Środowiska korozyjne

Dobierając odpowiednio rodzaj kauczuku, skład mieszanki i sposób wulkanizacji można otrzymać w zależności od zapotrzebowania różne rodzaje gum i ebonitów. W budowie aparatury chemicznej stosuje się powszechnie specjalne gatunki gumy i ebonitu do wykładania aparatów metalowych, zbiorników, rurociągów itp. dla ochrony tych aparatów przed korozją. Ebonit (inaczej zwany twardą gumą) jest używany w ograniczonej skali również jako samodzielne tworzywo konstrukcyjne do wykonywania niewielkich aparatów, pomp, zaworów i innych elementów. Obydwa te tworzywa można stosować w technice antykorozyjnej, ponieważ są odporne na działanie większości środowisk agresywnych, nie ulegają łatwo ścieraniu i mają dostatecznie dużą twardość i wytrzymałość mechaniczną (program uprawnienia budowlane na komputer).

Wadą tworzyw sporządzonych na kauczuku jest to, że nie można ich stosować  podwyższonych temperaturach (do powyżej 75-b80°C, tj. do ok. 350 K) oraz w warunkach działania środowisk utleniających (kwas azotowy, stężony kwas siarkowy, nadtlenek wodoru itp.) i w niektórych rozpuszczalnikach organicznych. Guma miękka i ebonit nie ulegają zniszczeniu w warunkach działania kwasów: fluorokrzemowego, mrówkowego, fluorowodorowego (o stężeniu do 50%), siarkowego (do 50%), solnego, octowego i fosforowego (do 85%), roztworów ługów żrących, roztworów większości soli mineralnych, alkoholi itp. Guma pęcznieje w wyniku reakcji z wodą. Spęcznienie w temperaturze 60-65 C (ok. 335 K) może wynosić 12-15% i powoduje obniżenie własności mechanicznych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Środowiska korozyjne (kwasy mineralne, roztwory ługów i soli), różne gazy, a nawet woda w określonych warunkach, mogą powodować procesy ługowania, twardnienia, mięknięcia i inne zmiany własności fizycznych i mechanicznych gumy i ebonitu (uprawnienia budowlane). Dlatego też przeprowadza się badania odporności gumy na działanie czynników chemicznych (PN/C-04236) oraz na starzenie (PN-54/C-04248). Badania te podobne do omawianych w przypadku tworzyw sztucznych polegają na określeniu zmiany masy i objętości lub wytrzymałości mechanicznej próbki gumy pod wpływem działania czynników chemicznych w ciągu określonego czasu i w ściśle określonych warunkach (program egzamin ustny).

Badanie odporności

Badanie odporności na starzenie przeprowadza się poddając gumę działaniu czynników przyspieszających ten proces (tlen, ozon, podwyższona temperatura, promienie słoneczne) i oznaczając własności gumy przed starzeniem i po starzeniu. Najczęściej określa się wpływ starzenia na wartość wytrzymałości na rozciąganie i wydłużenie. Gumę starzy się metodą Bierera i Davisa. Metoda ta polega na poddaniu gumy działaniu tlenu w temperaturze 70 C (ok. 340 K) i pod ciśnieniem 21 at przez określony czas, najczęściej 4 doby. Na ogół przyjmuje się, że 24-godzinne starzenie w takich warunkach odpowiada 2-letniemu starzeniu naturalnemu w ciemni (opinie o programie).

Prawidłowo wyprodukowane gumy starzeją się bardzo powoli. Po 72 godzinach starzenia opisaną metodą wykazują one spadek wytrzymałości mechanicznej nie przekraczający 25% wartości przed starzeniem.

Badanie przenikalności gumy dla gazów przeprowadza się głównie w zastosowaniu do gumy pracującej w specjalnych warunkach (np. w maskach gazowych). Przenikalność gumy dla gazów wyraża się ilością gazu w cm³ dyfundującego przez warstwę gumy o powierzchni 1 cm² i grubości 1 cm w ciągu 1 sekundy przy różnicy ciśnień 10 mm Hg. Dla ebonitu (gumy twardej) przeprowadza się badanie wytrzymałości temperaturowej. Pomiar przeprowadza się metodami Martensa w taki sam sposób jak dla tworzyw sztucznych (segregator aktów prawnych).

W celu określenia przydatności gumy lub ebonitu przeprowadza się badania własności mechanicznych. Najczęściej badanymi własnościami są wytrzymałość na rozciąganie i wydłużenie przy zerwaniu, wytrzymałość na ściskanie i ścieralność. W przypadku gumy dodatkowo prze- prowadza się oznaczanie własności amortyzacyjnych i wytrzymałości na zmęczenie. W przypadku ebonitu większe znaczenie mają pomiary udarności i wytrzymałości na zginanie. Pomiary własności mechanicznych próbek gumowych przeprowadza się w taki sam sposób jak materiałów metalowych lub tworzyw sztucznych (promocja 3 w 1).