Specyfika analizowanego ustroju ściennego

W tych warunkach zginanie ścian od stropów jest niewielkie i dominująca jest pionowa siła podłużna działająca na małym mimośrodzie. Rozciąganie w węzłach nie występuje wcale lub pojawia się w stosunkowo małej części przekroju poprzecznego. W przeważającej liczbie przypadków siły przenoszone mogą być z wystarczającym zapasem bezpieczeństwa przez ściany betonowe niezbrojone (program uprawnienia budowlane na komputer).

Specyfika analizowanego ustroju ściennego powoduje, że w metodach rozwiązywania schematu statycznego specjalny nacisk jest położony na analizę warunków przekazywania sił pionowych z kondygnacji na kondygnację ze szczególnym uwzględnieniem roli, jaką w konstrukcjach prefabrykowanych odgrywają w tym mechanizmie złącza poziome (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W pewnych przypadkach zachodzi potrzeba konstruowania budynków o układach ściennych monolitycznych i prefabrykowanych o bardzo niewielkiej liczbie kondygnacji. Proporcje sił z wyższych kondygnacji i sił pochodzących bezpośrednio od stropu są w tym przypadku inne i omawiana dotychczas specyfika budynków wielokondygnacyjnych nic występuje (uprawnienia budowlane). Jednak ze względu na istniejące zwykle w takich przypadkach znaczne zapasy bezpieczeństwa w ścianach, których grubość determinują wymagania użytkowe, problem ścisłości schematu praktycznie nie ma znaczenia i dostateczne bezpieczeństwo może być zapewnione przez spełnienie określanych wymagań konstrukcyjnych. Kiedy wymiary konstrukcji i charakter przyłożonych obciążeń są bliskie zwykłym ramowym ustrojom żelbetowym, w obliczeniach stosuje się klasyczne metody statyki takich ram (program egzamin ustny).

Grubość betonowych ścian nośnych

Grubość betonowych ścian nośnych w budynkach mieszkalnych i użyteczności publicznej jest stosunkowo niewielka, rzędu 12-18 cm. Duży wpływ na nośność ścian mają zatem relatywnie znaczne niedokładności wykonawstwa pojawiające się w przypadku konstrukcji prefabrykowanych w produkcji i montażu oraz w przypadku konstrukcji monolitycznych w czasie wykonywania konstrukcji na miejscu (opinie o programie).

Odchyłki te w postaci wzajemnych przesunięć geometrycznych i obojętnych osi ścian oraz odchyłek położenia i dokładności w}konania elementów złączy poziomych prowadzą do zwiększenia wartości mimośrodów i w konsekwencji do obniżenia, często znacznego, nośności ścian. Zwykły zapas bezpieczeństwa nie wystarcza już w takim przypadku i konieczne jest wprowadzenie do schematu obliczeniowego parametrów reprezentujących odchyłki wykonawstwa. Wprowadzenie tych parametrów pozwala na właściwe w zależności od rozwiązania konstrukcyjnego i wielkości samych odchyłek zróżnicowanie efektu poszczególnych niedokładności i na zapewnienie jednakowego i właściwego zapasu bezpieczeństwa konstrukcji (segregator aktów prawnych).

W stosowanym przez wiele lat w przeszłości i wywodzącym się z tradycji konstrukcji murowych podejściu do ustrojów konstrukcyjnych ze ścianami nośnymi przyjmowano daleko idące uproszczenia. Pomijano konsekwencje wynikające ze współpracy ściany rozpatrywanej na danej kondygnacji z innymi elementami konstrukcyjnymi. Do obliczeń przyjmowano schemat ściany w postaci pręta podpartego przegubowo i obciążonego siłą działającą mimośrodowo. Przy stosowaniu jednocześnie uproszczonego sposobu wyznaczania wartości mimośrodów polegającym praktycznie na przyjmowaniu wprost wartości odpowiadających wzajemnemu przesunięciu osi ścian następujących po sobie kondygnacji ten sposób podejścia do schematu ściany jest najniekorzystniejszy z możliwych i daje największe zapasy bezpieczeństwa (promocja 3 w 1).

W krańcowych warunkach, np. w przypadku konstrukcji prefabrykowanych ze złączami szczególnie podatnymi na uplastycznienie, schemat przegubowy nie uwzględniający współpracy ścian i stropów jest dość bliski rzeczywistości. Jednak w przypadku gdy budowa i charakterystyka materiałów złączy nie sprzyja uplastycznieniu oraz w przypadku konstrukcji monolitycznych, ciągłość ustroju w węzłach ścianastrop (jakkolwiek osłabiona) występuje aż do stanu wyczerpania nośności rozpatrywanej ściany. Schemat przegubowy staje się wówczas nieprzydatny.