Stal zbrojeniowa

W tym rozdziale określono ogólne wymagania i podano definicje dotyczące właściwości użytkowych spajalnych stali zbrojeniowych stosowanych do zbrojenia konstrukcji betonowych, dostarczonych jako gotowy wyrób w postaci:
• prętów, kręgów (walcówka, drut) i wyrobów odwiniętych z kręgu,
• arkuszy siatek zgrzewanych maszynowo, wyprodukowanych przemysłowo. Stalą zbrojeniową - według normy - określa się wyrób stalowy o kołowym lub zbliżonym do kołowego przekroju poprzecznym, przeznaczonym do zbrojenia betonu (program uprawnienia budowlane na komputer).

Wyróżnia się stal zbrojeniową żebrowaną - stal zbrojeniowa mająca co najmniej dwa rzędy żeber poprzecznych, rozmieszczonych jednolicie na całej długości - oraz stal zbrojeniową gładką - stal zbrojeniowa o gładkiej powierzchni.

Do zbrojenia konstrukcji żelbetowych należy stosować materiały i wyroby wymienione w Polskich Normach lub aprobatach technicznych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Stal zbrojeniową klasyfikuje się według klas technicznych oraz gatunków. Klasa techniczna definiuje typ stali zbrojeniowej z określonymi własnościami użytkowymi i identyfikowany jednoznacznym numerem wyrobu.
Gatunkiem stali zbrojeniowej określa się gatunek stali zdefiniowany przez jej charakterystyczną granicę plastyczności i wymagania ciągliwości.
W wyniku rozwoju inżynierii materiałowej i metalurgii, przemysł budowlany otrzymuje, co pewien czas, do dyspozycji nowe gatunki stali nie tylko o wyższej
wytrzymałości, ale także spełniające szczególne wymagania. Zestawienie klas i gatunków stali zbrojeniowej stosowanych obecnie (uprawnienia budowlane).

Stale żebrowane charakteryzują ich wymiary, liczba i konfiguracja żeber poprzecznych i podłużnych. Wyroby powinny mieć dwa lub więcej rzędów żeber poprzecznych, równomiernie rozłożonych na obwodzie. W każdym rzędzie żebra powinny mieć jednakowe odstępy. Żebra podłużne mogą występować lub nie (program egzamin ustny).

Nominalne średnice prętów zbrojeniowych

Nominalne średnice prętów zbrojeniowych równe 10,0 mm lub mniejsze powinny być stopniowane co 0,5 mm, a powyżej 10,0 mm powinny być stopniowane co 1,0 mm. Zalecane, według normy PN-EN 10080:2007, średnice nominalne prętów (opinie o programie). Pręty, kręgi i wyroby odwinięte z kręgu powinny być oznaczone następującymi informacjami:
• opis postaci wyrobu (tj. pręt, wyrób odwinięty z kręgu);
• numer normy;
• nominalne wymiary wyrobu;
• klasa techniczna.

Siatki zgrzewane składają się z układu prętów podłużnych i poprzecznych, walcówek albo drutów o tej samej lub różnej średnicy nominalnej i długości, które są ułożone zwykle pod kątem prostym do siebie i fabrycznie (zgrzewarkami automatycznymi) zgrzane oporowo ze sobą we wszystkich punktach skrzyżowania [N3.4]. Właściwości zgrzewanych siatek płaskich produkowanych przemysłowo podane są w odpowiednich aprobatach technicznych oraz w normie PN-EN 10080:2007.
Siatki zgrzewane dzielą się na:
• siatki zgrzewane standardowe - siatki wykonane według warunków dostawy /twórcy i dostępne ze składu,
siatki zgrzewane określonego przeznaczenia - siatki wykonane według słonych wymagań użytkownika.

Przy opisie siatek zgrzewanych stosuje się następujące określenia:
• drut podłużny - stal zbrojeniowa usytuowana równolegle do kierunku wytwarzania siatki zgrzewanej (segregator aktów prawnych).
• drut poprzeczny - stal zbrojeniowa usytuowana prostopadle do kierunku wytwarzania siatki zgrzewanej,
druty podwójne - dwa druty tej samej klasy technicznej i o tej samej średnicy nominalnej ściśle do siebie przylegające i stykające się ze sobą jako para, występ siatki zgrzewanej, u2, w3, a4 - długość podłużnych lub
sprzecznych drutów wystających poza środek zewnętrznego krzyżującego się z nimi drutu w arkuszu siatki zgrzewanej,
• długość arkusza siatki zgrzewanej / - wymiar dłuższego boku arkusza siatki zgrzewanej, niezależnie od kierunku wytwarzania,
• szerokość arkusza siatki zgrzewanej b - wymiar krótszego boku arkusza siatki zgrzewanej, niezależnie od kierunku wytwarzania (promocja 3 w 1).