Układy śródmiejskie

Układy śródmiejskie, spełniające szczególną rolę w życiu miasta i odznaczające się szczególną formą przestrzenną są niemal tak stare jak miasto. Tc same czynniki, które powołały do życia miasto jako formę osiedleńczą, wpłynęły na pojawienie się w jego strukturze dominujących zespołów urbanistyczno-architektonicznych (program uprawnienia budowlane na komputer).

Klasycy socjalizmu naukowego wykazali, że podstawową przesłanką powstania miast był rozwój społecznego podziału pracy w tym wczesnym stadium, gdy praca rzemieślnicza oddzieliła się od pracy na roli. Tak było w starożytności, w dobie przejścia od barbarzyństwa do cywilizacji antycznej, tak było w średniowieczu, gdy na gruzach stosunków patriarchalnych kształtowało się feudalne społeczeństwo europejskie. Rozwój sił wytwórczych i specjalizacja w produkcji rzemieślniczej, rozwój rolnictwa zapewniający producentowi wiejskiemu stałą nadwyżkę dochodów, pozostawanie w rękach chłopa po uiszczeniu danin i zaspokojeniu potrzeb własnych pewnych resztek jego produkcji - wszystko to przygotowywało rozpad pierwotnego gospodarstwa naturalnego wsi i wyodrębnienia się z niego rzemiosła. Działalność wytwórcza rzemieślników obliczona na rynek wymagała skupienia osiedleńczego w miejscach najdogodniejszych dla zbytu produkcji. Tak powstały miasta (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Oczywiście proces powstawania miast przebiegał odmiennie w różnych epokach historycznych i w różnych krajach. Jednakże mimo różnorodności przebiegu tych zjawisk wspólnym ich podłożem było pogłębianie się społecznego podziału pracy i co za tym idzie - podziału klasowego (uprawnienia budowlane).

Przejście od gospodarki naturalnej

Ten pogłębiający się społeczny podział pracy prowadzący dalej konsekwentnie do wyodrębnienia się kupców zapowiadał przejście od gospodarki naturalnej do towarowej i konieczność wymiany, handlu. Prowadził on zarazem do rosnącego przeciwieństwa między wsią i miastem i potęgowania się przeciwieństw socjalnych w samym mieście, gdzie na tle rozwoju gospodarki towarowo-picniężnej zachodzi szybkie zróżnicowanie majątkowo-stanowe. Ucisk i wyzysk pospólstwa i czeladników przez patrycjat kupiecki (program egzamin ustny).

Potrzeby wymiany oraz społeczne potrzeby ustroju związane z funkcjonowaniem władzy państwowej i samorządu miejskiego, z nadbudową ideologiczną i religijną powołują do życia w układach urbanistycznych założenia centralne, przeznaczone do skupiania naczelnych form więzi społecznych i ustrojowych (opinie o programie).

Tak więc samo powstanie miast, pozostające zawsze w związku z rozbiciem układu patriarchalnego, z pogłębieniem podziału klasowego społeczeństwa oraz z pojawieniem się organizacji klasowej (państwo, samorząd) i stosunków towarowo-pieniężnych, decyduje o narodzinach śródmiejskich ośrodków handlowych, administracyjno-społecznych lub sakralnych. Nie ma miasta bez centrum. Samo pojęcie miasta zawiera w sobie akt istnienia głównego ogniwa organizmu miejskiego - założenia lub układu założeń śródmiejskich (segregator aktów prawnych).

Czym są więc założenia śródmiejskie ? Założenia śródmiejskie to dominujące w układzie urbanistycznym miasta zespoły budowli i przestrzeni placowych, ulicznych lub zielonych, stanowiące ujęcie głównych więzi społccznycłi i ustrojowych lub też mieszczące czołowe ośrodki władzy czy hierarchii społecznej. Określenie ich jako „założeń śródmiej- skich“ ma bardziej na celu wydobycie ich węzłowego, dominującego znaczenia niż klasyfikację według lokalizacji przestrzennej ; spotykamy się bowiem nieraz i z ekscentrycznym usytuowaniem istotnych ośrodków życiowych i architektonicznych miasta. Zaznaczmy, żc wraz z rozrostem terytorialnym miasta szereg jego ważnych, niegdyś ekscentrycznie położonych zespołów staje się śródmiejskimi również w dosłownym znaczeniu tego określenia. Często zjawisku temu towarzyszy spotęgowanie się roli życiowej zespołu (promocja 3 w 1).

Zespoły sakralne istniejące jeszcze przed powstaniem miast. Funkcje siedziby władzy, miejsca obrzędów religijnych lub publicznych obchodów świeckich przeplatają się z sobą w układach śródmiejskich w sposób nie dający się ująć w żadne schematy.