Uzbrojenie płyty

Uzbrojenie płyty podłoża na odcinku i oparcie jej z jednej strony na ściance ochronnej, a z drugiej - na rodzimym gruncie również nie może być uważane za poprawne, gdyż ścianka ochronna nie stanowi odpowiedniej podpory ze względu na smukłość i możliwość wyboczenia. Wykonanie zaś grubszej ścianki pozbawiłoby ją elastyczności i należałoby zrezygnować z pełnego docisku izolacji pod wpływem parcia gruntu (program uprawnienia budowlane na komputer).

Jeżeli nie da się znaleźć lepszego rozwiązania, to takie w każdym razie jest lepsze od poprzedniego, wskazane jest jednak wówczas pod pogrubioną ścianą ochronną lub wzmocnioną pilastrami zastosować fundament żelbetowy płytowy sięgający pod stopę głębszej części budowli. Grunt nasypowy zastąpiono chudym betonem, jest również niewłaściwe. Wady tego rozwiązania są takie same jak rozwiązania, z tą tylko różnicą, że zużywa się znacznie więcej chudego betonu. Jest to jednak lepsze rozwiązanie  gdyż wprawdzie izolacja pionowa nie otrzymuje właściwego docisku, ale za to izolacji poziomej nie grozi uszkodzenie.

Przekrój pionowy przez izolowany obiekt (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Zamiast izolować ścianę pionową w uskoku wykonano tu izolację na płaszczyźnie pochyłej, zastępując przy tym spulchnioną część gruntu chudym betonem.
Rozwiązanie takie z punktu widzenia wymagań w zakresie izolacji jest poprawne. Pod względem konstrukcyjnym budzi zastrzeżenia, ponieważ chudy beton nie jest wciągnięty do pracy statycznej konstrukcji, nadaje jej jedynie kształty dostosowane do wymagań izolacyjnych (uprawnienia budowlane). Przy większych różnicach poziomów posadowienia rozwiązanie takie byłoby nieekonomiczne.

Lepszym rozwiązaniem byłoby dostosować samą konstrukcję dźwigającą do pochyłej płaszczyzny izolowanej, a wymagane kształty wewnętrzne uzyskać przez zastosowanie lekkiej konstrukcji wewnętrznej. Będzie to możliwe raczej tylko przy niezbyt znacznych różnicach posadowienia sąsiednich części budowli (program egzamin ustny).
Przy różnicach poziomów 1,0 m celowe jest stosowanie płaszczyzny pochyłej o kącie nachylenia względem poziomu wynoszącym 30°. Przy większych wysokościach uskoków można stosować kąt nachylenia większy - do 45°.

Kotwy talerzowe

Należy również wziąć pod uwagę własności gruntu, a w szczególności, pod jakim kątem nachylenia względem poziomu ściany wykopu są w stanie utrzymać się i nie grozić obsunięciem się podczas betonowania podłoża. Betonowanie to należy rozpocząć od najniższego miejsca wykopu (opinie o programie).
Jednym z najbardziej poprawnych rozwiązań, zwłaszcza przy dużych różnicach poziomów poszczególnych posadowień, jest wykonanie głębszej części budowli w obrębie ścian szczelnych.

Aby wyeliminować możliwość pośredniego przekazywania obciążeń pionowych z budowli na ścianę szczelną, należy pomiędzy ścianą szczelną a warstwą ochronną izolacji ułożyć papę jako warstwę poślizgowa. Ścianę szczelną należy uciąć na ok. 20 cm poniżej płyty górnej, a przestrzeń wypełnić piaskiem, aby ewentualne osiadanie budowli nie przekazało się na ścianę szczelną. Jeśli ściana szczelna jest drewniana, to w celu uniknięcia wpływu jej odkształceń na ściany pomocnicze należy wyciągnąć elementy narożne ściany oraz co czwarty lub piąty bal.
Płytę podłoża górnego poziomu wskazane jest przy tym wzmocnić wkładkami stalowymi (segregator aktów prawnych).

Jeżeli stworzenie naturalnego docisku jest niemożliwe, to należy zastosować zamiast warstwy ochronnej płytę żelbetową dociskową, przymocowaną i dociśniętą do izolowanej konstrukcji za pomocą kotew talerzowych.

Przy konstruowaniu fundamentów należy również pamiętać, aby zapewniony był równomierny nacisk na izolację, który nie powinien przekraczać 5 kG/cm2. Jeżeli stosuje się płytę fundamentową pod całym obiektem, to rzadko kiedy występują naprężenia wyżej wymienionego rzędu na izolację. Poza tym im płyta ta będzie sztywniejsza, tym mniejsze będą odkształcenia i będzie zapewniony lepszy, bardziej równomierny nacisk na warstwę izolacyjną pod płytą (promocja 3 w 1).