Szczeliny dylatacyjne

Szczeliny dylatacyjne oddzielające poszczególne sekcje siłowni muszą być oczywiście uszczelnione od strony górnej wody. Uszczelnienia stosuje się identyczne, jak w jazach lub zaporach (program uprawnienia budowlane na komputer).
Jeśli dylatacje są przecięte galeriami komunikacyjnymi leżącymi poniżej poziomu dolnej wody, jest rzeczą pożądaną założenie w dylatacjach również uszczelnienia do strony dolnej wody lub także od strony fundamentu, dla zapobieżenia infiltracji wody sączącej się pod stopą fundamentu budowli. Zresztą zamiast uszczelnień ciągłych można stosować uszczelnienia obwodowe, osobne dla każdej oddzielnej galerii.

Traktując blok siłowni jako budowlę piętrzącą, należy do jego projektu zastosować takie same kryteria odnośnie filtracji wody pod budowlą, jakie przyjmuje się dla zapór i jazów. Przy fundamentowaniu bloku na skale, jeśli szczelność jej uznaje się za niedostateczną, obowiązują takie same zasady, a więc stosowanie przesłon zastrzykowych dla zmniejszenia filtracji i drenażu dla redukcji wyporu. Przy gruntach nieskalistych należy sprawdzić, czy obrys filtracyjny budowli czyni zadość warunkom; jeśli nie, należy wydłużyć drogę filtracyjną przez wbicie ścianek szczelnych (przed wlotem i ew. poniżej wylotu rury ssącej) lub przez dodanie poziomego fartucha iłowego w dnie koryta doprowadzającego wodę do siłowni (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Przy obliczaniu wyporu należy stosować identyczne zasady, a jeśli wypór okaże się zbyt wielki - stosować odpowiednie środki w celu jego zmniejszenia.
Wstępne czynności statycznego obliczenia bloku obejmują kolejno:
1) sprawdzenie stateczności bloku na przewrócenie,
2) sprawdzenie stateczności bloku na przesunięcie (poślizg),
3) obliczenie obciążeń jednostkowych podłoża (uprawnienia budowlane).

Obliczenie ciężarów własnych

Schematy powyższych trzech obliczeń są w gruncie rzeczy identyczne z u dem analogicznych obliczeń dla budowli piętrzących. Jeśli chodzi o stateczny należy wzorować się w zasadzie na toku obliczeń zwracając jednak uwagę, że przy poziomym przesunięciu bloku siłowni po płaszczyźnie fundamentu można liczyć na przyczepność jedynie w poziomej płaszczyźnie fundamentu, a nie na pochyłych partiach (tzn. pochylonych w kierunku od górnego stanowiska do dolnego).

Dlatego właśnie przy fundamentowaniu na skale stosuje się często zakotwienie fundamentu partii wlotowe; w postaci masywnego zęba wpuszczonego w skałę, podczas gdy na słabszych gruntach stosuje się chętniej fundament poziomy pod całym blokiem, z ew. wydrążeniem masywu pod partią wlotową w postaci galeno
4) dużym przekroju, co daje oszczędność na betonie, a ponadto umożliwia wykorzystanie owej galerii do wykonania robót uszczelniających w podłożu (program egzamin ustny).
5) do wyprowadzenia drenażu podłoża (opinie o programie).
Przy sprawdzaniu stateczności bloku należy siłę parcia wody i wyporu przyjmować jak największe, a więc przy maksymalnym poziomie górnej wody i minimalnym poziomie dolnej wody. Jeśli chodzi o obciążenia pionowe, należy je przyjmować jak najmniejsze, a więc stan remontowy, bez wody, z usuniętymi maszynami - jedynie ciężar własny konstrukcji bez jakichkolwiek obciążeń użytkowych (segregator aktów prawnych).
Obliczenie ciężarów własnych wobec zawiłych form wydrążeń (partia wlotowa, spirala, rura ssawna itd.) może być wykonane w sposób przybliżony, jednak z zachowaniem zasady, że ciężary te powinny być obliczane raczej z niedomiarem.

Ze względu na konieczność wyznaczenia położenia wypadkowej ciężaru, obliczenia kubatur poszczególnych partii bloku oraz ich momentów statycznych względem wybranej osi odniesienia najlepiej jest przeprowadzać w formie tabelarycznej. Pewnego rodzaju wskaźnikiem może być informacja, że w siłowniach niskiego spadu z turbinami Kapłana objętość wydrążeń stanowi zwykle ok. 50% objętości bloku brutto (promocja 3 w 1).