Szybkość podnoszenia

Szybkość podnoszenia wynosi do 18 m/h. Podnośniki pełzające stosuje się do montażu zawieszonych stropów w budynkach szkieletowych z trzonem, do podnoszenia ciężkich zespołów maszyn i urządzeń energetycznych, do podnoszenia przęseł mostowych, podnoszenia deskowań ślizgowych, do przesuwania poziomego konstrukcji itp. Do demontażu konstrukcji i opuszczania jej na niższy poziom może mieć zastosowanie urządzenie piaskowe o bardzo prostej konstrukcji. Z jednego ustawienia można uzyskać zmianę poziomu o kilka metrów (program uprawnienia budowlane na komputer).

Urządzenie składa się z rury średnicy do 500 mm, wypełnionej suchym piaskiem krystalicznym, na którym opiera się rura podpierająca zakończona denkiem, średnicy mniejszej od średnicy cylindra o ok. 100 mm. W rurze zewnętrznej znajduje się otwór średnicy 40 mm, przez który wysypuje się piasek. Przy otworze znajduje się zasuwa. W początkowej fazie pracy urządzenie ustawia się na podnośniku hydraulicznym, który unosi całość do oparcia o konstrukcję. Po otwarciu zasuwy następuje samoczynne opadanie rury podporowej z prędkością ok. 50 mm/min (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Przy dużej wysokości całe urządzenie należy zabezpieczyć na działanie sił poziomych, gdyż podnośnik stanowi podporę wahadłową. Montaż masztów o dużej wysokości przeprowadza się za pomocą żurawia pełzającego. Żuraw składa się ze słupa 1 z obrotowym wysięgnikiem i tarczą linową, która służy do wykonywania obrotu wysięgnika na osi pionowej.

Słup żurawia opiera się na poprzecznicy dolnej i przytrzymywany jest obejmą oraz górną poprzecznicą do zamontowanej części konstrukcji masztu. Słup o przekroju rurowym przesuwa się w prowadnicy obejmy i poprzecznicy górnej (uprawnienia budowlane).
Po podniesieniu, ustawieniu i zamocowaniu kolejnego członu masztu zwalnia się poprzecznicę górną i przesuwa się ją w górne położenie. Następnie przesuwa się i mocuje obejmę oraz poprzecznicę dolną w kolejne górne położenie do montażu kolejnego członu masztu. Na poziomie terenu znajdują się: rama zakotwiona w fundamencie, na której zamocowuje się krążki kierujące do lin, ramka do układania kabli, wciągarki oraz kabina sterowania pracą żurawia.

Przewód

Specjalnie zaprojektowany, żuraw pełzający do montażu największego masztu wysokości 640 m ma udźwig 80 kN - przy wysięgniku 2,20 m, lub 55 kN - przy wysięgniku 3,00 m . Prędkość podnoszenia segmentu masztu wynosi 22 m/min (program egzamin ustny). Masa konstrukcji żurawia wynosi 18 t, a łącznie z linami 30 t (,,Mostostal”).
Przewód, który spełnia rolę masztu montażowego, powinien być przeliczony na obciążenia powstające na wspornikach przy podnoszeniu elementów masztu oraz na siły parcia wiatru. W przekrojach poprzecznych na wysokości zamocowań i w połączeniach linami stosuje się użebrowania pierścieniowe: stałe - zewnątrz przewodu i tymczasowe - wewnątrz (opinie o programie).

Hale przemysłowe mają zróżnicowane przekroje poprzeczne; są zwykle wielonawowe, o różnej wysokości poszczególnych naw. Montuje się je z elementów konstrukcji, które w dolnych partiach hali tworzą układy słupowo-belkowe, a w przekryciu bardzo różnorodne układy przestrzenne. Montowany obiekt charakteryzuje się masą najcięższego elementu, wysokością konstrukcji oraz możliwością rozwinięcia frontu robót (segregator aktów prawnych). W szczególności przy montażu hal wielonawowych o metodzie montażu decyduje zasięg pracy żurawi i ich współpraca, konieczność pracy jednoczesnej żurawi lub ich pracy w określonej kolejności.

W dogodnych warunkach terenowych i przy małej wysokości hali używa się żurawi samochodowych. Montaż przestrzennych wiązarów dachowych o dużej rozpiętości wykonuje się dwoma żurawiami. W celu zabezpieczenia stateczności konstrukcji stosuje się prowizoryczne podpory w miejscu styku połówek belek kratowych. W konstrukcji wiązara należy uwzględnić sposób jego podwieszenia i pracy w pośredniej fazie montażu (promocja 3 w 1).