Strefy koncentracji naprężeń

W przypadku belki kablobetonowej chodzi o ukształtowanie i zwymiarowanie przekroju poprzecznego, ukształtowanie elementu w profilu podłużnym, ustalenie tras cięgien sprężających oraz zwymiarowanie i skonstruowanie stref podporowych i stref zakotwień (program uprawnienia budowlane na komputer). Do obowiązków projektanta należy także określenie elementów programowania naciągu, korekta konstrukcyjna i technologiczna oraz szczegółowe sprawdzenie warunków bezpieczeństwa.

O ukształtowaniu przekroju poprzecznego belki kablobetonowej współdecydują względy wytrzymałościowe, konstrukcyjne, technologiczne i estetyczne. Względy wytrzymałościowe wymagają spełnienia warunków bezpieczeństwa we wszystkich stanach granicznych (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Prawidłowa konstrukcja powinna nadać elementowi odporność na przypadkowe uszkodzenia w stadiach realizacji i eksploatacji, zapewnić niezbędną otulinę betonową dla elementów stalowych, ułatwić poprawne przyłączenie elementów konstrukcyjnych i budowlanych, zlikwidować strefy koncentracji naprężeń oraz ewentualnie stworzyć dodatkowe, pozaobliczeniowe zapasy nośności elementu. Poprawność technologiczna oznacza takie ukształtowanie przekroju poprzecznego, które ułatwiałoby wykonanie i montaż elementu, a zwłaszcza uzbrojenie go, ułożenie i zagęszczenie mieszanki betonowej, rozformowanie, sprężenie i iniekcję kanałów kablowych (uprawnienia budowlane).

Beton rozmieszczony w sąsiedztwie środka ciężkości przekroju w niewielkim tylko stopniu uczestniczy w przenoszeniu obciążeń, natomiast zwiększa ciężar własny elementu i angażuje część siły sprężającej, potrzebnej do jego sprężenia. Z tej przyczyny przekrój prostokątny, typowy dla tradycyjnych konstrukcji żelbetowych, jest w sprężonych elementach zginanych stosowany rzadko, jedynie w przekrojach płytowych pełnych. Dominują przekroje teowe, teowe odwrócone, dwuteowe, korytkowe, kanałowe i skrzynkowe (program egzamin ustny).

Skosy między ścianką

W belkach kablobetonowych większej rozpiętości najczęściej spotyka się przekrój dwuteowy. W celu ułatwienia betonowania i rozformowania elementu stosuje się skosy między ścianką (środnikiem) a półkami (opinie o programie). Jeśli cięgna są odginane w płaszczyźnie pionowej i wprowadzane do ścianki, to grupuje się je pod ścianką, co ułatwia trasowanie. Otulina c cięgien sprężających ma na celu:

1) zapewnić współpracę betonu i stali,

2) przenieść znaczne naprężenia ściskające w chwili sprężenia,

3) przenieść ciśnienia w kanale kablowym podczas iniekcji,

4) ochronić cięgna przed uszkodzeniami mechanicznymi, korozją i wysokimi temperaturami w czasie pożaru.

Prześwity między cięgnami w poziomie c_h i w pionie c„ powinny (oprócz funkcji 1, 2 i 3) umożliwić swobodne ułożenie i zagęszczenie mieszanki betonowej. Warunki rozmieszczenia cięgien w przekroju kablobetonowym są zróżnicowane w świetle przepisów różnych norm (segregator aktów prawnych).

Dla kanałów o przekroju kwadratowym w miejsce średnicy d_k należy wstawić bok a kwadratu. Dla kanałów o przekroju w kształcie wydłużonego prostokąta przepisy (NI] uzależniają otuliny i prześwity od wymiarów obydwu boków kanału, ale współczesne systemy sprężania cięgien o takim kształcie raczej nie stosują.

Wartości dotyczą elementów pracujących w korzystnych warunkach (pomieszczenia suche i czyste). Przy ustalaniu grubości otuliny należy wziąć pod uwagę:

• wymagania ochrony zbrojenia zwykłego rozmieszczonego w belce,
• warunki pracy elementu; w konstrukcjach narażonych na wpływy atmosferyczne lub pracujących w środowisku o dużej wilgotności grubość otuliny powinna być zwiększona o 1 cm,
• metalową osłonę cięgna; gdy jej nie ma, otulinę trzeba pogrubić o 1 cm,
• względy przeciwpożarowe (rozdz. 12),
• warunki układania i zagęszczania mieszanki betonowej.

W ustrojach płytowych wnikanie szkodliwych substancji w głąb konstrukcji jest utrudnione, dlatego grubość otuliny można zmniejszyć o 1 cm(promocja 3 w 1).