Wartości oddziaływań stycznych

Wartości oddziaływań stycznych łożyska zbudowanego z gumy o twardości około 60°Sh należy obliczać przyjmując współczynnik odkształceń postaciowych G = 13 kG/cm2, w wypadku gdy odkształcenia łożyska występują powolnie pod działaniem zmian temperatury, skurczu, pełzania i sprężania. Gdy odkształcenia występują w krótkim czasie pod działaniem sił hamowania lub parcia wiatru, należy obierać G0 = 20 kG/cm2 (program uprawnienia budowlane na komputer).

Kąt pochylenia powierzchni jednej warstwy gumy nie powinien przekraczać 0,002 pod obciążeniami stałymi i 0,001 - pod obciążeniami ruchomymi lub chwilowymi.
Grubość warstw gumy powinna być większa w łożyskach o dużych powierzchniach, aby skrajne naprężenia styczne wyznaczone ze wzorów ścisłych nie przekraczały wytrzymałości gumy.”
Obliczenie statyczne poszczególnych elementów składowych budowli na kolumnach nie przedstawia zasadniczych trudności. Zarówno ścianka szczelna, jak i mur maskujący (jako mur oporowy), a także i same studnie czy pale pustakowe zwymiarować i obliczyć można na podstawie wskazówek zawartych w poprzednich rozdziałach podręcznika (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Pewną odrębność stanowią obliczenia budowli jako całości.

Zakładając, że główny element nośny pomostu stanowią kolumny i poprzecznice, można pomost mianowicie obliczać według następujących schematów jako ramę o węzłach sztywnych, przegubową lub utwierdzoną w gruncie, jeżeli zapewniona jest sztywność połączeń między kolumnami a nadbudową, albo
jako belkę wolno podpartą lub ciągłą, spoczywającą na utwierdzonych w gruncie wspornikach lub na jednym wsporniku i na kilku słupach wahadłowych (uprawnienia budowlane).

Warstwy torfów

Ramy oblicza się według ogólnie znanych zasad, posługując się ewentualnie tablicami (Kleinlogel; Tablice Inżynierskie itp.). Metody uproszczone podaje też Bangash.
Dla schematów przewidujących utwierdzenie kolumn w gruncie istotną sprawą jest wyznaczenie głębokości utwierdzenia kolumn, czego z uwagi na ich sztywność i niedopuszczalność zbytnich bocznych przesunięć głowic, często nie można rozwiązać metodami klasycznymi opartymi na teorii parcia i odporu gruntu (program egzamin ustny).

Orientacyjnie można przyjąć, że kolumna zapuszczona w grunt sypki, zagęszczony lub średnio zagęszczony, albo spoisty, zwarty do twardoplastycznego, na głębokość równą swej pięciokrotnej średnicy zewnętrznej jest całkowicie utwierdzona (zamocowana) w gruncie. Przekrój jej utwierdzenia można w przybliżeniu przyjmować dla gruntów spoistych na poziomie znajdującym się poniżej powierzchni terenu czy dna o jedną trzecią całkowitego zagłębienia kolumny t, nie głębiej jednak niż wynosi trzykrotna średnica kolumny; dla gruntów sypkich zagęszczonych na poziomie 0,2t poniżej powierzchni terenu czy dna. Przy zagłębieniu kolumny mniejszym niż pięciokrotna jej średnica w obliczeniach raczej należy przyjmować u jej dolnego końca przegub. Powierzchniowych warstw torfów i gruntów płynnych nie należy wliczać do głębokości zapuszczenia kolumny, grubość zaś takichże warstw o konsystencji miękkiej lub luźnej należy uwzględniać tylko w połowie (opinie o programie).

W wypadku kolumn utwierdzonych u dołu w skale przyjmuje się poziom utwierdzenia jak na rysunku 8.94c. Wartość A h przyjmuje się równą połowie średnicy kolumny, gdy kolumny zapuszczono w marglu, albo równą średnicy kolumny, gdy kolumny utwierdza się w otworze przez obsypanie jej warstwą piasku o wysokości 4,5H-5,5 m. Długość ramienia wolnego Iq mierzy się od punktu przyłożenia siły poziomej do wierzchu warstwy utwierdzającej piasku (zob. też Bobrik i Rasniecow) (segregator aktów prawnych).
Wobec tego, że właściwie dotychczas nie ma teorii, która by zagadnienie utwierdzenia sztywnych filarów rozwiązywała w sposób ostateczny, bezpieczniejsze będzie przyjmowanie schematu ramy z przegubami u spodu słupów lub też zastosowanie, jeżeli jest to możliwe, osobnych dodatkowych zakotwień przenoszących siły poziome.

Dla pokrycia jednakże częściowego utwierdzenia, jakie może powstać u dołu kolumny, należy uzbrajać ją u dołu (nawet w wypadku uważania jej za opartą w dolnym końcu przegubowo) na moment zginający równy co najmniej połowie momentu przyjmowanego w głowicy. Według przepisów radzieckich, kolumny żelbetowe oblicza się w sposób zapobiegający tworzeniu się rys (promocja 3 w 1).