Techniki tkane

Wprowadzenie do polskiego budownictwa wykładzin z warstwą izolacyjną ma duże znaczenie ze względu na tendencję stosowania stropów o dostatecznej izolacyjności na dźwięki powietrzne (np. żelbetowych stropów płytowych lub kanałowych); zmniejszenie poziomu dźwięków uderzeniowych pod stropem na skutek układania podłóg z omawianych wykładzin pozwala na wyeliminowanie kilkuwarstwowej izolacji stosowanej dotychczas (program uprawnienia budowlane na komputer). Do produkcji wykładzin dywanowych z włókien syntetycznych stosuje się włókna poliamidowe (nylon, perlon, dederon), polypropylenowe (mela- kron), poliakrylonitrylowe (dralon, redon) lub akrylowe (dolan, orlon) (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Włókna przeznaczone do wytwarzania podłogowych wykładzin dywanowych powinny spełniać szereg wymagań dotyczących przede wszystkim cech mechanicznych (sprężystość, wytrzymałość, odporność na ścieranie). Ponadto włókna nie powinny ulegać łatwo zabrudzeniu. Na ogół wykładziny wykonuje się z dwóch lub więcej rodzajów włókien.

Z uwagi na stosowane techniki wytwarzania wykładzin dywanowych rozróżnia się dwie zasadnicze odmiany - wykładziny tkane i wykładziny igłowe. Techniki tkane nie różnią się zasadniczo od tej samej techniki stosowanej przy produkcji dywanów (uprawnienia budowlane). Przy stosowaniu techniki igłowej przędzę „wszywa się” w podkład z tkaniny jutowej i otrzymuje się pętelkową strukturę wykładziny, przy czym pętelki mogą być nieprzecięte (boucle), przecięte (veloure) lub przystrzyżone (frise). Na spód tkaniny jutowej nakłada się warstwę kauczuku naturalnego (lateksu) lub syntetycznego i poddaje się ją wulkanizacji.

Opracowano ostatnio wykładzinę dywanową - worsolin; górna (dywanowa) warstwa ma strukturę pętelkową, przy czym dolne wierzchołki są zamocowane w folii PCW zbrojonej tkaniną (program egzamin ustny). Stosuje się również wykładziny dywanowe samoklejące (np. Cikalon super), w których spód tkaniny jutowej jest powleczony warstwą kleju, osłoniętą papierem.

Grubości wykładzin dywanowych

Grubości wykładzin dywanowych wynoszą na ogół 5-10 mm (opinie o programie). Wykładziny produkowane wyłącznie na bazie włókien sztucznych są bardziej trwałe i łatwiejsze do oczyszczenia aniżeli wykładziny z włókien naturalnych. Wykładziny dywanowe przykleja się za pomocą syntetycznych klejów rozpuszczalnikowych bądź klejów dyspersyjnych na żywicach syntetycznych względnie kauczukach naturalnych. Klejów kontaktowych na bazie żywic chloroprenowych nie stosuje się. Niekiedy układa się wykładziny bez przyklejania do podłoża; w tym przypadku mocuje się je w stanie naprężonym przy użyciu specjalnego sprzętu. Na przykład wykładzinę worsolin przygotowuje się o wymiarach „na izbę”, stosując sklejenie czołowe z wzmocnieniem styków taśmą o szerokości 6-8 cm, układa się na sucho i dociska na obwodzie specjalnym cokolikiem.

W przypadkach szczególnie wysokich wymagań akustycznych wykładziny dywanowe układa się na elastycznych podkładach (np. Firet o grubości 6 mm) uzyskując dodatkową izolacyjność na dźwięki uderzeniowe ok. 12 dB oraz duży wzrost współczynnika pochłaniania dźwięków (np. przy częstotliwości 500 Hz współczynnik pochłaniania dźwięków podłogi bez podkładu wynosi 0,14, a na podkładzie jw. - 0,65) (segregator aktów prawnych).

Wadą wykładzin dywanowych jest ich kłopotliwe oczyszczanie i konserwacja. Wykładziny należy nie tylko odkurzać, lecz również wywabiać z nich plamy za pomocą specjalnych środków pianotwórczych, dobieranych zależnie od rodzaju wykładziny i zastosowanego kleju. W Polsce wykładziny dywanowe zastosowano dotychczas w niewielkim zakresie (np. w hotelu „Merkury” w Poznaniu); istnieją możliwości rozpowszechnienia tego rodzaju podłóg w niektórych rodzajach budynków użyteczności publicznej (hotele, teatry, kina itp.)(promocja 3 w 1).

Łączenie arkuszy i płytek podłogowych za pomocą spawania lub zgrzewania jest szeroko stosowane w wielu krajach. Dzięki połączeniu arkuszy lub płytek uzyskuje się podłogę wodoszczelną, a zastosowanie spoin w barwach kontrastowych ma w podłogach z płytek znaczenie dekoracyjne. Łączenie w stykach wymagane jest również przy układaniu wykładzin bez klejenia do podkładu.