Sposób obliczenia zasobników prefabrykowanych

Sposób obliczenia zasobników prefabrykowanych zależy od rodzaju układu konstrukcyjnego. Układ ten może być panwiowo-ryglowy, przestrzenny lub częściowo przestrzenny (program uprawnienia budowlane na komputer). Ponieważ te dwa ostatnie są charakterystyczne również dla zasobników monolitycznych, obliczenie ich zostanie bliżej omówione. Obliczenie układu panwiowo-ryglowego nie ma natomiast właściwie żadnych cech specjalnych.

Wymiary zasobnika są zależne przede wszystkim od szeroko rozumianych względów technologicznych, a więc rodzaju i ilości składowanego materiału, roli i miejsca zasobnika w układzie technologicznym zakładu, sposobu napełniania i opróżniania komór, stosowanych środków transportowych itp. (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Ściany leja mają kształt trapezowy, przy czym w przypadku gdy długość mniejszej podstawy (przy otworze spustowym) nie przekracza 0,25 długości większej podstawy, mogą one z dostateczną dokładnością być obliczane jako trójkątne.

Płyty, z których utworzony jest lej, przyjmuje się zazwyczaj jako utwierdzone na krawędzi przecięcia się z sąsiednimi płytami leja. Przyjęcie sposobu podparcia i zamocowania płyt leja na pozostałych krawędziach musi być każdorazowo uzasadnione stopniem sztywności przylegającego elementu (w miejscu styku z pionową ścianką zasobnika) lub też wielkością otworu i nieodkształcalnością jego obrzeża (w miejscu przylegania do otworu leja) (uprawnienia budowlane). Przy lejach o prostokątnym przekroju poziomym, na każdej z krawędzi leja uzyskuje się w sąsiednich płytach różne momenty utwierdzenia. Jednakże uwzględniając ciągłość konstrukcji płytowej można w tym miejscu przyjmować dla obu sąsiednich płyt jednakowy moment utwierdzenia, równy średniej arytmetycznej obu momentów.

Płyty ścian pionowych komór należy obliczać jako płyty prostokątne o warunkach brzegowych dostosowanych do rzeczywistego układu konstrukcyjnego.
Górna krawędź pionowej płyty zasobnika może być nie podparta (co występuje najczęściej), swobodnie podparta lub częściowo a nawet całkowicie zamocowana (nadbudowa zasobnika na ogół rzadko umożliwia przyjęcie schematu utwierdzenia górnej krawędzi płyty) (program egzamin ustny). Płyty pionowe w zależności od warunków brzegowych można obliczać posługując się tablicami do obliczania płyt prostokątnych pod obciążeniem prostokątnym i trójkątnym .

Płyty pionowych ścian zasobników

Gdy wysokość h pionowej płyty ściennej zasobnika nie przekracza połowy długości ściany, można ją traktować jako wspornikową. W przypadku gdy wysokość pionowej ściany zasobnika jest przeszło dwukrotnie większa od długości ściany, można pionowe płyty obliczać jako zamknięte poziome układy ramowe (opinie o programie).
Płyty pionowych ścian zasobników o rzucie kwadratowym, gdy stosunek mniejszego wymiaru płyty do wymiaru większego zawiera się w granicach od 0,5 do 1,0, oblicza się i zbroi jak płyty dwukierunkowo zbrojone.

Jeśli w rzucie poziomym zasobnik ma kształt prostokąta o znacznej różnicy długości boków, przy czym stosunek wysokości h pionowych ścian do długości większego z boków b waha się w granicach 0,5 < h : b < 2, można przy obliczaniu momentów utwierdzenia w pionowych krawędziach narożnych zasobnika przyjmować średnią arytmetyczną momentów utwierdzenia obu sąsiadujących ścian. Należy wówczas zwiększyć odpowiednio moment przęsłowy w dłuższej ścianie, gdyż moment utwierdzenia tej płyty przyjmujemy w tym przypadku zmniejszony (segregator aktów prawnych).
Przy obliczaniu wewnętrznych sił rozciągających, dolną część trójkątnej belki-ściany stanowiącej płaszczyznę leja można obliczać w uproszczony sposób.

Przebieg zmienności dla tak obliczonych naprężeń o (rozciągających i ściskających).

W oparciu o wspomniany wykres naprężeń oblicza się wewnętrzne siły rozciągające, które należy sumować z wewnętrznymi siłami wynikającymi z parcia materiału magazynowanego w leju. Wewnętrzne siły ściskające, powstające w górnej części trójkątnej belki-ściany należy sumować z siłami obliczonymi (promocja 3 w 1).