Wewnętrzne powierzchnie ścian szybu

Wewnętrzne powierzchnie ścian szybu powinny być gładkie, pionowe i prostopadłe do siebie (program na komputer). Odchylenie ścian od pionu do wnętrza szybu jest niedopuszczalne; dopuszcza się odchylenie na zewnątrz, nie większe jednak niż 1 cm dla ścian z drzwiami i 3 cm dla pozostałych ścian.
Wymiary poziome szybu zależą od udźwigu kabiny i typu szybu i podane zostały, zgodnie z normą PN-63/M-45360 (program na telefon).

Wysokość szybu zależy od wysokości budynku, jaką ma dźwig obsłużyć, wysokości tzw. „podszybiku”, tj. przestrzeni pod najniższym przystankiem dźwigu, wysokości tzw. „konstrukcyjnej”, tj. przestrzeni wolnej między górnym przystankiem a stropem, umożliwiającej ruch kabiny na wysokość odpowiadającą prędkości ruchu kabiny w ciągu 1 sekundy, wreszcie od umieszczenia maszynowni nad szybem lub obok szybu. Wysokość „podszybiku” Hp zależy od szybkości jazdy kabiny, podobnie jak i wysokość „konstrukcyjna” Hn. Wartości te podano wg normy PN-63/M-45360.
.Podszybik powinien mieć posadzkę betonową i opierać się bezpośrednio na gruncie (program egzamin ustny). Projektowanie pod podszybikiem pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi i dróg ewakuacyjnych jest zabronione. Jeśli nie da się uniknąć umieszczenia jakiegoś pomieszczenia pod podszybikiem, to wówczas dno podszybiku musi być dostatecznie wytrzymałe na ewentualne uderzenia kabiny. Na dnie podszybiku muszą się znajdować mocne podpory, na których kabina mogłaby się oprzeć w przypadku niezatrzymania się na dolnym przystanku. Zamiast sztywnych podpór właściwsze jest wykonanie zderzaków sprężynowych. Odległość między dnem podszybiku a spodem kabiny spoczywającej na podporach musi wynosić co najmniej 40 cm.
Podszybik o wysokości większej niż 1,75 m musi mieć drzwi stalowe, otwierane na zewnątrz szybu. Podszybiki niższe muszą być zaopatrzone w klamry nie przeszkadzające osiadaniu kabiny na zderzakach.
W szybach dźwigowych wolno umieszczać jedynie przewody i urządzenia związane z pracą szybu (opinie o programie).

Otwory wejściowe

Otwory wejściowe do szybu dźwigu osobowego nie mogą być szersze od kabiny i muszą być zamykane za pomocą drzwi o wysokości w świetle ościeży co najmniej 2000 mm. Drzwi te muszą się otwierać na zewnątrz szybu i być połączone z urządzeniem sterowniczym dźwigu.
Dźwigi umieszczane są w budynku wewnątrz klatki schodowej, np. między biegami, obok klatki schodowej lub poza obrębem klatki schodowej. W tym ostatnim przypadku szyby dźwigowe muszą być wydzielone z konstrukcji. Szyby dźwigowe mogą sąsiadować jedynie z pomieszczeniami użytkowymi, np. łazienkami, natomiast nie powinny być umieszczane w sąsiedztwie pomieszczeń służących do wypoczynku (segregator aktów prawnych).

W budynkach wysokich dźwigi nie powinny być dostępne bezpośrednio z klatki schodowej, ponieważ w przypadku pożaru powodują niebezpieczeństwo przerzucenia się ognia i zadymienia klatki.
Mechanizmy napędowe znajdują się w specjalnym pomieszczeniu zwanym maszynownią.
Z uwagi na usytuowanie względem szybu rozróżniamy maszynownie górne, dolne i boczne (promocja 3 w 1). Jako najracjonalniejsze uważane są (powszechnie obecnie stosowane) maszynownie górne; silnik elektryczny sprzężony z wciągarką umieszczony jest nad szybem. W przypadku maszynowni dolnej — silnik elektryczny i wciągarka znajdują się na dole i przekazują pośredni napęd na koła umieszczone u góry, na których zawieszona jest kabina i przeciwwaga. Przy tym napędzie zachodzi większe zużycie lin i większa strata energii niż w przypadku maszynowni górnych.