Ustawienie dźwigarków głównych

Przed ustawieniem podpór wykonawca musi zagwarantować, że:
a) obciążenie jednostkowe od podpory nie będzie przekraczało wielkości obciążeń dopuszczalnych dla danej konstrukcji podłoża,
b) podłoże pod każdą podporą będzie poziome i równe, zapewniające docisk do podłoża całą dolną płaszczyzną płyty stopowej i ustawienie podpory w pionie (program uprawnienia budowlane na komputer).

Ustawienie dźwigarków głównych na podporach odbywa się za pomocą głowicy systemowej. Głowica wykonana jest z płyty stalowej, do której przyspawane są cztery kątowniki i trzpień. Trzpień służy do ustawienia głowicy na podporze. Kątowniki na płycie są tak usytuowane, że możliwe jest oparcie na niej i stabilizacja w pozycji pionowej dwóch przylegających do siebie dźwigarków lub po obróceniu głowicy o 90° tylko pojedynczego dźwigarka (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Do stabilizacji podpór nastawnych w początkowej fazie montażu używane są stalowe, składane trójnogi. Nie przenoszą one żadnych sił działających oa podporę. Przegubowo zamocowane nogi umożliwiają ustawienie podpory zarówno narożniku, jak i w bezpośrednim sąsiedztwie ściany.
Większość producentów deskowań stropowych ma w swojej ofercie również podpory stropowe wykonane ze stopów aluminiowych. Charakteryzują się one
lekkością, znaczną wysokością, a przy tym dużą nośnością. Są one używane do podpierania w sytuacjach, gdy dostępne wysokości podpór są niewystarczające (uprawnienia budowlane). Podpory aluminiowe mogą być stosowane jako podpory pojedyncze lub jako układy wieżowe - systemy rusztowań podporowych, powstające po połączeniu podpór ramami stężającymi.

Fragment deskowania płyty stropowej, której konstrukcję podporową stanowi wieża utworzona z podpór aluminiowych NOE ADS (program egzamin ustny).
Bliższych informacji dotyczących danych technicznych podpór stropowych aluminiowych oraz systemowych rusztowań podporowych należy szukać w dokumentacji techniczno-ruchowej (DTR) poszczególnych producentów deskowań.

Projektowanie konstrukcji deskowań dźwigarkowych

Cechą charakterystyczną deskowań dźwigarkowych jest możliwość optymalizowania konstrukcji nośnej w zależności od projektowanych obciążeń q.
Większość firm produkujących deskowania dysponuje komputerowymi programiami wspomagającymi, umożliwiającymi zaprojektowanie optymalnego zestawu deskowań dla danego obiektu (opinie o programie).
Sposób obsługi programów jest na ogół prosty. Często zarówno zadeskowane dementy projektowanego obiektu, jak i całe działki (takty) robocze, przedstawiane na wydruku w układzie przestrzennym - 3D. Pozostałe informacje podawane są * postaci tabel i zawierają wykaz poszczególnych elementów deskowań i użytych lacesoriów, ich masę oraz koszty dzierżawy.
Projekt deskowania powinien uwzględniać i określać następujące parametry:
a) obciążenie statyczne i dynamiczne wynikające z geometrii stropu i warunków przebiegu procesu technologicznego,
b) dobór podpór z uwzględnieniem wysokości kondygnacji,
c) rozmieszczenie podpór i dźwigarków (odległości między elementami konstrukcji deskowania),
d) zestawienie elementów systemowych deskowania,
e) powierzchnię i formaty sklejki oraz rozmieszczenie arkuszy,
f) wytyczne dotyczące kolejności przebiegu poszczególnych operacji procesu technologicznego i warunków BHP (segregator aktów prawnych).

Producenci deskowań w swoich katalogach, instrukcjach technicznych podają tabele, diagramy umożliwiające wykonawcom, dla danych obciążeń stropu oraz wysokości pomieszczenia, określić optymalną konstrukcję deskowania. Ten sposób projektowania deskowania dla niewielkich budów może być wystarczającym rozwiązaniem. Kolejność postępowania podczas projektowania konstrukcji nośnej deskowania stropu (podany algorytm postępowania odnosi się do wszystkich systemów stropowych dźwigarkowych przywołane tabele dotyczą systemu NOE H20):
a) Określić założenia: grubość płyty stropowej d, obciążenie ciężarem własnym deskowania g, wymiary deskowanego stropu, wysokość pomieszczenia H.
b) Ustalić rozstaw a między dźwigarkami poszycia.
Rozstaw dźwigarków a zależy od grubości płyty stropowej oraz parametrów poszycia (promocja 3 w 1).

Ustalić rozstaw dźwigarków głównych L. Rozstaw dźwigarków głównych L ustala się w zależności od założonej grubości płyty stropowej d, oraz przyjętego rozstawu dźwigarków poszycia. Zależności te przedstawiono w tablicy 2.10.