Szybkość twardnienia

Cement Sorela cechuje duża szybkość twardnienia. Już po upływie 24 godzin uzyskuje on 50°/o wytrzymałości, a po upływie 7 dni - ok. 90%. Wytrzymałość cementu jest bardzo znaczna. W warunkach optymalnych wytrzymałość na ściskanie czystego
zaczynu dochodzi do 1000 kG/cm2. Cement Sorela nie jest odporny na długotrwałe działanie wody, co ogranicza zakres jego stosowania. Kwasy, zasady oraz roztwory niektórych soli wpływają również w sposób szkodliwy (program uprawnienia budowlane na komputer).

Zjawiska zachodzące przy wiązaniu i twardnieniu cementu Sorela nie zostały dotychczas definitywnie wyjaśnione. Uczeni, jak Sorel, Krauze, Devis i inni, podają, że w wyniku reakcji między tlenkiem a chlorkiem magnezowym powstaje związek zwany tlenochlorkiem magnezu (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Odmienną teorię twardnienia cementu Sorela podaje Bajkow. Według niego istotne wiązanie cementu Sorela polega na wydzieleniu się kryształów wodorotlenku magnezowego Mg(OH)2, które narastając i przeplatając się wzajemnie nadają masie wytrzymałość.
Zastosowanie cementów magnezjowych w budownictwie

Cementy magnezjowe mają zdolność wiązania znacznych ilości wypełniaczy (uprawnienia budowlane). Na własności otrzymanych tworzyw wielki wpływ ma rodzaj oraz ilość użytego wypełniacza. Dodatek substancji organicznych podnosi własności izolacji termicznej i akustycznej materiałów, podczas gdy użycie wypełniaczy mineralnych powoduje znaczny wzrost wytrzymałości i odporności na ścieranie, obniżając jednak cechy izolacyjne.
Tworzywa magnezjowe, dzięki łatwości wykonania oraz szybkości twardnienia, stanowią cenną pozycję dla budownictwa przyspieszonego (program egzamin ustny).
Cementy magnezjowe znajdują zastosowanie głównie do wyrobu płytek podłogowych oraz do układania posadzek bezspoinowych. W tym przypadku wypełniaczem są najczęściej odpadki drzewne - trociny i mączka drzewna. Tworzywa uzyskane przez zarobienie mieszaniny magnezytu i trocin (ew. mączki) roztworem chlorku magnezowego nosi nazwę skałodrzewu (opinie o programie).

Skałodrzew

Posadzki skalodrzewne mają wiele zalet: są wytrzymałe, ciepłe, elastyczne. Ponadto ze względu na dużą zawartość chlorku magnezowego, zabijającego bakterie i insekty, są one bardzo higieniczne. Wadą posadzek skałodrzewnych, ograniczającą ich zakres stosowania, jest brak odporności na długotrwałe działanie wody oraz znaczna ścieralność.
Posadzki skalodrzewne znajdują zastosowanie w budownictwie mieszkaniowym (korytarze, kuchnie) oraz przemysłowym (pomieszczenia administracyjne, stołówki, hale fabryczne w zakładach przemysłu lekkiego) (segregator aktów prawnych).

Skałodrzew stanowi bardzo dobry podkład (jastrych) pod klepkę lub wykładzinę, taką jak linoleum, winyleum itp. Posadzki skalodrzewne ciągłe mogą być jedno- lub dwuwarstwowe. Grubość warstwy górnej posadzki dwuwarstwowej wynosi 8-10 mm, grubość warstwy dolnej posadzki dwuwarstwowej wynosi 10-12 mm.
Do jastrychów skałodrzewnych oraz dolnej warstwy posadzki dwuwarstwowej stosuje się trociny. Do posadzki jednowarstwowej oraz do górnej części posadzki dwuwarstwowej stosuje się mączkę drzewną.

Jakość posadzek skałodrzewnych zależy w znacznym stopniu od właściwego przygotowania podkładu. Najczęściej stosowane są podkłady betonowe, rzadziej ceglane czy drewniane. Podkład powinien być sztywny, równy, nie zabrudzony olejami, wapnem, asfaltem itp., powinien być odporny na działanie składników skałodrzewu i zabezpieczony przed dostępem wilgoci. Zasadnicze znaczenie przy układaniu posadzek skałodrzewnych ma właściwe dozowanie składników, głownie zaś dobór stosunku tlenku magnezowego do chlorku magnezowego i trocin (promocja 3 w 1).

Stosunek objętościowy tlenku magnezowego do trocin wynosi dla jastrychu i dolnej warstwy posadzki 1:3 do 1:4, zaś dla posadzek jednowarstwowych i górnej części posadzki dwuwarstwowej 1:2. Optymalny stosunek tlenku do chlorku magnezowego w przeliczeniu na substancje bezwodne, chemicznie czyste, wynosi 3:1 do 4:1.