Wibrator

Masę betonową w podciągach i belkach najlepiej zagęszczać za pomocą wibratorów zanurzeniowych - buławowych, umożliwiających łatwe dotarcie do wszystkich miejsc betonowanej konstrukcji. Wibrator uruchamia się bezpośrednio przed zanurzeniem, a przy betonowaniu warstwami zanurza się go 5-y 10 cm w warstwę położoną głębiej i już zagęszczoną. Miejsca zanurzania wibratorów powinny być oddalone od deskowania przynajmniej o 5 cm, aby nie wywołać zniekształceń w deskowaniu (program uprawnienia budowlane na komputer).

Podłoża lub płyty betonowe zagęszcza się za pomocą wibratorów powierzchniowych, płytowych o różnych wymiarach, przesuwanych ręcznie po zagęszczanej powierzchni masy betonowej. Właściwy przebieg zagęszczania płyt betonowych jest następujący (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Po ustawieniu wibratora na powierzchni zagęszczanej masy betonowej i następnie uruchomieniu, zagęszcza się masę betonową do chwili gdy na powierzchni jej pokaże się szklista powłoka zaczynu cementowego; dłuższe wibrowanie powoduje opadanie grubszego kruszywa, a więc pozbawianie górnej (często narażonej na ścieranie) powierzchni płyty grubszego kruszywa. Następnie przeciąga się wibrator na następne miejsce robocze, tak aby na nowym miejscu roboczym płyta wibratora pokrywała miejsca poprzednio zagęszczone pasem o szerokości 3-y5 cm, po czym powtarza się cykl opisanych czynności (uprawnienia budowlane).

W początkowym okresie na każdym kolejnym stanowisku zalecane jest zagęszczanie masy betonowej przez zagłębianie dziobaka skośnie pod płytę wibratora. Przy wibrowaniu powierzchniowym nierzadko na budowach nie stosuje się owych trzech czynności, lecz przeciąga wibrator bez zatrzymywania po zagęszczanej powierzchni. W tym przypadku następuje tylko wygładzanie powierzchni betonu, bez dokonania właściwego zagęszczania masy betonowej (program egzamin ustny).

Wytrzymałość betonu

Zazwyczaj grubość różnych płyt oraz nawierzchni betonowych pozwala na jednorazowe ich zagęszczenie od razu na całej grubości. Czasem przy zagęszczaniu betonowych nawierzchni drogowych zagęszcza się przed rozpoczęciem wiązania powtórnie masę betonową, co wpływa na powiększenie wytrzymałości betonu w porównaniu do wibrowanej jednorazowo (opinie o programie).

Jeśli zamierzone jest powtórne wibrowanie masy betonowej, wówczas jej konsystencja powinna być mniej plastyczna (opad stożka 2-4 cm) oraz zawierać mniej piasku. Napęd znacznej większości wibratorów stosowanych w budownictwie jest elektryczny, dlatego też napięcie prądu ma dla bezpieczeństwa pracy za pomocą wibratorów znaczenie zasadnicze. Napięcie prądu, aby było nieszkodliwe dla zdrowia ludzkiego, nie może w zasadzie przewyższać 60 V, dlatego też wibratorów o napięciu wyższym bezwarunkowo nie należy stosować, tym bardziej iż wilgoć oraz zbrojenia w konstrukcjach żelbetowych szczególnie sprzyjają przewodzeniu prądu elektrycznego. Źródłem niebezpieczeństwa są metalowe części, których może dotykać robotnik, a przede wszystkim przewód doprowadzający prąd do wibratora, dlatego też przewód ten musi mieć dobrą izolację (segregator aktów prawnych). Na budowach stosujących wibratory najczęściej występują uszkodzenia przewodów doprowadzających prąd elektryczny wskutek przeciągania wibratora za pomocą tych właśnie przewodów. Ażeby zapobiec temu, należy przewód doprowadzający z reguły mocować do wibratora w postaci pętli w odległości około 30 cm od końca przewodu.

Wibratory jako urządzenia precyzyjne wymagają zarówno starannego obchodzenia się z nimi w czasie pracy, jak i odpowiedniej pielęgnacji po zakończeniu robót (promocja 3 w 1). Po zakończeniu pracy wibratory powinny być przeniesione do warsztatu elektrotechnicznego (bez którego praca wibratora na budowie nie może mieć w zasadzie miejsca), gdzie odbywa się codzienny ich przegląd. Operator wibratora powinien używać gumowych butów, mimo napięcia nie przekraczającego 60 V.