Struktura pakietu otwartego

Zagadnienia dotyczące badań surowców ilastych zostały wyjaśnione przez Czuchrowa [3]. Uporządkowana struktura kaolinitu od strony osi a, b i c. W rzeczywistości struktura kaolinitu, w szczególności od strony osi b, często nie jest całkiem uporządkowana. U góry, od strony osi c, widać wgłębienie objęte stronami tetraedrów w kształcie sześciokąta, ze znajdującą się wewnątrz grupą OH. Jedną zewnętrzną powierzchnię warstwy tetraedrycznej tworzą jedynie jony tlenowe. Przeciwległa powierzchnia, od strony warstwy oktaedrycznej, pokryta jest jonami wodorotlenowymi. Jest to struktura pakietu otwartego (program uprawnienia budowlane na komputer).

W warstwie oktaedrycznej kaolinitu tylko 2/3 możliwych pozycji jest zajętych przez jony glinu; kaolinit jest dioktaedryczny. W obrębie tej struktury ładunki -lektrostatyczne są zrównoważone i sieć krystaliczna teoretycznie nie powinna mieć ładunku elektrycznego. W dobrze skrystalizowanych strukturach kaolinitu nie znajduje się izomorficznych podstawień jonów glinu. Jako przykład może służyć kaolinit ze złoża turbowskiego (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W źle skrystalizoAvanych strukturach kaolinitu obsenvuje się izomorficzne zastępowanie niewielkiej części jonów glinu jonami Fe³⁺. W pojęciu fizykochemicz- n\m jest to izomorficzny roztw^rór stały. Jon glinu może być częścioAvo zastąpiony również jonem krzemu; zjawisko diadochii obsenvuje się w glinokrzemianach często, a jon glinu występuje w tym przypadku z liczbą koordynacyjną równą 4 (uprawnienia budowlane).

Możliwe, że niepełna krystalizacja związana jest z izomorficznym podstawieniem kationów. W tym przypadku jony żelaza nie dają się usunąć z sieci krystalicznej bez jej rozpadu (zniszczenia); okoliczność ta ma istotno znaczenie technologiczne i wymaga specjalnych warunków wzbogacania kaolinu. Jony OH^- warstwy oktardrycznej zapewniają połączenie wodorowe pakietu z sąsiednim pakietem (program egzamin ustny). W chemicznej interpretacji można sobie wyobrazić, że elementy struktury = Si-O-H mają charakter kwaśny, a w tym przypadku, gdy glin izomorficznie zastępuje krzem, element struktury =A1⁺ … ÓH mają charakter zasadowy, jak to prawdo - podobnie ma miejsce w przypadku pochłaniania jonów wodoru przez kompleks podstawowy (opinie o programie).

Występowanie warstw różnego rodzaju

Obecność grup hydroksylowych na powierzchni podstawowej pakietu stwarza warunki dobrego zwilżania jej wodą. Jednak drobiny wody mogą znajdować się w nieznacznej ilości również między pakietami, zwłaszcza av źle wykształconych kryształach kaolinitów. Grubość pakietu osiąga wtedy średnio 0,72 lun (7,2 A).

Struktura ta odpowiada kolejności warstw obróconych o kąty wielokrotne 60°. Zwiagin, wykorzystując przesunięcie sieci tetraedrów względem sieci oktaedrów, określił sześć wariantów rozmieszczenia obu sieci [1]. Teoretycznie można przewidzieć sześć odmian kaolinitu. Jako potwierdzenie może służyć obserwacja Parkera, który wykazał, że glina z Devon-Cornwall, kaoliny z Georgii i Południowej Karoliny oraz boll-clay z Bowi-Bezin zawierają różne kaolinity różniące się odmienną budową, sądząc według widma w podczerwieni w zakresie 35004-3700 cm (segregator aktów prawnych).

Występowanie warstw różnego rodzaju i nieuporządkowanie ich wpływa w sposób istotny na optyczne właściwości minerałów ilastych. W rozpowszechnionym analogu kaolinitu dykicie naruszenie kolejności warstw o 120° i nakładanie się elementarnych warstw w sposób nieuporządkowany prowadzi do otrzymania uśrednionego współczynnika załamania n_g w płaszczyźnie (001) równego 1,566, n_m = 1,562 i n_p = 1,560. Odpowiednio, kaolinit w swojej warstwie monomineralnej, według Murawjewa i Drica [5], jest określony jako optycznie dodatni z n_g = 1,571, n_m = 1,562, np = 1,566, 2V = +25°.

Praktycznie, wskutek politypizmu i nieuporządkowania warstw kaolinit ma dość zmienne stałe optyczne, a mianowicie: n_g = 1,5604-1,570; n_m = 1,5574-1,560; n_p = 1,5334-1,563; optycznie jest więc ujemny; 2V od 10 do 57°. Istotne znaczenie dla chemii kaolinitu i innych minerałów ma rozmieszczenie wiązań w tetraedrze [Si0₄] i w oktadrze (promocja 3 w 1).