Wielkości siły sprężającej

Różnica między stanem 0 a stanem la polega jedynie na zmianie wielkości siły sprężającej, która w stanie 0 ma wartość początkową Sn (dla czasu t = 0). zaś w stanie 1 - wartość efektywną S (dla t = °o) (program uprawnienia budowlane na komputer).
W stanie 2 nie bierze się w zasadzie pod uwagę wartości S0, a jedynie wartość niezmienną S, wychodząc z założenia, że zanim zacznie działać obciążenie użytkowe p, wpływ strat Teologicznych zdąży uwidocznić się w wystarczającym stopniu.

Jedynie tam, gdzie łącznie z obciążeniem zewnętrznym sprężenie siłą Sn prowadzić by miało do wyników bardziej niekorzystnych, należałoby uwzględnić tę maksymalną wartość siły sprężającej.
Niezależnie od stanu 0 uwzględnia się więc również stan 1, gdyż jakkolwiek mniejsza siła sprężająca wywołuje mniejsze naprężenia, to naprężenia dopuszczalne w stanie 1 są również mniejsze niż w stanie 0. Jest to spowodowane tym, że w stanie początkowym, jako stanie przemijającym, naprężenia dopuszczalne muszą być ustalone na poziomie wyższym niż w stanach o sile sprężającej, wprawdzie uszczuplonej, lecz praktycznie niezmiennej (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Istnieją zresztą kryteria pozwalające z góry określić, który z tych dwóch stanów, tzn. 0 czy 1, jest w określonych warunkach stanem bardziej niebezpiecznym, a więc stanem miarodajnym dla obliczania.

Tu rozpatrzono tylko zagadnienia związane bezpośrednio z obliczaniem przekroju.
Proces sprężenia powoduje odkształcenie betonu uwidoczniające się w postaci skrócenia sprężanego elementu, które pociąga za sobą zmniejszenie wydłużenia naciągniętego uzbrojenia i tym samym powoduje spadek jego naprężenia (uprawnienia budowlane).
W elementach sprężanych na zasadzie przyczepności, siłą o kontrolowanej wartości jest siła występująca w naciągniętym uzbrojeniu przed stwardnieniem betonu. Siła ta (SN) po zwolnieniu uzbrojenia z prowizorycznego zakotwienia, a więc z chwilą sprężenia elementu, ulega redukcji wskutek sprężystego skrócenia betonu i w tym początkowym stadium pracy belki działa na beton swą wartością zredukowaną S0.

Możność wyrównania straty

Tę niewiadomą wartość siły S0 i wywołane przez nią naprężenia oblicza się w oparciu o założenie doskonałej przyczepności, a więc z warunku jednakowego (program egzamin ustny). W elementach sprężanych po stwardnieniu betonu, skrót sprężysty występuje podczas operacji naciągu, w związku z czym istnieje możność wyrównania straty naciągu do pełnej jego wielkości. Ale taki stan istnieje tylko w przypadku, gdy całkowity naciąg wykonuje się jednym zabiegiem, a więc gdy mamy do czynienia z jednym tylko kablem. Gdy kabli tych jest więcej i naciągamy je sukcesywnie, wówczas zagadnienie strat wskutek sprężystego skrótu betonu staje się i tu aktualne (opinie o programie).

Kable kolejno naciągane wywołują skrót, a więc i stratę w naciągu kabli naciągniętych i zakotwionych wcześniej. Największą stratą obarczony jest pierwszy z naciągniętych kabli, gdyż na stratę tą składają się skróty sprężyste od naciągu wszystkich pozostałych kabli. Ostatni z kabli nie doznaje oczywiście żadnej straty.
Zagadnienie to może być rozwiązane w postaci ogólnej dla przypadku m kabli (segregator aktów prawnych).

Dokładne uwzględnienie tych strat jest możliwe przez odpowiednie zróżnicowanie intensywności naciągu poszczególnych kabli; w praktyce postępowanie takie okazuje się jednak kłopotliwe i dlatego stosuje się zwykle rozwiązanie przybliżone. Polega ono na uwzględnieniu jednakowej dla wszystkich kabli straty średniej, równej w przybliżeniu połowie straty przypadającej na kabel pierwszy. O wielkość tak ustalonej straty można powiększyć naciąg, a wtedy w projektowaniu strata od skrótu sprężystego wcale nie wystąpi.

Można też nie zmieniać początkowej siły naciągu, a wówczas stratę tę uwzględnia się w ogólnym zestawieniu strat (promocja 3 w 1).
Gdy występuje większa liczba kabli, a skrót sprężysty jest stosunkowo duży, to dzieli się kable na kilka grup, stosując do każdej z nich uproszczony sposób uwzględnienia straty naciągu.