. Używa się równiż jako podkładu pod okleinę w celu wzmocnienia i zwiększenia równości powierzchni mebli lub płyt drzewnych, np. przeznaczonych na boazerię. Obłogi służą też do produkcji sklejek jako warstwy zewnętrzne (segregator aktów prawnych).

Przechowywanie. Obłogi przechowuje się w pomieszczeniach krytych, suchych, o temperaturze nie przekraczającej 15°C. W czasie transportu należy chronić przed zamoczeniem. Określenie. Papa smołowa jest materiałem dekarskim otrzymywanym przez nasycenie tektury masą smołową. Właściwości. Zależnie od ilości masy smołowej i wypełniaczy użytych do produkcji rozróżnia się cztery rodzaje papy:

• izolacyjną, którą otrzymuje się przez nasycenie tektury masą smołową impregnacyjną,
• z obustronną niemineralizowaną powłoką, którą otrzymuje się przez nasycenie tektury masą smołową impregnacyjną i powleczenie jej z obu stron masą smołową powłokową bez wypełniania i posypaną posypką mineralną,
• z obustronną mineralizowaną powłoką,
• specjalną S (promocja 3 w 1).

Ostatnie dwa rodzaje pap otrzymuje się przez nasycenie tektury masą smołową impregnacyjną i powleczenie jej z obu stron masą smołową powłokową z wypełniaczem oraz posypanie piaskiem lub inną posypką mineralną.