Śmigłowce

Śmigłowce stosuje się o udźwigu na haku do 100 kN i szybkości przelotu do 300 km/h. Udźwig śmigłowca jest wielkością zmienną, zależną od warunków atmosferycznych, wysokości lotu, temperatury powietrza, prędkości wiatru oraz od ilości paliwa na określony czas lotu (program uprawnienia budowlane na komputer).
Wymiary elementu wysyłkowego są ograniczone możliwościami transportowymi, a masa udźwigiem suwnic warsztatowych. Dla zespołów konstrukcji, które składają się z dużej liczby drobnych elementów wysyłkowych, na budowie dochodzą dodatkowe prace scalania tych elementów.

Wpływa to na zwiększenie kosztów montażu i wydłużenie czasu trwania montażu. Z tego względu ilość prac scaleniowych powinna być ograniczona. Możliwości komponowania dużych zespołów montażowych należy rozpatrywać w początkowej fazie projektowania, wyznaczając najkorzystniejsze rozmieszczenie styków montażowych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Obiekt budowlany składa się z elementów wysyłkowych i scalonych zespołów montażowych. Liczba elementów wysyłkowych i liczba zespołów montażowych o największej masie określają pracochłonność montażu i decydują o rodzaju potrzebnych urządzeń montażowych. Duża liczba elementów lekkich zwiększa pracochłonność montażu, natomiast mała liczba elementów o największej masie wymaga stosowania ciężkich urządzeń dźwigowych tylko na okres montażu tych elementów (uprawnienia budowlane).

Zmniejszenie liczby elementów wysyłkowych w jednym obiekcie przez komponowanie zespołów złożonych zwiększa średnią masę elementów i wpływa bezpośrednio na obniżenie kosztów i czasu trwania montażu. W przypadku gdy w jednym obiekcie występują zespoły montażowe o bardzo zróżnicowanych masach, muszą być stosowane urządzenia o różnych udźwigach lub dźwigi dostosowane do najcięższych elementów (program egzamin ustny).
Metody montażu są dostosowane do przyjętych w projekcie układów statycznych konstrukcji. Kolejność montażu zespołów konstrukcyjnych dla niektórych układów może być dowolna i pozostawiać swobodę w wyborze techniki montażu. Dla konstrukcji, w której stateczność montowanych zespołów jest zapewniona w każdej fazie montażu, istnieje możliwość zorganizowania szerokiego frontu robót montażowo-budowlanych.

Drabiny i pomosty

Jeżeli natomiast dla zapewnienia stateczności wymagane są dodatkowe zabezpieczenia podczas montażu, kolejność montowania zespołów konstrukcji jest niekiedy wymuszona: również metoda montażu i sposób pracy sprzętu montażowego zostają narzucone (opinie o programie).
Połączeń zespołów konstrukcyjnych dokonuje się nad terenem, często na dużej wysokości. Szczególnie trudną czynnością jest naprowadzenie i łączenie tymczasowe zespołów w stykach montażowych. W tej fazie montażu elementy są zawieszone na linach dźwigu, a dla dojścia monterów do wykonania połączenia muszą być przewidziane drabiny i pomosty lub niezależne urządzenia podnośnikowe. Drabiny i pomosty montuje się na konstrukcji i są one podnoszone jednocześnie z elementami konstrukcji.

Rozwiązanie konstrukcyjne styku montażowego powinno uwzględniać możliwie prosty sposób złożenia elementów, zapewniając właściwe położenie części w ustroju oraz łatwe wykonywanie połączenia trwałego. Szczególnie niekorzystne są styki o wzajemnie przenikających się elementach, tj. styki, w których elementy ze szczelinami nasuwa się w węzłach na blachy węzłowe itp. Należy stosować styki z oparciami poziomymi, które umożliwiają wstępne zabezpieczenie połączenia za pomocą śrub lub kolców oraz przeniesienie sił od ciężaru własnego łączonych elementów konstrukcji (segregator aktów prawnych).
Wskaźniki pracochłonności montażu konstrukcji określone są, podobnie jak w przypadku prac warsztatowych, w roboczogodzinach pracy montera na jedną tonę zmontowanej konstrukcji.

Głównym czynnikiem decydującym o pracochłonności i kosztach montażu konstrukcji jest masa pojedynczego elementu wysyłkowego oraz ich liczba. W celu określenia typu sprzętu montażowego, jaki powinien być zastosowany do montażu, oraz określenia wskaźników trudności montażu konstrukcje budowlane zostały podzielone na grupy w zależności od największej masy elementu podstawowego i orientacyjnego wskaźnika zużycia stali na 1,0 m2 powierzchni zabudowy (promocja 3 w 1).