Stan budowlany

Przy obliczaniu nacisków na grunt należy oddzielnie wykonać obliczenie dla stanu budowlanego i dla stanu eksploatacyjnego; przy stanie eksploatacyjnym zaleca się przyjmować obciążenia pionowe w 2 wariantach - minimalnym i maksymalnym, oba warianty oczywiście przy uwzględnieniu największych obciążeń poziomych (program uprawnienia budowlane na komputer).

Obliczenie naprężeń normalnych przeprowadza się przy założeniu ich liniowego rozkładu wzdłuż podstawy fundamentu wzorami na mimośrodowe ściskanie.
Spełnienie pierwszego warunku jest konieczne, natomiast w betonie można dopuścić zwiększenie o/, nawet do 50-60 kG/cm2, jednak pod warunkiem zbrojenia betonu wnęki (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Zbrojenie projektuje się w kształcie słupa o prętach pionowych, których minimalna średnica (mm) powinna orientacyjnie wynosić
Pożądane jest ponadto związanie tego zbrojenia z prętami zabezpieczającymi przewężenie filara przed pęknięciem.

W podobny sposób jak wnękę zasuwy głównej należy w filarach jazowych zbroić wnęki dla zamknięć remontowych - z tym jednak, że zbrojenie ich może być ok. 30°/o lżejsze.
Gdy długość filara przekracza 20 m i nie jest on dzielony dylatacjami na odcinki, można obawiać się jego pękania na skutek zjawisk termicznych i skurczowych. Dla zapobieżenia temu zbroi się powierzchnie zewnętrzne prętami poziomymi rozstawionymi w odstępach od 15 do 25 cm, tj. od 4 do 6 sztuk na 1 m wysokości. Przy długości filara l m i jego wysokości / m średnicę prętów zbrojenia d przyjmuje się orientacyjnie wg zależności (uprawnienia budowlane).

Zasady projektowania przyczółków

Dla umożliwienia montażu tych prętów należy je powiązać ze zbrojeniem pionowym z prętów najczęściej o takiej samej średnicy, lecz rozstawionych nieco rzadziej, a więc w odstępach od 25 do 35 cm (3 lub 4 szt/m). Na partii czołowej filara wystawionej na uderzenie lodów oraz na partii końcowej wystawionej na działanie wirów i ssące działanie wody należy pręty pionowe zagęszczać, dając ich odstępy nie większe jak 20 cm (program egzamin ustny).

Przy średnicy d pręty te powinny sięgać w dół filara na głębokości około 30-40 d poniżej górnej powierzchni betonów korpusu i płyty jazowej. W ten sposób cała powierzchnia zewnętrzna filarów’ chroniona jest siatką prostokątną o wymiarach 15-25X X 25-33 cm, wiążącą się w jedną montażową całość z prętami zbrojenia płaszczyzn oporowych w’e wnękach i zbrojeniem przewężeń. Montaż tych zbrojeń może być wykonywany częściami w miarę przygotowywania poszczególnych faz betonowania filarów - lub może być realizowany w całości w kształcie klatek, gdzie poszczególne pręty łączy się spawaniem i dodaje pewną liczbę prętów ukośnych w formie zastrzałów’, zabezpieczających sztywność owych klatek przy transporcie i betonowaniu (opinie o programie).
Miejsca, gdzie występują szczególne trudności w betonowaniu filara stanowi otoczenie wnęk, a to ze względu na dużą liczbę elementów stalowych, obejmujących szyny główne toczne, szyny dla rolek przeciwtocznych i szyny dla bocznych rolek dystansyjnych, zabezpieczających zasuwy przed zaklinowaniem przy niedostatecznie precyzyjnym uregulowaniu toku ich podnoszenia lub opuszczania. Przy piętrzeniu filary przenoszą całość parcia górnej wody na swą ścianę czołową oraz z części światła jazu (segregator aktów prawnych).

Ponadto w kierunku szerokości przenoszą one parcie wody z pasa szerokości s. Przy niewielkiej długośi i stosunkowo znacznej szerokości filarów ich zbrojenie bywa najczęściej zbędni. Przyczółki jazowe stanowią ograniczenie jazu od strony bądź naturalnego brzegu, jeśli wznosi się on powyżej poziomu wody spiętrzonej, bądź też od strony nasypu na brzegu, stanowiącego uzupełniający element budowli piętrzącej. Nasyp taki o przekroju z reguły trapezowym prowadzi się w kierunku osi jazu, a więc prostopadle do rzeki, albo też skręca on w stronę jej górnego biegu, tworząc wał (groblę) czołowy lub boczny dla wód zbiornika (promocja 3 w 1).