Szybsza korozja

Jakkolwiek stal w warunkach zmiennej wilgotności ulega szybszej korozji, przy ściankach stalowych, niemal jako regułę, stosuje się rozwiązanie typu a, polegające na doprowadzeniu ścianki szczelnej niemal do naziomu i zakończeniu jej odpowiednim oczepem.
Jeżeli ścianka stanowi część obrzeża lub nabrzeża przystaniowego, nie uzbrojonego w dźwignice, zaleca się zwykle oczep stalowy, który można wykonać w najprostszy sposób z kątówek i blachy, albo przy zastosowaniu specjalnych kształtówek, produkowanych przez huty wyrabiające ścianki (program uprawnienia budowlane na komputer).

Dla wzmocnienia wierzchu ścianki można zamiast tylnej kątówki zastosować ceownik. Gdy przewidywane są na nabrzeżu dźwignice, a ciężar ich pozwala na ułożenie szyny na ściance - wówczas konieczne jest wykształcenie oczepu żelbetowego, obejmującego górną część ścianki i opartego na przymocowanych do ścianki kształtownikach. Lepsze jest lekkie nadwieszenie oczepu poza kształtowniki dla ewentualnego wyrównania niezbyt prostej zwykle linii ścianki szczelnej. Oczepy żelbetowe nie powinny być mniejsze niż 30×50 cm przy profilach lżejszych i 60×100 cm przy profilach cięższych - ścianki szczelnej.
Trzy dalsze możliwe rozwiązania oczepów betonowych na stalowych ściankach szczelnych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Możliwe jest również wykonanie oczepu drewnianego, a także osadzenie szyny poddźwignicowej na oczepie stalowym.

W nabrzeżach o ściankach stalowych możliwe są rozwiązania tak typu a, jak i b, z tym że nie spotyka się na ogół ryglowych konstrukcji nasadzanych.
Prócz oczepu ścianka musi być uchwycona kleszczami, które jednakże mają tu znaczenie jedynie jako część zakotwienia.
Omówienia wymaga rozwiązanie naroży nabrzeży oczepowych o stalowych ściankach szczelnych (uprawnienia budowlane).

Pachoły cumownicze

Tradycyjne rozwiązanie polega tu na zastosowaniu ukośnych w rzucie poziomym ściągów, wzajemnie kotwiących prostopadłe do siebie gałęzie ścianki. Ukośne ściągi wywołują jednak duże naprężenia rozciągające w kleszczach, które największe są przy ostatnim ściągu (program egzamin ustny). Ponieważ faliste ciągi ścianek szczelnych są bardzo podatne na siły działające w osi zamku w płaszczyźnie ścianki, dlatego do przeniesienia tych sił rozciągających, które z kleszczy przechodzą na ścianki, a z nich na grunt, potrzebne są duże długości ścianek l0, co nie zawsze jest osiągalne. (Np. gdy chodzi o gałąź ścianki prostopadłą do linii cumowniczej, zamykającą nabrzeże na jego końcu, lub tworzącą krótki uskok w linii nabrzeża) (opinie o programie).

Zagrożone są wówczas również styki kleszczy.
Lepsze wyniki uzyskuje się stosując kilka par kleszczy na różnych poziomach i dając im mocniejsze wymiary. Siły poziome, o których mowa,
nie występują w ściągach krzyżowych założonych. Wymaga to jednak stosowania dwu układów kotwi lub wykonania w odcinku narożnym kotwi ze ścianek szczelnych, które wówczas mogą utworzyć w narożniku komorę (segregator aktów prawnych). Ściągi każdej gałęzi ścianki zakłada się na różowych poziomach we wzajemnej odległości pionowej w świetle r , której wartość uzależnia się od możliwego ugięcia ściągu. Ściany kotwiące powinny być doprowadzone do gruntu macierzystego, tj. wbite w dno co najmniej na kilkadziesiąt centymetrów.

Narożniki ścianki szczelnej należy wyokrąglić. Dla zabezpieczenia naroża można korytka wypełniać pionowymi belkami dębowymi wystającymi co najmniej na 5 cm, albo zastosować w narożu elastyczną dalbę.
Pachoły cumownicze powinny mieć w nabrzeżach oczepowych, a szczególnie w narożach osobne zakotwienia (promocja 3 w 1).
Gdy ścianka szczelna nabrzeża jest żelbetowa, to z reguły powinien być stosowany sposób a, z tym że jedynym rodzajem oczepu może być oczep żelbetowy.